Στο Σκαϊ η αποκάλυψη της Φιλελεύθερης Κρήτης για την χρηματοδότηση του ''Δεν Πληρώνω'' απο το κράτος

To σκανδαλο της χρηματοδοτησης και στηριξης του ψευδοκινηματος ''Δεν Πληρωνω'' απο το καθεστως Παπανδρεου ακομη και με δημοσιο χρημα, που αποκαλυψε το Blog Φιλελευθερη Κρητη:

http://liberalcreta.pblogs.gr/2011/04/to-dhmosio-hrhmatodotei-to-kinhma-den-plhrwnw-deite-to-ntokoymen.html

έγινε θεμα στο δελτιο ειδησεων του Σκαι:

μαλιστα απο το ρεπορταζ του Σκαϊ μαθαμε οτι τους πληρωσανε ακόμη και τα γευματα...!!! Τόσο ''αγωνιστές'':

Ενεργή συμμετοχή δύο επιμελητηρίων σε καταλήψεις διοδίων

Αίσθηση έχει προκαλέσει η ενεργή συμμετοχή των Επιμελητηρίων Πιερίας και Θεσσαλονίκης σε καταλήψεις των διοδίων Λεπτοκαρυάς και Μαλγάρων, τον περασμένο Δεκέμβριο.

Σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιεύθηκαν στο πρόγραμμα «Διαύγεια», το διοικητικό συμβούλιο του Επιμελητηρίου Πιερίας ενέκρινε ομόφωνα δαπάνες ύψους:

• 1.734€ για εκτύπωση εντύπων και πανό για την κατάληψη των διοδίων,
• 1.131€ για διανομή φυλλαδίων από επαγγελματίες του νομού και μέλη του κινήματος «δεν πληρώνω» κατά τη διάρκεια της κατάληψης,
• ακόμα και δαπάνη 132€ προκειμένου να γευματίσουν όλοι όσοι συμμετείχαν στις κινητοποιήσεις.

Σύμφωνα με τον πρόεδρο του Επιμελητηρίου Πιερίας, Ηλία Χατζηχριστοδούλου, η διαμαρτυρία οργανώθηκε λόγω του υψηλού αντιτίμου των διοδίων που πλήττει τους επαγγελματίες και τον τουρισμό της περιοχής.

Στο μεταξύ, νέα συγκέντρωση διαμαρτυρίας έχουν προγραμματίσει για τις 15:00 τη Μεγάλη Παρασκευή τα μέλη του κινήματος «Δεν Πληρώνω», οι οποίοι αυτή τη φορά θα ανοίξουν τις μπάρες των διοδίων στις Αφίδνες.

Τα μέλη του κινήματος απαιτούν από την κυβέρνηση την άμεση καταγγελία των συμβάσεων παραχώρησης των αυτοκινητοδρόμων σε ιδιώτες και την κατάργηση των διοδίων.

http://www.skai.gr/news/greece/article/167581/energi-summetohi-duo-epimelitirion-se-katalipseis-diodion/

εδώ και το σχετικό βίντεο:

http://www.star.gr/ellada_kosmos/88591/

Ας μας απαντήσει ο Χρυσοχοϊδης που υπο την εποπτεία του οποίου λειτουργούν τα επιμελητηρια πως γινεται να χρηματοδοτει ''αντικαθεστωτικά'' δήθεν κινήματα, στα οποία όπως επισήμανε η ΟΑΚΚΕ σε σχετικό της άρθρο, συμμετέχουν ακόμη και ναζιστές

http://oakke.blogspot.com/2011/04/blog-post_9187.html#more

Tι καθεστώς τελικά έχει αυτή η χώρα στην οποία η κυβέρνηση χρηματοδοτεί την συμμαχία Συριζα, Χρυσης Αυγής και λοιπών ''δημοκρατικων'' (sic) δυνάμεων;

Μα φυσικά ένα καθεστώς Λερναία Ύδρα:

http://liberalcreta.pblogs.gr/tags/kathestotiki-lernaia-ydra-gr.html

Η ΒΡΩΜΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΟΥ ΟΗΕ ΣΤΗ ΛΙΒΥΗ ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΠΛΗΓΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

Η ΒΡΩΜΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΟΥ ΟΗΕ ΣΤΗ ΛΙΒΥΗ ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΠΛΗΓΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

ΟΙ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΈΣ ΤΗΣ ΔΥΣΗΣ «ΤΙΝΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΕΛΙΑ»

ΟΙ ΝΕΟΝΑΖΙΣΤΙΚΕΣ ΡΩΣΙΑ ΚΑΙ ΚΙΝΑ «ΜΑΖΕΥΟΥΝ ΤΟΝ ΚΑΡΠΟ»

Η στρατιωτική επίθεση στη Λιβύη με εντολή του Συμβούλιου Ασφαλείας του ΟΗΕ αποτελεί ένα ποιοτικό άλμα, μια κατάφωρη καταπάτηση της βασικής αρχής της ειρηνικής συνύπαρξης, που είναι η μη επέμβαση ενός κράτους στα εσωτερικά ενός άλλου δηλαδή η μη αφαίρεση του δικαιώματος του να διαλέγει την κυβέρνηση και τον τρόπο της διακυβέρνησής του. Αν γίνει δεκτή η λογική αυτής της επέμβασης τότε κάθε εσωτερική διαπάλη σε μια χώρα που θα παίρνει αιματηρά χαρακτηριστικά θα δίνει το δικαίωμα στα 5 μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας να της επιβάλλουν διακυβέρνησή και διαμοιρασμό της εξουσίας ανάλογα με την ισχύ του καθενός από αυτά. Αν αυτό το γεγονός συνδυαστεί με το ότι ανάμεσα σε αυτά τα 5 κράτη τα 3 κυρίαρχα είναι η υπερεπεμβατική και αλαζονική ΗΠΑ, η προσαρτησιακή νεοχιτλερική Ρωσία και η οικονομικά άπληστη Κίνα, καταλαβαίνει κανείς ποια εποχή βαρβαρότητας στις διεθνείς σχέσεις ανοίγει η επέμβαση της Λιβύης.

Τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα αν εξετάσει κανείς τα πράγματα πιο συγκεκριμένα. Φαινομενικά επικεφαλής της επέμβασης στη Λιβύη είναι οι δυο μη φασιστικές και λιγότερο τραμπούκικες χώρες από τις 5 του Συμβουλίου Ασφαλείας και η αποστολή που διατείνονται πως διεκπεραιώνουν είναι η άμυνα των αμάχων ή για τους πιο ανοιχτά επεμβασίες η νίκη της «παναραβικής δημοκρατικής εξέγερσης» πάνω στην δικτατορία Καντάφι. Αυτή η εικόνα κρύβει την αληθινή φύση αυτού που συμβαίνει που είναι η κυριαρχική είσοδος στη Μεσόγειο και στον Κόλπο του νεοναζιστικού άξονα Ρωσίας-Κίνας-Ιράν.

Δεν είναι δημοκρατικές οι αραβικές εξεγέρσεις αφού ηγούνται σε αυτές φασιστικές δυνάμεις

Στις σημερινές αραβικές εξεγέρσεις συμμετέχουν και δημοκράτες επειδή αυτές στέκονται απέναντι σε καθεστώτα που είναι όντως αυταρχικά ή και δικτατορικά. Αλλά αυτό από μόνο του δεν κάνει τις εξεγέρσεις αυτές δημοκρατικές. Η πικρή πείρα της εξέγερσης κατά του Σάχη του Ιράν στα 1980 το αποδεικνύει. Δύσκολα θα βρει κανείς σήμερα ιρανούς δημοκράτες που να μην συμφωνούν στο ότι η χομεϊνική δικτατορία ήταν πολύ χειρότερη από εκείνη του Σάχη. Αυτό οφείλεται στο ότι οι νεομεσαιωνιστές ισλαμοφασίστες είχαν από την αρχή την ηγεμονία στο αντισαχικό μέτωπο χωρίς οι δημοκράτες να το ξέρουν. Σήμερα στις αραβικές εξεγέρσεις επίσης την πολιτική ηγεμονία την έχουν οι πιο μαύρες κυρίως ισλαμοφασιστικές και δευτερευόντως οι ψευτοααριστερές σοσιαλφασιστικές δυνάμεις. Αυτές έχουν παγκόσμια την εξής μίνιμουμ κοινή πλατφόρμα: «οι πλατιές μάζες δεν μπορούν να αποφασίζουν οι ίδιες για τη ζωή τους γιατί έχουν μια ροπή προς την εθνική και κοινωνική αλλοτρίωση κυρίως εξ αιτίας των υπερκαταναλωτικών τάσεων που τους ενσταλάζει το διεθνές κεφάλαιο το οποίο ενσαρκώνεται τελικά στο συνωμότη εβραίο του χιτλερισμού. Σαν αλλοτριωμένες οι μάζες μπορούν να απελευθερωθούν μόνο από μια φωτισμένη δικτατορία των αδιάφθορων ερμηνευτών των παλιών γραφών τύπου Ισλάμ, ή τύπου αποξηραμένου δήθεν μαρξισμού». Γι αυτό δεν θα δει κανείς σε όλες αυτές τις εξεγέρσεις πουθενά την λέξη «δημοκρατία», παρά μόνο την διφορούμενη λέξη «ελευθερία»

Η συνέχεια εδώ:
http://oakke.blogspot.com/2011/03/blog-post_3676.html#more

ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΙΕΞΟΔΟΣ: ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΣΑΜΠΟΤΑΡΙΣΤΕΣ!

Αφίσα της ΟΑΚΚΕ 10/3/2011

ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΙΕΞΟΔΟΣ: ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΣΑΜΠΟΤΑΡΙΣΤΕΣ!

Μια πελώρια συμφορά κρέμεται πάνω από τη χώρα. Δεν εννοούμε απλά την χρεωκοπία γιατί πολλές χώρες έχουν χρεωκοπήσει και έχουν υποφέρει αλλά τελικά έχουν ανορθωθεί. Η συμφορά στην περίπτωσή μας είναι ότι συνεχίζεται με ακόμα πιο έντονους ρυθμούς η αρρώστεια που έφερε την ακήρυκτη χρεωκοπία. Πρόκειται για το συστηματικό σαμποτάζ της παραγωγής σε όλους τους τομείς και η στρατηγική αποεπένδυση, ιδιαίτερα η αποβιομηχανοποίηση της χώρας. Οι σαμποτέρ είναι μικροί αλλά ισχυροί ηγετικοί πυρήνες μέσα στα κοινοβουλευτικά κόμματα. Στόχος τους είναι να παραδώσουν τη χώρα μας εξουθενωμένη στα κρυφά αφεντικά τους, τις νεοναζιστικές δυνάμεις Ρωσία και Κίνα, που θέλουν να μας μετατρέψουν σε βάση τους μέσα στην ΕΕ ενάντια στην ΕΕ. Για να αναχαιτήσουμε τους σαμποτέρ πρέπει να ανατρέψουμε τη«θεωρία» τους, που την έχει πιστέψει σχεδόν όλος ο λαός- ότι η βασική αιτία της χρεωκοπίας υπήρξε η κλοπή του δημόσιου χρήματος από κάποιους πολιτικούς, προμηθευτές, φοροφυγάδες κλπ.

Αυτή η κλοπή υπήρξε και είναι μεγάλη. Όμως κάθε κλοπή της δημόσιας περιουσίας, όσο και να δυναμώνει την πολιτική σαπίλα και την κοινωνική ανισότητα είναι από οικονομική άποψη μια μετατροπή κρατικού κεφαλαίου σε ιδιωτικό. Την ελληνική χρεωκοπία τη έφερε ένα πρόβλημα στην παραγωγή του πλούτου και όχι στη διανομή του. Αυτή είναι η διαφορά στην κλεψιά ελληνικού τύπου από την κλεψιά κινεζικού τύπου. Οι δύο χώρες είναι εξ ίσου διεφθαρμένες (αριθμός 73και 74 στην παγκόσμια κατάταξη). Όμως η Κίνα έχει «σκάσει» από το πολύ κεφάλαιο που έχει συσσωρεύσει, επειδή εκεί και τα κλεμμένα κεφάλαια μπαίνουν στην διαδικασία της παραγωγής, γιατί κανένα κεφάλαιο δεν το συμφέρει να αποθησαυρίζεται σε ελβετικές τράπεζες. Επίσης το ελληνικό δημόσιο χρέος είναι πολύ μικρότερο από το γιαπωνέζικο, που είναι 200% του ΑΕΠ, αλλά δεν χρεωκόπησε η Ιαπωνία. Αυτή χρεώθηκε πολύ σαν κράτος για να σώσει τους γιαπωνέζους τραπεζίτες που έπαιξαν χοντρά στη φούσκα των ακινήτων. Όμως οι πάντες δανείζουν την Ιαπωνία σαν χώρα επειδή έχει ένα γιγαντιαίο επενδεδυμένο και αποταμιευμένο κεφάλαιο. Το τεράστιο δηλαδή πρόβλημα της Ελλάδας δεν είναι το μεγάλο χρέος του κράτους της, αλλά ότι δεν έχει σαν χώρα αρκετό διαθέσιμο κεφάλαιο για να μπορεί να καλύψει αυτό το χρέος πχ αυξάνοντας την φορολογία. Και δεν μπορεί να το καλύψει γιατί μετέτρεψε σε καταναλωτικά μέσα και όχι σε μέσα παραγωγής τα κεφάλαια που δανείστηκε. Στο βάθος αυτή η χρεωκοπία οφείλεται στην καταβύθιση της ελληνικής βιομηχανίας . Αυτή εκδηλωνόταν για χρόνια με το μοναδικό στην ΕΕ εμπορικό ψαλίδι 3,5 εισαγωγές προς 1εξαγωγές που με τη σειρά του προκαλούσε το ιλιγγιώδες έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών=13% του ΑΕΠ. Αυτό το έκλεινε κυρίως το κράτος με ευνοϊκό (λόγω Ευρώ) κρατικό δανεισμό. Όταν στην κρίση το έλλειμμα φούσκωσε πολύ δεν υπήρξε αρκετός όγκος συσσωρευμένου κεφαλαίου γενικότερα στην οικονομία για να εμφανιστεί σαν εγγύηση στους πιστωτές. Η χώρα ήταν κούφια. Αυτό το έδειξε η ακαθάριστη εθνική αποταμίευση που ήταν 7% του ΑΕΠ την ώρα που ο μέσος όρος της ΕΕ ήταν 20%! (Η Ιρλανδία είχε 19% γιατί έχει ισχυρή βιομηχανία. Αυτήν την χρεωκόπησε η τυχοδιωκτική υπερεπένδυση και όχι η υποεπένδυση). Για την παραγωγική καταβύθιση της χώρας ευθύνεται η πολιτική, συγκεκριμένα ένα πολιτικό ρεύμα που δουλεύει εισοδιστικά ταυτόχρονα σε πολλά κόμματά και διαθέτει μέσα σε αυτά ηγετικά στελέχη. Αυτό είναι το ρεύμα των ρωσόδουλων. Αυτοί ανάλογα με το κόμμα ή τη στιγμή παριστάνουνε τους εθνικιστές ( Α. Παπανδρέου, Καρατζαφέρης), τους ευρωπαιόφιλους (Σημίτης, Καραμανλής ο Β), τους αμερικανόφιλους (Γ. Παπανδρέου, Σαμαράς), και, κυρίως τους αριστερούς (Παπαρήγα, Τσίπρας, Αλαβάνος, Κουβέλης). Οι ρωσόδουλοι εμποδίζουν συστηματικά εδώ και 30 χρόνια εκατοντάδες δισεκατομμύρια κεφαλαίων ιδιωτικών ή κρατικών να επενδυθούν στην μεγάλη σύγχρονη παραγωγή σε κάθε τομέα, ιδιαίτερα στη βιομηχανία, στη σύγχρονη γεωργία και στην εφαρμοσμένη έρευνα. Τις μόνες επενδύσεις που επιτρέπουν είναι τις ρώσικες, τις κινέζικες, και εκείνες των Μπόμπολα, Κόκκαλη, Γερμανού, Μυτιληναίου, Βγενόπουλου και μερικών άλλων που τους δημιούργησε το διακομματικό πολιτικό πλέγμα των ρωσόδουλων παραδίνοντάς τους δημόσιο πλούτο με απευθείας αναθέσεις ή με στημένους διαγωνισμούς. Το σαμποτάζ γίνεται «από τα πάνω» όταν οι περιφερειάρχες, δήμαρχοι, δικαστές του ΣτΕ, τα δασαρχεία, οι αρχαιολογικές υπηρεσίες και οι πολεοδομίες παίρνουν εντολή να καταστρέφουν επιλεκτικά επενδύσεις- στόχους. Γίνεται και «από τα κάτω» όταν τα ψευτο ΚΚΕ και ΣΥΝ καθοδηγούν κινήματα βάσης που συντρίβουν τις επενδύσεις με το γενικό επιχείρημα ότι αυτές είναι μηχανές παραγωγής κέρδους. Πράγματι είναι μηχανές παραγωγής κέρδους, δηλαδή μηχανές αφαίμαξης υπεραξίας από τους εργάτες, αλλά είναι ταυτόχρονα και μηχανές που παράγουν το μισθό των εργατών. Χωρίς εργοστάσια δεν υπάρχει ούτε επιβίωση των εργατών σήμερα, ούτε σοσιαλισμός αύριο. Κι όμως οι ψευτοαριστεροί σαμποτέρ αντί να ζητάνε μέτρα αντιρρύπανσης κλείνουν τα εργοστάσια, αντί να διεκδικούν ότι μπορούν περισσότερο σε αμοιβές οδηγούν απεργίες ως το κλείσιμο εργοστασίων, αντί να προστατεύουν την άγρια φύση και τις αρχαιότητες εμποδίζουν τη δόμηση πάνω σε κάθε βιομηχανική και τουριστική γη οπότε σκοτώνουν την σύγχρονη πολιτισμένη ζωή. Η διαφορετική τους στάση απέναντι στους διαφορετικούς καπιταλιστές τους αποκαλύπτει: Ενώ καταγγείλανε τη γερμανική Ζήμενς έβγαλαν κυριολεκτικά «εκτός σκανδάλου» την Ιντρακόμ που έπαιρνε τις δουλειές μαζί με τη Ζήμενς. Με τον Μπόμπολα η αντίθεση είναι πιο χτυπητή. Όταν τα μεταλλεία Κασσάνδρας τα είχε ο Μποδοσάκης τον σκότωσε το δολοφονικό τους απόσπασμα η 17Ν οπότε πήρε τα μεταλλεία η Εθνική Τράπεζα. Μετά η 17Ν σκότωσε και τον διευθυντή της Εθνικής Βρανόπουλο και οι σαμποταριστές τη δώσανε στην καναδέζικη ΤΒΞ. Σύντομα την ταράξανε και αυτήν με τα «περιβαλλοντικά»κινήματα και τελικά μέσω του ΣτΕ την έκλεισαν. Τότε ο Σημίτης την έδωσε 40 φορές φτηνότερη στον Μπόμπολα! Μόλις αυτός την πήρε εξαφανίστηκαν στο λεπτό όλα τα “οικολογικά” κινήματα των ψευτοΚΚΕ-ΣΥΝ. Η ΕΕ ανακάλυψε τη παράνομη παραχώρηση στο Μπόμπολα και ζητάει την ακύρωσή της. Όμως τώρα όλα τα κόμματα είναι μαζί του. Την ίδια στιγμή όλοι εμποδίζουν την καναδική Ελντοράντο να ξεκινήσει τη μεταλλουργία χρυσού στις Σάπες στη Ροδόπης! Ανάλογα κάνουν με τους αυτοκινητοδρόμους. Το κίνημα «δεν πληρώνω» του ΣΥΝ μισοκατάργησε τα διόδια κυρίως της διαδρομής Αφίδνών-Στυλίδας. Αυτά χρηματοδοτούν τους αυτοκινητοδρόμους Ιονία Οδό, και Κεντρική Οδό που τους κατασκευάζουν εταιρείες ανταγωνιστικές προς τον Μπόμπολα (Ισπανικές, ΓΕΚ-Τέρνα.) Αυτές υποχρεώθηκαν να διακόψουν τη δουλειά τους. Αντίθετα δεν ενοχλήθηκε ουσιαστικά από αυτό το κίνημα οπότε αποπερατώθηκε μόνο ο αυτοκινητόδρομος Μορέα των Μπόμπολα-Κόκκαλη. Επίσης το κίνημα «δεν πληρώνω» δεν ενόχλησε ποτέ τα ληστρικά διόδια της Αττικής Οδού του Μπόμπολα που είναι αποδοτικότερα από όλα τα άλλα μαζεμένα , ούτε ενόχλησε και τα πανάκριβα διόδια του Ρίου Αντίρριου του Μπόμπολα. Αν τα παραπανίσια λεφτά της Αττικής πήγαιναν στους χρήστες της Αφιδνών-Στυλίδας το πρόβλημα θα λυνόταν. Οι δυτικοί δανειστές της χώρας κάνουν το έγκλημα να κάνουν δίαιτα σε μια καχεκτική Ελλάδα πιστεύοντας και από την ταξική τους τύφλα ότι χρεωκόπησε βασικά λόγω ψηλών μισθών και συντεχνιακών αμοιβών. Όμως οι απόλυτοι εγκληματίες είναι οι σταυροφόροι κατά της ΕΕ και της Γερμανίας που κύρια δημιούργησαν αυτόν τον άρρωστο και που συνεχίζουν να του ρίχνουν το δηλητήριο τώρα καθώς σφαδάζει στο νεκροκρέβατο:. Μέσα σε ένα χρόνο οι εγκληματίες Παπανδρέου, Μπιρμπίλη, Χρυσοχοίδης, Παπαρήγα, Τσίπρας, Αλαβάνος, Κουβέλης, Σαμαράς, Καρατζαφέρης ακύρωσαν ενεργά ή με την σιωπή τους έργα δεκάδων δις όπως είναι οι οδικοί άξονες στην Αττική και στη Δυτική Ελλάδα, η εκτροπή του Αχελώου, μια σειρά λιγνιτικοί, λιθανθρακικοί σταθμοί και τεράστια πάρκα ανανεώσιμων. Επίσης πάγωσαν το ΕΣΠΑ, μπλοκάρανε τεράστιες εκτάσεις βιομηχανικής και τουριστικής γης καταργώντας τα μεγάλα ρυθμιστικά σχέδια, ματαίωσαν τουριστικά έργα πολλών δις (πχ μονή Τοπλού, Ηλεία), ματαίωσαν τα κεντρικά έργα βιολογικού καθαρισμού για να κλείσουν τις μεγάλες βιομηχανίες των Οινοφύτων, υπερφορόλησαν τις πιο αποδοτικές επιχειρήσεις, δεν επιστρέφουν το ΦΠΑ, συνεχίζουν να δεσμεύουν με γραφειοκρατικά προσχήματα επενδύσεις αξίας 20 δις Ευρώ! Μόνο οι τελευταίες αν ξεμπλοκάρονταν θα αρκούσε για να βγει αμέσως ο λαός από την εφιαλτική ανεργία και η χώρα από την ακήρυχτη χρεωκοπία! Χώρια πόσο θα πρόκοβε η χώρα αν όλοι παίρνανε στο κυνήγι τις μεγάλες βουλιμικές ακρίδες της παραγωγής που λέγονται διεφθαρμένη γραφειοκρατία και που τόσο φανατικά οι άγγελοι της κάθαρσης σαμποταριστές προστατεύουν. Η χώρα μπορεί να ζήσει μόνο αν ο λαός με ένα πατριωτικό και δημοκρατικό κίνημα διώξει τους σαμποταριστές από την πολιτική εξουσία (που σημαίνει και από την συνδικαλιστική εξουσία). Η πρώτη προϋπόθεση για αποτελεσματική συνδικαλιστική οργάνωση ενάντια στο κινέζικο μέλλον που μας ετοιμάζουν είναι το να ξεμπλοκαριστούν οι δουλειές. Όταν δεν υπάρχουν δουλειές υπάρχει πόλεμος μεταξύ των εργατών και τότε η συνδικαλιστική δουλειά θέλει τεράστια προσπάθεια, υπομονή και τίμιους ανθρώπους στην πρώτη γραμμή. Αναγκαστικά αυτά όλα θα γίνουν. Η ανάγκη γεννάει τις λύσεις.

Aθήνα 10/3/2011

http://oakke.blogspot.com/2011/03/1032011_7422.html

To κίνημα «δεν πληρώνω»:εργαλείο στην υπηρεσία των σαμποτέρ και των κρατικοολιγαρχών

To κίνημα «δεν πληρώνω»:εργαλείο στην υπηρεσία των σαμποτέρ και των κρατικοολιγαρχών

Οι αυξήσεις στις τιμές των διοδίων επιβαρύνουν εξαιρετικά τις μετακινήσεις. Μια μετακίνηση, σαν παράδειγμα αξίας 6 ευρώ σε διόδια, με μια αύξηση 30% αυξάνει το κόστος για έναν μετακινούμενο επί 25 ημέρες κατά 45 ευρώ. Το ποσό αυτό για ένα εργαζόμενο με μισθό 1000 ευρώ είναι ίσο με το 4,5% του μισθού του. Οι αυξήσεις επομένως στα διόδια ειδικά σήμερα στις μέρες της πείνας είναι σοβαρό ζήτημα.

Όμως ο λαός είναι σκόπιμα βουτηγμένος στην άγνοια, όπως και οι απλοί πολίτες που δεν πληρώνουν. Κάποιοι δεν θέλουν διόδια στην περιοχή τους, άλλοι δεν θέλουν διόδια στους υπό κατασκευή δρόμους, άλλοι διαφωνούν με την αύξηση του αριθμού των διοδίων κλπ. Όμως γενικά δεν έχουν εικόνα της κατάστασης. Εκείνοι που την έχουν είναι αυτοί που κινούν το «δεν πληρώνω», δηλαδή τα ηγετικά στελέχη του ψευτοΚΚΕ και του ΣΥΝ. Αυτοί ξέρουν πως γίνονται σήμερα οι δρόμοι, κάτω δηλαδή από ποιες οικονομικές σχέσεις και από ποια κεφάλαια και ότι αν δεν γίνουν κάτω από αυτές δεν θα γίνουν καθόλου. Δηλαδή ότι θα χαθούν λίγα από τα μεγάλα κεφάλαια που έχουν μείνει στην Ελλάδα σήμερα και ότι όχι μόνο πολύτιμοι δρόμοι θα χαθούν αλλά θα μείνουν στο δρόμο μερικές ακόμα δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενοι Στην πραγματικότητα ακόμα και όταν οι αυτοκινητόδρομοι κατασκευάζονταν όπως και παλιότερα από κρατικά κεφάλαια ούτε και αυτοί δεν ήταν δωρεάν και γι αυτό έμπαιναν και σε αυτούς τους δρόμους διόδια. Κανείς δεν ζητούσε από τον χρήστη του υπερσύγχρονου δρόμου να πληρώσει όσο και εκείνος που δεν τον χρησιμοποιούσε αλλά ήθελε απλά να πάει από το σημείο 1 στο σημείο 2. Όμως τώρα δα αυτό ακριβώς θέλουν οι επικεφαλής του ουσιαστικά κυβερνητικού αυτού κινήματος. Η εικόνα της κοινωνικής «απαλλοτρίωσης» των δρόμων που δημιουργείται με το σήκωμα της μπάρας στα μυαλά κυρίως των μικροαστών γραφειοκρατών για τους οποίους όλα μπορούν να γίνουν αρκεί να το θέλει το κράτος, δεν είναι όμως παρά «απαλλοτρίωση» του αντιτίμου της χρήσης, γιατί με το σήκωμα της μπάρας οι χρήστες δεν γίνονται ιδιοκτήτες του δρόμου σε κοινωνικό επίπεδο ούτε βέβαια και σε ατομικό. Δωρεάν χρήση των δρόμων, με το σημερινό ιδιοκτησιακό καθεστώς, προϋποθέτει επομένως τη δωρεά μέρους της εργασίας κατασκευής και συντήρησης των δρόμων στον χρήστη. «Δωρεές» εργασίας σε κοινωνικό επίπεδο δεν γίνονται ούτε στις απελευθερωμένες κοινωνίες αφού εκεί η ιδιοκτησία έχει κοινωνικό περιεχόμενο. Αυτές γίνονταν μόνο σε πειρατικές κοινωνίες των λιμανιών-ορμητηρίων, αλλά και στις δουλοκτητικές κοινωνίες, όμως ακόμα και οι δούλοι είχαν κατά κάποιο τρόπο τα έξοδα συντήρησής τους. Αλλά και όταν το κίνημα του «δεν πληρώνω» ταυτίζει το «δωρεάν» δημόσιο αγαθό των δρόμων με την κρατικοποίηση στην κατασκευή και στη λειτουργία τους πάλι κάνει λάθος. Στην περίπτωση αυτή δεν θα πληρώνει ο χρήστης αλλά όλοι οι φορολογούμενοι. Είναι φανερό ότι αυτή η «δωρεάν» χρήση των δρόμων βρίσκεται σε αντίθεση με την πραγματικότητα, αφού δωρεάν χρήσεις δεν μπορεί να υπάρχουν.

Μπορεί το κράτος να χρηματοδοτήσει την κατασκευή του σύγχρονου δικτύου των πέντε αυτοκινητόδρομων;

Οι υπό κατασκευή πέντε αυτοκινητόδρομοι είναι αυτοί που φαίνονται στο χάρτη.

Η οδός της κοινοπραξίας Μορέας Α7 συνδέει την Κόρινθο με Τρίπολη-Καλαμάτα. Η Ολυμπία Οδός (Α8 και τμήμα της Α5) συνδέει την Αττική οδό με την Κόρινθο- Πάτρα και συνεχίζει στο τμήμα Πύργο – Τσακώνα που είναι τμήμα της Ιονίας οδού Α5. Το άλλο κομμάτι της Ιονίας (Α5) ξεκινάει από Αντίρριο και φτάνει στα Ιωάννινα (Ηγουμενίτσα). Η Κεντρική οδός είναι η Α3 (κιτρινη) και συνδέει τα Σκάρφεια (Λαμία) με την Εγνατία, κοντά στα Ιωάννινα. Η οδός Α1 χωρίζεται σε δύο κομμάτια. Από Μεταμόρφωση (Αθήνα) μέχρι Σκάρφεια (Λαμία) και από Μαλιακό μέχρι το Κλειδί Ημαθίας.

Η Ιονία οδός- τμήμα Αντιρρίου-Ιωαννίνων και η Κεντρική οδός (Λαμία-Ιωάννινα) είναι οι υπερσύγχρονες αρτηρίες που καταλήγουν στην Ηγουμενίτσα και συνεχίζουν απέναντι από την Ιταλία στο εσωτερικό της Ευρώπης. Συνδέουν με την Ευρώπη το μεγαλύτερο ποσοστό των βιομηχανιών της χώρας οι οποίες είναι κατανεμημένες στον άξονα Αττικής μέχρι τη Λάρισα και από Αττική προς Πελοπόννησο. Στο Αντίρριο φτάνει η Ολυμπία οδός και στη Λαμία ο γνωστός δρόμος Αθηνών-Θεσσαλονίκης μέχρι Σκάρφεια. Οι δύο αυτοί δρόμοι-Αντίρριο Ηγουμενίτσα και η Κεντρική οδός Α3 ή αλλιώς Ε 65, είναι επομένως οι δρόμοι των συναλλαγών της χώρας με το δυτικοευρωπαϊκό εξωτερικό. Αν γίνουν θα εξασφαλίζουν τη γρήγορη και ασφαλή οδική μεταφορά των περισσοτέρων εμπορευμάτων, αλλά και των προσώπων, και θα μειώνουν ουσιαστικά το κόστος των εισαγομένων και εξαγομένων προϊόντων. Είναι οι δρόμοι που αυξάνουν την ανταγωνιστικότητα των ελληνικών προϊόντων. Οι άλλοι τρεις δρόμοι που συνδέουν όπως και οι προηγούμενοι και τις πυκνοκατοικημένες περιοχές των αστικών κέντρων εκτός από την πτώση του κόστους μεταφοράς των προϊόντων και τη μείωση επίσης του κόστους με την αυξημένη ταχύτητα τροφοδοσίας, την επιτάχυνση δηλαδή της περιστροφής του κεφαλαίου, εξασφαλίζουν και την ασφαλή και γρήγορη μεταφορά εκατομμυρίων προσώπων.

Οι πέντε δρόμοι κατασκευάζονται με το σύστημα των Συμπράξεων Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ). Κατασκευάζονται με αυτόν τον τρόπο γιατί δεν υπάρχουν διαθέσιμα μεγάλα κρατικά κεφάλαια στη χώρα εξ αιτίας του πολύχρονου παραγωγικού σαμποτάζ που μέρος του είναι και η καταστροφική δημόσια διοίκηση. Η δαπάνη για την κατασκευή τους υπολογίζεται στα 8,7 δισ. Όπως ανακοίνωσε ο υφυπουργός Μαγκριώτης ποσό 2,3 δισ. ευρώ είναι η συμβολή του Δημοσίου και της ΕΕ, 2,3 δισ ευρώ προβλέπονται από έσοδα των διοδίων, 3,3 δισ. ευρώ προέρχονται από τραπεζικά δάνεια των κατασκευαστικών εταιριών και 800 εκατ ευρώ από ίδια κεφάλαια. Πρόκειται επομένως για το μεγαλύτερο πρόγραμμα επενδύσεων που γνώρισε ποτέ η χώρα.

Τα έργα όπως βλέπουμε από τα στοιχεία του υφυπουργού, κατασκευάζονται κυρίως από τα τραπεζικά δάνεια που παίρνουν οι κατασκευαστικές εταιρείες. Αυτά τα αποπληρώνουν από το ποσοστό των διοδίων που εισπράττουν οι εταιρείες κατά τη διάρκεια της εκμετάλλευσης των δρόμων που φτάνει μέχρι και τα 30 χρόνια. Ένα άλλο κομμάτι κεφαλαίου το παίρνουν οι κατασκευαστικές εταιρείες από διόδια που εκμεταλλεύονται για 2-5 χρόνια σε άλλους δρόμους από αυτούς που κατασκευάζουν. Για παράδειγμα η Ιονία οδός από Αντίρριο μέχρι Ιωάνινα και η κεντρική οδός κατασκευάζονται εν μέρει και με διόδια που εισπράττει η κατασκευαστική από την εθνική Αθήνας- Στυλίδας (Μεταμόρφωση-Σκάρφεια). Μόλις θα γίνουν οι δρόμοι η εταιρεία θα αρχίσει να παίρνει διόδια από αυτούς και θα χάσει τα διόδια στην Μεταμόρφωση-Σκάρφεια που θα αρχίσει να τα εισπράττει από εκεί και πέρα το κράτος για νέους δρόμους, συντήρηση κλπ..

Οι κρατικές εισπράξεις ξεκινούν από το 50% των ακαθάριστων εισπράξεων επί των διοδίων και φτάνουν μέχρι και το 92% στο τέλος της σύμβασης. Η δικτυακή πύλη για οδηγούς Safe driver.gr σε άρθρο του Απριλίου 2009 δίνει αρκετά στοιχεία για το ζήτημα. Σύμφωνα με αυτό «Κατά μέσον όρο το 50% των εσόδων της 30ετίας θα πάει στα δημόσια ταμεία». Σύμφωνα με την τελευταία συνέντευξη του Σουφλιά το ποσοστό αυτό ανέρχεται στο 60% των ακαθαρίστων εσόδων. Για το ίδιο ζήτημα ο υφυπουργός μεταφορών Μαγκριώτης γράφει σε πρόσφατο άρθρο του. «Μάλιστα, με εκτιμήσεις της προηγούμενης κυβέρνησης, τα έσοδα λειτουργίας και εκμετάλλευσης των πέντε αυτοκινητόδρομων για τα επόμενα τριάντα χρόνια, θα απέδιδαν συνολικά 28-30 δισ. ευρώ περίπου. Από αυτά, τα 20-22 δισ. ευρώ περίπου, θα ήταν μελλοντικά έσοδα του Δημοσίου». Η σημαντική αυτή πηγή εσόδων προγραμματίζεται να χρησιμοποιηθεί για τη συντήρηση των δικτύων αλλά και για τη δημιουργία νέων έργων.

Γιατί τώρα πιο συγκριμένα επιλέχτηκε η μέθοδος ΣΔΙΤ για την κατασκευή των δρόμων και δεν ανέλαβε το κράτος να τους κατασκευάσει; Το προηγούμενο άρθρο που αναφέραμε απαντάει πλήρως στο ζήτημα. Οι λογαριασμοί του αναφέρονται στον κρατικό προϋπολογισμό του 2008 αλλά τα συμπεράσματα δεν αλλάζουν αν αυτοί οι λογαριασμοί γίνουν και με τους νεώτερους κρατικούς προϋπολογισμούς.

«Όλοι οι νέοι αυτοκινητόδρομοι μαζί θα κοστίσουν περίπου 6 Δις €. Πού θα βρεθούν αυτά τα λεφτά; Η λογική σκέψη όλων είναι: ο Προϋπολογισμός! Και επειδή μιλάμε για δρόμους, είναι τα διόδια. Ας τα δούμε λοιπόν και τα δύο αυτά, αναλυτικά. Στον κρατικό Προϋπολογισμό, προβλέπονται συνολικά περίπου 7 δις € για το σύνολο των έργων που κατασκευάζονται στην χώρα (ΠΔΕ) και από αυτά, για όλα τα έργα υποδομής μεταφορών 2,5 δις €. Για την χρηματοδότηση των αυτοκινητόδρομων μόνον από τον Προϋπολογισμό, θα έπρεπε, για 3 - 4 χρόνια, ή να δίνονταν το 20% του ΠΔΕ, ή να σταματήσει κάθε άλλο έργο μεταφορών, και να φτιάχνονται μόνον οι αυτοκινητόδρομοι. Εύκολα καταλαβαίνει κανείς ότι, ούτε το ένα, ούτε το άλλο, γίνεται και ότι μια τέτοια προσπάθεια, με τις διάφορες πιέσεις, γρήγορα θα εκφυλιζόταν σε αυτό που συνέβαινε τα τελευταία 30 χρόνια. Αποσπασματικά έργα που δεν τελειώνουν ποτέ και έχουν απροσδιόριστο έως άγνωστο τελικό συνολικό κόστος. Τα διόδια τώρα. Τα συνολικά σε όλη την χώρα καθαρά έσοδα του παλαιού ΤΕΟ, (μετά την πληρωμή των μισθών υπαλλήλων κλπ), ήταν περίπου 170 εκατομμύρια € τον χρόνο. Μια απλή διαίρεση δείχνει ότι εάν περιμέναμε να μαζέψουμε τα χρήματα από τα διόδια, οι νέοι δρόμοι θα άρχιζαν να κατασκευάζονται μετά από 6,000/150 = 40 χρόνια, ή με πιο μεγάλη ακρίβεια, (επειδή τα μαζεμένα λεφτά εν τω μεταξύ θα τα τοκίζαμε στην Τράπεζα) σε 25 με 30 χρόνια από σήμερα, ανάλογα με το επιτόκιο που θα μας δώσουν.

Η λύση της ΣΔΙΤ μπορεί να κοστίζει παραπάνω, επειδή δανειζόμαστε για να κατασκευάσουμε τα έργα, και επομένως πληρώνουμε εκτός από το κόστος του έργου και το κόστος του δανείου, αλλά έτσι έχουμε πολύ πιο γρήγορα για χρήση τους σωστούς δρόμους και όλα τα εξ αυτών οφέλη. Επίσης με την διαδικασία αυτή αντιμετωπίζεται με επιτυχία και το πρακτικό θέμα της σωστής συντήρησης και λειτουργίας του δρόμου μετά την κατασκευή του, καθώς η όλη οργάνωση της εταιρείας λειτουργίας γίνεται με κριτήρια και σε χρόνους ιδιωτικών επιχειρήσεων, χωρίς τις χρόνιες στρεβλώσεις των Δημοσίων Υπηρεσιών».

Σημειώνουμε ότι η σημερινή συνολική αξία των δρόμων είναι ακόμα μεγαλύτερη και ανέρχεται σε 8,7 δις ευρώ γιατί προστέθηκαν και νέα έργα.

Σύμφωνα με το ίδιο άρθρο: “Ο λόγος που αποφασίστηκε αυτή η μέθοδος, για την Ελλάδα τουλάχιστον, είναι αρκετά απλός. Η υποδομή σε υπεραστικούς δρόμους είναι πολύ κακής ποιότητας, με επακόλουθο μεγάλο αριθμό οδικών ατυχημάτων, οι κυκλοφοριακοί φόρτοι αυξάνουν, αλλά η Πολιτεία δεν διαθέτει τα απαιτούμενα κεφάλαια για την κατασκευή νέων δρόμων”. Ο Μαγκριώτης σε άρθρο του το Φεβρουάριο γράφει: «Πριν κατασκευαστεί η Εγνατία, στη διαδρομή Θεσσαλονίκη-Αλεξανδρούπολη θρηνούσαμε 80-90 νεκρούς το χρόνο από τροχαία. Μετά την κατασκευή της Εγνατίας, ο αριθμός αυτός μειώθηκε σε 4-6 νεκρούς το χρόνο. Είναι πολλές οι 6 ζωές, αλλά σαφώς λιγότερες από τις 90».

Το συγκεκριμένο επομένως δίλημμα που μπαίνει στις δοσμένες οικονομικές συνθήκες της χώρας είναι: Με τους δρόμους και την ανάπτυξη της χώρας με Σύμπραξη Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα ή με τις εκατόμβες νεκρών και την υπανάπτυξη χωρίς δρόμους και ΣΔΙΤ; Με τον πολιτισμό δηλαδή του υπερσύγχρονου δρόμου από τον οποίο αποκομίζει αναπόφευκτα το κατασκευαστικό κεφάλαιο το κέρδος του ή με τη βαρβαρότητα χωρίς δρόμους και περισσότερο κέρδος του κεφαλαίου που πάει για τζάμπα βενζίνη, τζάμπα λάστιχα, τζάμπα επισκευές, τζάμπα χρόνο κλπ; Το κίνημα του «δεν πληρώνω» διόδια, το ψευτοΚΚΕ και ο ΣΥΝ καθώς και ο κάθε μεσαιωνιστής τοποθετείται ιδεολογικά με τη βαρβαρότητα. Το ζήτημα είναι να αποκαλυφθεί η σκοπιμότητα αυτής της τοποθέτησης και να αποκαλυφθεί ότι δεν είναι απλά άδολη... βαρβαρότητα αλλά μεθοδική δράση υπέρ του αντίπαλου καπιταλιστή και αντίπαλου ιμπεριαλιστή.

Το επιλεκτικό σήκωμα της μπάρας από το κίνημα «δεν πληρώνω»

Από την εφημερίδα «ΜΕΤΟΧΟΣ ΚΑΙ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ» (Ιανουάριος 2011) παίρνουμε τα παρακάτω στατιστικά στοιχεία που έχουν δώσει οι κατασκευαστικές εταιρείες των πέντε αυτοκινητόδρομων και τα βάζουμε σε ένα πίνακα. Αυτά τα στοιχεία κυκλοφορούν σκόρπια σε πολλές εφημερίδες.

Στην πρώτη στήλη βάζουμε τους υπό κατασκευή δρόμους, στη δεύτερη τις συμμετοχές στα έργα του κρατικοολιγάρχη Μπόμπολα, στην τρίτη βάζουμε το ποσοστό των χαμένων εσόδων των εταιρειών από το σήκωμα της μπάρας στα διόδια και στην τέταρτη στήλη το ποσοστό μείωσης των εισπράξεων από διόδια λόγω της μείωσης της κίνησης εξαιτίας της κρίσης. Να πούμε ξανά ότι τα διόδια στο τμήμα Μεταμόρφωση (Αθήνα)- Σκάρφεια (κοντά στη Λαμία), χρηματοδοτούν την Ιονία από Αντίρριο μέχρι Ιωάννινα και την Κεντρική οδό από Σκάρφεια μέχρι Εγνατία.

Οδοί	Συμμετοχή % Μπόμπολα	σήκωμα μπάρας %	Μείωση λόγω κρίσης %
Μαλλιακός -Κλειδί	17%	10	25
Ολυμπία	17%	2	2
Μορέας	86,67% και Intracom 13,33%	4	1
Ρίο-Αντίρριο	εκμετάλλευση	0	12
Αττική	εκμετάλλευση	0	10
Μεταμόρφωση- Σκάρφεια (Ιονία)	0	9	10-11
Κεντρική	0	Δεν είχε διόδια	10

Η Αττική οδός που εκμεταλλεύεται ο Μπόμπολας είναι ο ακριβότερος δρόμος του κόσμου ανά χιλιόμετρο και τρομερά πυκνής κυκλοφορίας. Περνούν περίπου 300 χιλιάδες οχήματα την ημέρα, αριθμός πολύ πάνω από τις εκτιμήσεις κατά το σχεδιασμό του. Το διόδιο εκεί είναι 2,8 ευρώ για οποιαδήποτε διαδρομή, για μέσες διαδρομές μερικών χιλιομέτρων αφού όσο και να είναι το μήκος της διαδρομής το αντίτιμο είναι το ίδιο, ενώ το μέγιστο μήκος είναι 65 χιλιόμετρα. Δεν είναι όμως μόνο τα πανάκριβα διόδια. Η Αττική οδός είναι ο μοναδικός δρόμος στην Ελλάδα στον οποίο τα έσοδα του επενδυτή και επομένως οι αποσβέσεις του κεφαλαίου του λογαριάζονται επί των καθαρών κερδών και όχι επί των ακαθάριστων. Επομένως όσο μεγαλύτερα είναι τα έξοδα λειτουργίας της Αττικής οδού τόσο μικρότερες θα είναι και οι αποσβέσεις του κεφαλαίου της. Και οι Αττικές διαδρομές που λειτουργούν το δρόμο και που είναι πάλι του Μπόμπολα εμφανίζουν έξοδα λειτουργίας 50 έως 70 εκατ ευρώ το χρόνο σε ένα δρόμο μήκους 65 χιλιομέτρων. Δηλαδή κοντά στο ένα εκατομμύριο ευρώ ανά χιλιόμετρο. Όχι στην κατασκευή αλλά στη λειτουργία!! Η Αττική οδός βρίσκεται στην ημερήσια διάταξη των καταγγελιών του «δεν πληρώνω», καθώς και του ΣΥΝ αλλά μόνο για ξεκάρφωμα. Γιατί αυτοί οι απατεώνες σ’ αυτόν τον πιο ληστρικό δρόμο δεν σηκώνουν μπάρες, όπως φαίνεται στον πίνακα αλλά και όπως γνωρίζει ο καθένας που παρακολουθεί τις εξελίξεις.

Ακριβώς ίδια κατάσταση και με τη γέφυρα Ρίου Αντιρρίου που εκμεταλλεύεται ο Μπόμπολας, όπου τα διόδια είναι τα πιο θηριώδη. Και εκεί δεν σηκώνει το κίνημα τις μπάρες. Στο δρόμο επίσης των ανατολικών κρατικών ολιγαρχών, στην οδό Μορέα του Μπόμπολα και του Κόκκαλη αλλά και ρώσικων και κινέζικων συμμετοχών, το σήκωμα της μπάρας στερεί το 4% των εσόδων και στην Ολυμπία οδό το 2% δηλαδή μικρά ποσοστά σε σχέση με το εξοντωτικό 9% των εσόδων της Ιονίας και της Κεντρικής που χρηματοδοτούνται αποκλειστικά, όπως είπαμε, από τα διόδια του δρόμου Μεταμόρφωση μέχρι Σκάρφεια Λαμίας. Οι συνολικές απώλειες του Μπόμπολα από το σήκωμα της μπάρας είναι συγκριτικά εξαιρετικά μικρές.

Επομένως οι αρχηγοί του κινήματος οργανώνουν την αφαίρεση των εσόδων από τα διόδια από Μεταμόρφωση μέχρι Σκάρφεια Λαμίας για να σαμποτάρουν και να ματαιώσουν τους δύο σημαντικούς δρόμους σύνδεσης της χώρας με την Ευρώπη! Το σχέδιο των επικεφαλής του κινήματος δεν το αντιλαμβάνονται βέβαια τα περισσότερα μέλη του κινήματος αλλά αυτή είναι η πραγματικότητα.

Το σαμποτάρισμα της Κεντρικής (ή αλλιώς Ε 65) και της Ιονίας οδού από Αντίρριο μέχρι Ιωάννινα

Η Safe driver.gr δίνει επίσης απάντηση στο ερώτημα της χρηματοδότηση της Ιονίας οδού και της Κεντρικής οδού από τα διόδια του δρόμου Μεταμόρφωση -Σκάρφεια. «Γιατί όμως να μπούνε διόδια και σε δρόμους που έχουν ήδη κατασκευασθεί με χρήματα από τούς φόρους; Η ερώτηση ακούγεται λογική και η απάντηση είναι απλή και λέγεται μικροί κυκλοφοριακοί φόρτοι σε σχέση με το κόστος του δρόμου. Κατά τους αρχικούς υπολογισμούς για τα στοιχεία παραχώρησης, υπολογίσθηκε ότι, για κάποιους δρόμους (Ιόνια Οδός, Ε65), τα διόδια από την κυκλοφορία του ίδιου του δρόμου, δεν επαρκούσαν για να ξεπληρώσουν το τίμημα μέσα στα 30 χρόνια παραχώρησης. Υπήρξαν διάφορες σκέψεις και τελικά κατέληξαν ως καλύτερη λύση να παραχωρηθούν στις εταιρείες τα διόδια στις υπάρχουσες και ήδη κατασκευασμένες ΕΟ και να τοποθετηθούν και νέα, με παράλληλη υποχρέωση των εταιρειών να αναβαθμίσουν - συντηρούν - λειτουργούν και αυτές».

Το επιχείρημα των «δεν πληρώνω» ότι δεν είναι τάχα σωστό να πληρώνει ο πολίτης διόδια σε ένα δρόμο για να χρηματοδοτείται η κατασκευή άλλων δρόμων αποκαλύπτει το σαμποταριστικό ρόλο της ηγεσίας του κινήματος τους.

Σε ότι αφορά τώρα τη διαφωνία για πληρωμή διοδίων σε δρόμους που δεν έχουν ολοκληρωθεί ο καθένας ξέρει ότι στον άξονα Αθήνας-Θεσσαλονίκης υπάρχουν επί δεκαετίες διόδια ενώ ο δρόμος αυτός ακόμα και σήμερα δεν έχει ολοκληρωθεί. Τα διόδια όμως Μεταμόρφωσης-Σκάρφεια είναι ο στόχος όχι μόνο των μπλόκων του «δεν πληρώνω», αλλά και των νομαρχιακών και δημοτικών συμβουλίων, των καταγγελιών και των προστίμων, των πολεοδομιών και των αστυνομικών του περιβάλλοντος της Μπιρμπίλη, του ΣΥΝ και του ψευτοΚΚΕ.

«Την άμεση κατάργηση των πλευρικών – περιαστικών διοδίων και τον επαναπροσδιορισμό -προς τα κάτω- όλων των αντιτίμων στην Εθνική oδό Αθηνών – Λαμίας», ζήτησαν με ερώτησή τους στη βουλή ο Τσίπρας και ο Παπαδημούλης. Η πολεοδομία Καπανδριτίου κατήγγειλε την εταιρεία Νέα Οδός που κατασκευάζει την Ιονία οδό και την οδό Κεντρικής Ελλάδος με έσοδα, όπως έχουμε πει, από το τμήμα Μεταμόρφωση-Σκάρφεια, γιατί κατασκεύασαν διόδια χωρίς άδειες στις Αφίδνες και στον κόμβο Καπανδριτίου και γιατί δεν είχαν κάνει μελέτη πρασίνου. Το πρόστιμο ήταν 22 εκατ ευρώ και η Αυγή το χαρακτηρίζει νίκη του κινήματος! Η πολεοδομία Καπανδριτίου ζητάει σφράγιση των κτιρίων. Η Μπιρμπίλη έστειλε του λεγόμενους επιθεωρητές περιβάλλοντος και έριξαν πρόστιμα στα ίδια διόδια για την έλλειψη μελετών ρύπανσης. Σύνολο προστίμων και ρητρών 37 εκατ ευρώ! Διάφοροι δήμαρχοι ζητούν ωμά την οικονομική καταστροφή της εταιρείας Νέα Οδός. Ζητούν την επιστροφή 199 εκατ και την κατάργηση των διοδίων, δηλαδή οι δύο δρόμοι, ο εν λόγω Α5 και ο Α3 να ματαιωθούν!!! Από την Ελευθεροτυπία διαβάζουμε ότι: «Στις 22 Οκτωβρίου οι δήμαρχοι Άνοιξης και Αγίου Στεφάνου, οι πρόεδροι των κοινοτήτων Κρυονερίου, Μαλακάσας και Πολυδενδρίου, καθώς και άλλοι πέντε νομαρχιακοί και κοινοτικοί σύμβουλοι, κατέθεσαν στο γραφείο του υπουργού Δημήτρη Ρέππα έγγραφο, που κοινοποιείται στις εισαγγελικές και εποπτικές αρχές, με το οποίο επισημαίνουν ότι η κοινοπραξία δεν έχει εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της, που με βάση τη σύμβαση είναι απαραίτητος όρος για να λάβει την προβλεπόμενη κρατική ενίσχυση». Αυτά γράφει η Ελευθεροτυπία συγκαλύπτοντας ουσιαστικά τις προθέσεις τους. Από την ιστοσελίδα «Υποδομές» διαβάζουμε αναλυτικότερα για το θέμα τα παρακάτω εξαιρετικά αποκαλυπτικά: «Γνωστοποίηση- αίτηση 10 δημάρχων, κοινοταρχών, νομαρχιακών και κοινοτικών συμβούλων περιοχών της Αττικής όπου διέρχεται η Εθνική Οδός Αθηνών- Λαμίας ή Νέα Οδός όπως είναι πλέον η ονομασία της. Αφού αναφέρουν τις παρατυπίες που κατά τη γνώμη τους υπάρχουν στη Νέα Οδό όπως μη υλοποίηση εργασιών και κατασκευών, μη τήρηση περιβαλλοντικών όρων κλπ ζητούν: 1. Να καταγγελθεί από το Ελληνικό Δημόσιο η σύμβαση παραχώρησης αυτοκινητόδρομων ΠΑΘΕ-ΙΟΝΙΑΣ ΟΔΟΥ 2. Να επιβληθούν στην εταιρία ΝΕΑ ΟΔΟΣ οι προβλεπόμενες ποινικές ρήτρες λόγω καθυστέρησης ύψους 24.000.000€ 3. Να επιστραφούν έντοκα στο Δημόσιο οι δύο πρώτες δόσεις χρηματοδοτικής συμβολής που δόθηκαν στη ΝΕΑ ΟΔΟ ύψους 132.000.000€ 4. Να αποδοθούν στο Δημόσιο λόγω παράνομης επιβολής επιπρόσθετα τέλη διοδίων που εισπράχτηκαν από τη ΝΕΑ ΟΔΟ ύψους 43.000.000€ 5. Να καταργηθούν οι σταθμοί διοδίων Αφιδνών, Καπανδριτίου και Μαλακάσας λόγω της παράνομης κατασκευής και λειτουργίας τους. Η γνωστοποίηση αίτηση απεστάλη: στο Υπουργείο ΥΠΟ.ΜΕ.ΔΙ, στον εισαγγελέα Αρείου Πάγου κου Ιωάννη Τέντε, στον Γενικό Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης κου Ρακιντζή και της Ειδικής Υπηρεσίας Επιθεωρητή Περιβάλλοντος».

Στο 1/3 της Κεντρικής οδού ή αλλιώς της Ε65 οι εργασίες δεν ξεκινούν γιατί δήμαρχοι και κοινοτάρχες έχουν προσφύγει στο ΣτΕ και η υπόθεση θα εκδικαστεί το Σεπτέμβριο του 2011. Οι τράπεζες είχαν διακόψει για πρώτη φορά τη χρηματοδότηση στο δρόμο αυτό, πριν την προβοκάτσια του Μαγκριώτη που θα δούμε παρακάτω, επειδή δεν προχωρούσε λόγω καθυστέρησης των απαλλοτριώσεων εγκατάστασης και μεταφοράς των δικτύων, γιατί το κράτος δεν πλήρωνε τη συμμετοχή του ύψους 70 εκατ ευρώ. Η Ισπανική εταιρεία Ferovial αποσύρθηκε από το δρόμο και απέλυσε 500 εργαζόμενους. Αφού καταβλήθηκε η συμμετοχή την τελευταία εβδομάδα του 2011 διακόπηκε η χρηματοδότηση των τραπεζών ξανά πριν λίγες ημέρες όπως και σε όλους τους δρόμους πλην του Μορέα του Μπόμπολα. Το άλλο μεγάλο πρόβλημα που εμποδίζει τα έργα στην Κεντρική οδό είναι ότι δεν προχωράει το τμήμα του δρόμου Σκάρφειας - Ραχών που είναι συνέχεια της Κεντρικής οδού και που κατασκευάζεται ως δημόσιο έργο το οποίο θα έπρεπε να είχε παραδοθεί από το 2009. Τα διόδιά του θα χρηματοδοτούσαν και το δρόμο.

Από το Ριζοσπάστη 10/2 διαβάζουμε για τους δύο αυτούς δρόμους που συνδέουν τη χώρα με την Ευρώπη και που θέλει να ακυρώσει το καθεστώς. «Τα μεγάλα έργα που έγιναν και θα γίνουν - επισημαίνει η ΕΠ Πελοποννήσου του ΚΚΕ - γίνονται για να εξασφαλίζουν τη μεγαλύτερη διασύνδεση της ευρωπαϊκής αγοράς με τη βαλκανική, τη ρωσική και ασιατική για την καλύτερη εξυπηρέτηση του κεφαλαίου».

Με την ρωσική και ασιατική αγορά ελάχιστη σχέση έχουν οι νέοι δρόμοι. Ο δρόμος που οδηγεί από τα ανατολικά είναι έτοιμος, είναι ο αγαπημένος δρόμος που φρόντισε να κατασκευάσει πρώτα απ’ όλους το ρωσόδουλο καθεστώς, είναι η Εγνατία οδός, που κατασκευάστηκε με ίσα έξοδα του κράτους και της ΕΕ. Πρόκειται για ένα δρόμο που μια δουλειά του είναι να συνδέει δηλαδή τη βιομηχανία της βόρειας Ελλάδας με την Ευρώπη. Αλλά αυτή είναι μια δευτερεύουσα δουλειά όσο ακόμα η βιομηχανία της βόρειας Ελλάδας είναι πολύ πιο πίσω από της νότιας. Γι αυτό το λόγο η Εγνατία έχει ακόμα πολύ μικρή κίνηση. Νομίζουμε ότι το καθεστώς έσπρωξε αυτό το δρόμο για να έχει ο άξονας Ρωσίας –ισλαμοφασιστικής Τουρκίας –Ιράν στη διάθεσή του έναν ταχύτατο οδικό δίαυλο για να μεταφέρει στρατό από την Ανατολή προς την Ιταλία. Αντίθετα η Ιονία, η Ολυμπία και κυρίως η Ε65 είναι οι κατ εξοχήν εμπορικοί δρόμοι της χώρας.

Να γιατί αυτοί οι αυτοκινητόδρομοι είναι οι κύριοι στόχοι του κινήματος του «δεν πληρώνω». Πρόκειται για ένα χτύπημα στην καρδιά των οικονομικών και έμμεσα των πολιτικών δεσμών Ελλάδας-ΕΕ, σχέσεις με την Ευρώπη και βέβαια στην καρδιά της ανάπτυξης της ίδιας της Ελλάδας. Πρόκειται για τον πιο ουσιαστικό και συμβολικό τοίχο που υψώνει το Κρεμλίνο με εργαλείο του τους ντόπιους προδότες ανάμεσα στη χώρα μας και την πρόοδο.

Το γενικό σαμποτάρισμα των έργων

Το έγκλημα που γίνεται είναι ασύλληπτο και εντελώς κτηνώδες όταν σκεφτεί κανείς επί πλέον ότι τα έργα αυτά στο διευρυμένο κύκλο των εργασιών τους δίνουν δεκάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας σε συνθήκες μιας χρεοκοπημένης οικονομίας που διψάει από το χρήμα που ρίχνουν στην αγορά οι πελώριες και μοναδικές αυτές επενδύσεις.

Τα έργα όμως δεν σκαλώνουν μόνο στο «δεν πληρώνω» αλλά και σε άλλα εμπόδια. Ο Παπανδρέου, όπως και ο Καραμανλή δεν προχωρά στη διαδικασία των αναγκαστικών απαλλοτριώσεων, όπως έγινε με τα ολυμπιακά έργα και μπορεί να γίνει τώρα με τη διαδικασία fast track που χρησιμοποιείται για το ανατολικό κεφάλαιο. Ακόμα όμως και όταν οι απαλλοτριώσεις προχωρούν τότε εμφανίζεται η αρχαιολογική υπηρεσία ή η αργοπορία στη μετατόπιση των δικτύων κοινής ωφέλειας σαν αιτία μιας νέας αναβολής. Επίσης το κράτος δεν επιστρέφει το ΦΠΑ και καθυστερεί τις πληρωμές του. Η καθυστέρηση των απαλλοτριώσεων και γενικά όλα τα εμπόδια έφεραν τα έργα τρία χρόνια πίσω από το πρόγραμμα και έχουν αυξήσει το κόστος αφού οι κατασκευαστικές εταιρείες δανείστηκαν αρχικά από τις τράπεζες με επιτόκιο 2 % ενώ σήμερα με την ακήρυχτη χρεωκοπία τα επιτόκια έχουν φτάσει στο 6% και στο 7%! Η μείωση του αριθμού των οχημάτων εξαιτίας της κρίσης και η μη πληρωμή των διοδίων επιβαρύνουν επιπλέον τη χρηματοδότηση. Και ο υφυπουργός Μαγκριώτης δεν δέχεται να συνομιλήσει με εταιρείες και τράπεζες παρά μόνο στο τέλος Μαρτίου!!! Σε όλα αυτά προστίθενται και οι διώξεις των επενδύσεων από τις φαιοκόκκινες συμμορίες των δήμων και των κοινοτήτων με προσφυγές στα δικαστήρια καθώς και οι μηνύσεις και τα πρόστιμα από τις πολεοδομίες και την Μπιρμπίλη που δεν μπορεί να απουσιάζει από το σαμποταριστικό όργιο.

Το κίνημα κατάργησης των διοδίων δεν είναι μόνο ένα πολιτικό εργαλείο που αφαιρεί ένα καίριο κομμάτι της χρηματοδότησης των έργων, αλλά εντείνει και το ήδη διαμορφωμένο από το κυβερνητικό σαμποτάζ κλίμα της ανασφάλειας των κατασκευαστικών εταιρειών και των τραπεζών που χρηματοδοτούν το έργο. Η ανασφάλεια αυτή, ύστερα από την προβοκάτσια του υφυπουργού Μαγκριώτη σε συνεργασία με το «δεν πληρώνω», να μειώσει δηλαδή μονομερώς τις τιμές των διοδίων στους υπό κατασκευή δρόμους κατά 50%, ξεχείλισε το ποτήρι της αναξιοπιστίας του κράτους, που είναι εγγυητής της πραγματοποίησης της σύμβασης, και οδήγησε τις τράπεζες να κόψουν τη χρηματοδότηση όλων των δρόμων - εκτός φυσικά από το δρόμο Κόρινθος-Τρίπολη- Καλαμάτα, την γνωστή οδό Μορέα, των Μπόμπολα-Κόκκαλη. Η μείωση του 50% εξαγγέλθηκε μετά το πανελλαδικό σήκωμα της μπάρας στις 6/2 οπότε ο Μαγκριώτης έστειλε το μήνυμα νίκης και ενότητας της κυβέρνησης με το κίνημα των διοδίων. Σήμερα ο Μαγκριώτης επιμένει να ανακοινώνει ότι αποφάσισε τη μείωση των διοδίων στους υπό κατασκευή δρόμους με τη διαφορά ότι αυτή θα την χρηματοδοτήσει το κράτος. Τώρα βέβαια που σταμάτησαν τα έργα το κράτος επανήλθε στη νομιμότητα! Οι εταιρείες με τη διακοπή της χρηματοδότησης απειλούνται με χρεοκοπία και ο υφυπουργός Μαγκριώτης, ο εκπρόσωπος του κράτους που υποτίθεται ότι χρηματοδοτεί τα έργα, αρνείται να τους συναντήσει! Τους είπε να περιμένουν και ότι μέσα στο Μάρτιο θα μιλήσουν!!

Αφήσαμε να εξετάσουμε χωριστά το σημαντικό ζήτημα των παράδρομων. Oι μεγάλοι αυτοκινητόδρομοι δεν φτιάχνονται για να εξυπηρετούν μικρές αποστάσεις αλλά αναπόφευκτα τις χρησιμοποιούν πολλοί εργαζόμενοι αφού οι παράδρομοι που είναι δωρεάν δεν φτιάχνονται από το κράτος που τους έχει αναλάβει. Σύμφωνα με τις συμβάσεις των πέντε δρόμων το κράτος είναι υποχρεωμένο να κατασκευάσει παράδρομους στους κύριους δρόμους χωρίς διόδια. Αυτοί οι παράδρομοι είναι για χρήση των κατοίκων για μικρές διαδρομές. Το κράτος δεν τους κατασκεύασε και έτσι επιβαρύνονται εξαιρετικά οι πολίτες που μετακινούνται καθημερινά για τις δουλειές τους από τους μεγάλους δρόμους. Όταν οι εταιρείες προσφέρθηκαν να κατασκευάσουν τους παράδρομους ο Μαγκριώτης ούτε που τους απάντησε!! Στην εκπομπή του Σκάι στις 7/3 είπε ότι καθυστερούσαν οι περιβαλλοντικές μελέτες γι’ αυτό και οι παράδρομοι δεν προχώρησαν! Έτσι με σχέδιο η κυβέρνηση των σαμποταριστών γδέρνει στα διόδια τους εργαζόμενους αυξάνει την αγανάκτηση και τροφοδοτεί με νέους υποστηρικτές το κίνημα του δεν πληρώνω. Ισχυρίζεται το κίνημα ότι δεν μπορούν να κινούνται οι πολίτες στους παράδρομους γιατί κυκλοφορούν νταλίκες. Να απαγορεύσουν τις νταλίκες στους παράδρομους.

Τι πρέπει να κάνουμε

Όλοι οι κάτοικοι της χώρας, ιδιαίτερα εκείνοι των περιοχών από τις οποίες περνούν οι δρόμοι θα πρέπει να ενωθούν, να οργανωθούν και να υπερασπίσουν τα έργα από το μέτωπο της κυβέρνησης – των ψευτοΚΚΕ-ΣΥΝ -του κινήματος «δεν πληρώνω» και του κρατικοναζιστικού κεφάλαιου. Ειδικά πρέπει να απαιτήσουν την εφαρμογή των αναγκαστικών απαλλοτριώσεων σε όλα τα έργα και ειδικά στην Ιονία και στην Κεντρική οδό, καθώς και την άμεση κατασκευή του δρόμου στο τέλος της Κεντρικής οδού, που σαμποτάρει αποκλειστικά ο Παπανδρέου, και να μπουν εκεί τα προβλεπόμενα διόδια χρηματοδότησης. Για να υπάρξει πλατύ μέτωπο ενάντια στους σαμποταριστές θα πρέπει να μιλήσουμε αποδεικτικά στους ανθρώπους του λαού που δεν πληρώνουν, αλλά πρέπει να προβάλουμε παράλληλα μια πολιτική πρόταση χαμηλότερων διοδίων, ιδιαίτερα για τους εργαζόμενους που μετακινούνται μέσω διοδίων. Η καλύτερη και πιο δίκαιη λύση είναι η εξής: ένα μεγάλο μέρος από τα τεράστια ληστρικά και παράνομα διόδια της Αττικής Οδού να πηγαίνει στους δρόμους Ιονία και Ε65 και έτσι να μειωθεί η τιμή των διοδίων της Μεταμόρφωσης-Σκάρφειας που τους συγχρηματοδοτούν. Τα διόδια στην Αττική οδό είναι άδικα και ληστρικά γιατί η αρχική σύμβαση πρόβλεπε να υπάρχουν διόδια στην έξοδο της Αττικής οπότε οι τιμές των διοδίων για τις μικρές διαδρομές θα ήταν ελάχιστες και η εταιρεία θα πλήρωνε πολλά λεφτά σε υπαλλήλους. Αυτή η ρύθμιση μπορεί να γίνει μετά από δύο χρόνια και ως τότε τα παραπανίσια λεφτά που κερδίζει ο Μπόμπολας να πηγαίνουν στον Μεταμόρφωση-Σκάρφεια χωρίς ν αισθανθούν οι χρήστες της Αττικής οδού μεγαλύτερη πίεση από τη σημερινή. Οι πλευρικοί δρόμοι που δεν έχουν διόδια και που είναι υποχρεωμένο το κράτος να κάνει να προχωρήσουν άμεσα και ειδικά αυτοί στις πυκνοκατοικημένες περιοχές για να ανασάνουν η φτωχολογιά και οι άνεργοι. Σε όλο το μήκος της Εγνατίας πρέπει να επιβληθούν άμεσα διόδια ανάλογα με το μήκος της διαδρομής για τη χρηματοδότηση των έργων από τη Θράκη και Μακεδονία. Οι απώλειες στη χρηματοδότηση των κατασκευαστικών εταιρειών από το σαμποτάρισμα της κυβέρνησης και του κινήματος, από την πτώση των εσόδων λόγω κρίσης και από την αύξηση των επιτοκίων πρέπει να καλυφθούν με δάνεια και με εγγύηση τα μελλοντικά έσοδα από τα διόδια. Αυτά τα δάνεια είναι στην ουσία δανεισμός του κράτους με χαμηλότερα επιτόκια από αυτά που δίνουν οι τραπεζικές αγορές και αυτοί που πετάξανε σε τέτοιες ώρες τέτοια χαμηλότοκα δάνεια είναι τουλάχιστον εγκληματίες.

Σε κάθε περίπτωση ο λαός πρέπει να τσακίσει τους σαμποταριστές, να απαιτήσει την γρήγορη αποπεράτωση των έργων σε χρόνο ρεκόρ για να αυξηθούν κατά πολλές χιλιάδες οι θέσεις εργασίας και για να πέσουν οι τιμές των τόσο ακριβών ακόμα εξαγόμενων προϊόντων της χώρας μας ώστε να αναπτυχθεί η βιομηχανία που βομβάρδισαν οι προδότες. Οι πιο αντικομμουνιστές και οι πιο εχθροί κάθε προόδου ανάμεσα στους εχθρούς του λαού, δηλαδή οι κνιτοσυνασπισμικοί και οι τροτσικιστές, μας κατηγορούν ότι λέγοντας αυτά βάζουμε την ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων πάνω και πριν από την ανατροπή των παραγωγικών σχέσεων, δηλαδή ότι δεν νοιαζόμαστε για την επανάσταση αλλά για την ανάπτυξη του καπιταλισμού. Όμως όταν καλούμε το λαό να τσακίσει τους σαμποταριστές δεν τον καλούμε πρώτα και πάνω απ’ όλα να αναπτύξει τις παραγωγικές δυνάμεις, αλλά να ανατρέψει τις συγκεκριμένες παραγωγικές σχέσεις που εμποδίζουν την ανάπτυξη των συγκεκριμένων παραγωγικών δυνάμεων ή ακόμα χειρότερα που καταστρέφουν και τις υπάρχουσες παραγωγικές δυνάμεις. Συγκεκριμένα τον καλούμε να ανατρέψει τις πιο επαχθείς, τις πιο υποδουλωτικές, τις πιο καταστροφικές παραγωγικές σχέσεις της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης και κυρίως να συντρίψει το πολιτικό φασιστικό εποικοδόμημα που στηρίζεται πάνω σε αυτές τις σχέσεις. Το να λες σήμερα στην Ελλάδα: Να χτιστεί αυτό το γεφύρι ή να μην γκρεμιστεί τούτο δεν είναι κύρια ένα κάλεσμα σε υλικοτεχνική συνεργασία αλλά ένα κάλεσμα σε πολιτικό επαναστατικό αγώνα με δημοκρατική εναιομετωπική μορφή, ένα κάλεσμα για αγώνα υλικής, πολιτικής και πολιτιστικής επιβίωσης του λαού μας και των λαών της Ευρώπης απέναντι στον μεγαλύτερο κανιβαλισμό που γνώρισε η ανθρωπότητα.

http://oakke.blogspot.com/2011/03/to_09.html

Japan

Η απεργία πείνας των 300 και το βρώμικο παιχνίδι σε βάρος των μεταναστών και των λαών της Ευρώπης

Η απεργία πείνας των 300 και το βρώμικο παιχνίδι σε βάρος των μεταναστών και των λαών της Ευρώπης

Αφού για χρόνια χρησιμοποίησε τη μαζική παράνομη μετανάστευση για να δυναμώσει τον εθνορατσισμό και το νεοναζισμό στη χώρα μας το ελληνικό πολιτικό καθεστώς τη χρησιμοποιεί τώρα για να τραυματίσει πολιτικά όλη την Ευρώπη. Αυτό το επιδιώκει με το να ενθαρρύνει και να σπρώξει μέσα στην ΕΕ νέα μεταναστευτικά ρεύματα σε εποχή οικονομικής κρίσης και φτώχειας για να προκαλέσει εκεί την ανάπτυξη του φασισμού ή να εμφανίσει την ΕΕ σαν έναν ρατσιστικό παράγοντα που περιφρονεί τους μετανάστες για να την απομονώσει από τους λαούς του Νότου και της Ανατολής.

Για αυτό το σκοπό, η ελληνική ψευτοαριστερά μαζί με το φασιστικό ΛΑΟΣ, τα δύο ρεύματα που αποτελούν τον πυρήνα του βαθιού ελληνικού ρωσόδουλου καθεστώτος, εντείνουν την εκστρατεία τους για να ανοίξουν τα σύνορα Ελλάδας-ΕΕ και να περάσουν στις ευρωπαϊκές χώρες οι στιβαγμένοι εδώ εκατοντάδες χιλιάδες οικονομικοί μετανάστες. Η ελληνική καθεστωτική εκστρατεία αποσταθεροποίησης της ΕΕ μέσω των ανοιχτών συνόρων της με την Τουρκία έχει σαν επίσημο κεντρικό αίτημα της την κατάργηση της συνθήκης Δουβλίνο ΙΙ. Αυτή είναι προϊόν της σχετικής πολιτικής άμυνας της ΕΕ απέναντι στην οργανωμένη μεταναστευτική πίεση από την δουλεμπορική αλυσίδα της Ελλάδας του Παπανδρέου, της Τουρκίας του Ερντογάν, του Ιράν του Αχμαντινετζάντ και του Αφγανιστάν του Καρζάι.

Ήδη πέρα από τα διεθνή του σχέδια το ελληνικό καθεστώς χάρη σε αυτήν την προβοκατόρικη πολιτική του έχει εγκαταστήσει τους ναζιστές σαν πολιτική εξουσία της πιο ευαίσθητης περιοχής του κέντρου της πρωτεύουσας, αυτής του Αγίου Παντελεήμονα όπου γίνεται και το μεγαλύτερο στίβαγμα των λαθρομεταναστών. Οι ναζιστές κατοχυρώνουν μέρα με τη μέρα την εξουσία τους πάνω σε αυτή την περιοχή μέχρι που έφτασαν στο σημείο να μπορούν με την πλήρη βοήθεια κυβέρνησης, δικαιοσύνης, αστυνομίας και κοινοβουλευτικών κομμάτων να απαγορεύουν και τελικά να ματαιώνουν μια αντιρατσιστική συναυλία. Στη συνέχεια μπορούν να προκαλούν όλη την Ελλάδα χαιρετώντας ναζιστικά μέσα στο δημοτικό συμβούλιο της Αθήνας χωρίς να έχουν καμία καταγγελία ή έστω αναφορά από την κυβέρνηση και οποιοδήποτε κοινοβουλευτικό κόμμα.

Ο προβοκατόρικος χειρισμός των 300 μεταναστών απεργών πείνας από τον ΣΥΝ σε βάρος του λαού και των ίδιων

Στα πλαίσια της πολιτικής επίθεσης στην Ευρώπη για την κατάργηση του «Δουβλίνο 2» ο ΣΥΝ-ΣΥΡΙΖΑ και οι συνιστώσες του οργάνωσαν μία μεγάλη προβοκάτσια. Συγκέντρωσαν 300 μετανάστες από όλη την Ελλάδα στα Χανιά και οργάνωσαν τη μεταφορά τους από εκεί στη Νομική της Αθήνας. Έτσι ξεσήκωσαν τον κόσμο ενάντια και στους 300 απεργούς πείνας και στους μετανάστες γενικά καθώς βάθυναν μέχρι έκρηξης την αντίθεση του πληθυσμού της πρωτεύουσας ενάντια στην υπερσυσσώρευση νέων κυμάτων άνεργων και εξαθλιωμένων μεταναστών στο κέντρο μιας πόλης που πάσχει όσο ποτέ από ανεργία, φτώχεια και αυξημένη εγκληματικότητα. Ο ΣΥΝ, πρόβαλλε σαν κεντρικό αίτημα των 300 όχι το δικό τους συγκεκριμένο και δίκαιο αίτημα της νομιμοποίησης τους μετά από πολλά χρόνια δουλειάς στη χώρα αλλά την χωρίς όρους νομιμοποίηση όλων των μεταναστών, δηλαδή τη νομιμοποίηση και των μεταναστών που έχουν διοχετευτεί στη χώρα από την δουλεμπορική αλυσίδα και οι οποίοι θέλουν κυρίως να κατευθυνθούν στις χώρες της ΕΕ.

Τη μεταφορά αυτή την οργάνωσαν αυτοί του ΣΥΝ-Σύριζα σύμφωνα με την Αυγή ως εξής: «Η απόφαση των μεταναστών που συμμετέχουν στο Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης να προχωρήσουν σε μαζική απεργία πείνας με αίτημα τη νομιμοποίησή τους είχε ληφθεί ήδη από το φθινόπωρο. Η Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης συγκροτήθηκε δειλά-δειλά, με τη συμμετοχή αρχικά της Αντιεξουσιαστικής Κίνησης, της Κόντρα και άλλων. Τον Ιανουάριο, με τη συμμετοχή πια του Δικτύου για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα και της Νεολαίας ΣΥΝ, οι προετοιμασίες μπαίνουν στην τελική ευθεία. Η επιλογή της Νομικής Σχολής έγινε σε συνεννόηση με τους μετανάστες και εκπρόσωποι της Πρωτοβουλίας ανέλαβαν την επικοινωνία με τις πανεπιστημιακές αρχές, που δεν έδωσαν το επίσημο ok, αν και παραδέχτηκαν βέβαια ότι το κτήριο είναι κλειστό. Η συνέλευση του φοιτητικού συλλόγου Νομικής πήρε απόφαση για τη φιλοξενία των μεταναστών στο άδειο κτήριο της Σχολής επί της Σόλωνος» (Αυγή, 30/01/2011).

Το αίτημα για χωρίς όρους νομιμοποίηση όλων των μεταναστών προβοκάρει τους ίδιους τους 300 που είναι παλιότεροι μετανάστες εγκατεστημένοι στη χώρα και που έχουν κάθε δικαίωμα ουσίας να νομιμοποιηθούν αλλά προβοκάρει και τη δίκαια πάλη όλων των παλιότερων μεταναστών για μόνιμη παραμονή και για πολιτικά δικαιώματα. Γιατί στις σημερινές συνθήκες της πελώριας ανεργίας ο ελληνικός νόμος δυσκολεύει εξαιρετικά τη νομιμοποίηση των εγκατεστημένων μεταναστών καθώς ένα βασικό σημείο του είναι ο μεγάλος αριθμός ενσήμων που χρειάζεται κάθε εγκατεστημένος μετανάστης για να ανανεώσει την άδεια παραμονής και εργασίας του. Έτσι ξαφνικά και ο εγκατεστημένος μετανάστης που δεν έχει δουλειά μένει στον αέρα με αβέβαια την παραμονή του σε μια χώρα στην οποία έχει φτιάξει τη ζωή του και της οικογένειάς του και στην οποία έχει παράγει τόσο πλούτο με τόσο φτηνά πληρωμένο τον ιδρώτα του.

Είναι λοιπόν δίκαιο το αίτημα που αφορά στη διευκόλυνση της νομιμοποίησης των εγκατεστημένων μεταναστών, με την τροποποίηση-βελτίωση του νόμου που ισχύει σήμερα σε ότι αφορά τα ένσημα. Δεν έχει όμως αυτό καμία σχέση με το αίτημα για χωρίς όρους νομιμοποίηση όλων των μεταναστών, που σημαίνει σήμερα και εκείνων των εκατοντάδων χιλιάδων εξαπατημένων που έφερε ξαφνικά, κυρίως τα τρία τελευταία χρόνια, στο κέντρο της Αθήνας η διακρατική δουλεμπορική αλυσίδα Καρζάι-Αχμαντινετζάντ-Ερντογάν-Παπανδρέου (Καραμανλής) δίνοντάς τους την ελπίδα ότι θα τους προωθήσει στη Δύση. Το ότι αυτή είναι η βασική πρόθεση της τελευταίας φουρνιάς μεταναστών διασταυρώνεται από κάθε ατομική και δημοσιογραφική εμπειρία, από κάθε επίσημη κρατική ανακοίνωση και έρευνα και κυρίως από την λογική: Ποιος οικονομικός μετανάστης θα ερχόταν σήμερα στην Ελλάδα για να βρει δουλειά μετά τη ντε φάκτο χρεωκοπία της αρχής του 2010 οπότε η χώρα μας έγινε ο παγκόσμιος πρωταθλητής του ρυθμού αύξησης της ανεργίας; Ποιος θα ερχόταν να δουλέψει σε μια χώρα από την οποία φεύγουν κατά χιλιάδες οι παλιοί μετανάστες για να επιστρέψουν στις χώρες τους (ιδίως οι Αλβανοί) και η οποία από προορισμός μετανάστευσης γίνεται χώρα προέλευσης μεταναστών καθώς όλο και περισσότεροι νέοι έλληνες άνεργοι φεύγουν για το εξωτερικό;

Γιατί λοιπόν οι 300 έβαλαν μπροστά τους ένα αίτημα που τους προβοκάρει;

Έβαλαν έτσι το αίτημά τους επειδή σε αυτήν την κατεύθυνση τους έσπρωξαν οι βαθύτεροι καθεστωτικοί πολιτικοί διαχειριστές και προστάτες του αγώνα τους, που είναι του ΣΥΝ-Σύριζα. Αυτοί βοηθιούνται σε αυτό το έργο, και μάλιστα καλύπτονται πολιτικά γιατί εμφανίζονται σαν δεύτεροι, από τους εκπροσώπους του μικροαστικού λούμπεν, τους σοσιαλφασίστες της Α. Κ και της «Κόντρα» που δεν έχουν ποτέ στη σκέψη τους ούτε στάδια, ούτε συγκεκριμένες συνθήκες, ούτε βεβαίως τις διαθέσεις και την ανάγκη για ενότητα μαζών, αλλά το «όλα τώρα και δίχως όρια» του κάθε δήθεν αριστερίστικου πραξικοπηματισμού.

Το προβοκατόρικο αίτημα «χωρίς όρους για όλους» έχει σαν ουσιαστικό στόχο την κατάργηση της περίφημης συνθήκης του Δουβλίνο 2 που έχει υπογράψει η χώρα μας, κατάργηση που σημαίνει νομιμοποίηση των ανοιχτών συνόρών. Η συνθήκη αυτή προβλέπει ότι η απόφαση για τη νομιμοποίηση ή μη του κάθε μετανάστη πρέπει να κρίνεται από τη χώρα εισόδου. Εάν δηλαδή ένας μετανάστης που μπήκε στην Ελλάδα παράνομα πάει πάλι παράνομα από την Ελλάδα σε μια άλλη χώρα της ΕΕ και ζητήσει από αυτήν να τον νομιμοποιήσει αυτή υποχρεώνεται να τον στείλει πίσω στη Ελλάδα, δηλαδή στην πρώτη χώρα εισόδου του στην ΕΕ για να αποφασίσει εκείνη αν ο συγκεκριμένος μετανάστης μπορεί να νομιμοποιηθεί. Μόνο εφόσον αυτή η χώρα εισόδου, εν προκειμένω η Ελλάδα, αποφασίσει να δώσει χαρτιά νομιμοποίησης στο μετανάστη, αυτός μπορεί να εγκατασταθεί και να εργαστεί σε όποια χώρα της ΕΕ θέλει. Γι αυτό το λόγο η ίδια η Δουβλίνο 2 με μια σειρά διατάξεις της απαγορεύει σε οποιαδήποτε χώρα της ΕΕ οπότε και στην Ελλάδα να νομιμοποιεί κάθε μετανάστη που μπαίνει μέσα της χωρίς να συντρέχουν μια σειρά αυστηροί όροι. Το «Δουβλίνο 2» ή πιο επίσημα το «Ευρωπαϊκό Σύμφωνο για τη Μετανάστευση και το Άσυλο» έχει σαν βασική του κατεύθυνση η νομιμοποίηση σε κάθε χώρα εισόδου να έχει σαν πυρήνα της την εργασία, οπότε και τις ανάγκες κάθε κράτους σε εργατικό δυναμικό, ενώ μια άλλη του σοβαρή συνιστώσα είναι το πολιτικό άσυλο. Η Ελλάδα έχει υιοθετήσει αυτή την κατεύθυνση με νομοθεσία που το πιο χαρακτηριστικό της σημείο είναι ότι ο μετανάστης μπορεί να έρθει νόμιμα στη χώρα για εργασία μόνο ύστερα από πρόσκληση συγκεκριμένου εργοδότη. Εάν αυτή η προϋπόθεση καταργηθεί, εάν δηλαδή νομιμοποιηθούν «όλοι και χωρίς όρους», αυτό θα σημαίνει ότι όποιος μετανάστης καταφέρει να περάσει τα ελληνικά σύνορα θα μπορεί να περνάει και στην Ευρώπη ενάντια στη μεταναστευτική της πολιτική. Για να ανοίξουν ουσιαστικά τα σύνορα της Ευρώπης προς την Ελλάδα πρέπει να αναθεωρηθεί, στην ουσία να καταργηθεί το «Δουβλίνο 2».

Αν στην πράξη ή και στα λόγια η Δουβλίνο 2 αναθεωρηθεί τότε κάθε μετανάστης που θα φύγει από οποιοδήποτε σημείο του πλανήτη, θα περάσει από τα ως τώρα ανοιχτά σύνορα της Ελλάδας με την Τουρκία, (ή και προηγούμενα της Τουρκίας με το Ιράν ή του Ιράν με το Αφγανιστάν) και θα εγκατασταθεί αρχικά κάπου μεταξύ Αγ Παντελεήμονα και Πατησίων ώσπου να τον νομιμοποιήσει το ελληνικό κράτος.

Αυτά τα «ανοιχτά σύνορα» για όλη την ΕΕ θέλει να πετύχει ο ΣΥΝ, το ψευτοΚΚΕ, το ΛΑΟΣ, το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ. Όλοι αυτοί οι δήθεν «αριστεροί», οι δήθεν κεντρώοι και οι σίγουρα φασίστες, όλοι αυτοί που είτε λένε πως αγαπάνε τους μετανάστες είτε λένε πως δεν τους αγαπάνε (στην πραγματικότητα όλοι αυτοί τους μισούν) συμφωνούν σε ένα πράγμα: Η όποια λύση του μεταναστευτικού στην Ελλάδα δεν έχει σαν πρώτη και βασική της προϋπόθεση να κλείσει η Ελλάδα τα σύνορά της στην παράνομη υπερεισαγωγή μεταναστών αλλά να ανοίξει η υπόλοιπη ΕΕ τα σύνορά της στους μετανάστες που η Ελλάδα με τα ανοιχτά της σύνορα έχει συσσωρεύσει μέσα της.

Γιατί όλα τα παραπάνω κόμματα θέλουν να καταργηθεί το Δουβλίνο 2; Ή αλλιώς γιατί θέλουν να γίνουν «ανοιχτά» τα σύνορα της ΕΕ όπως γίνανε ήδη αυτά της Ελλάδας με την Τουρκία οπότε ανοιχτά με τον τρίτο, ειδικά τον μουσουλμανικό τρίτο κόσμο;

Γιατί οι ρωσόδουλοι θέλουν ανοιχτά τα σύνορα

Κατά τη γνώμη μας για δύο λόγους.

Ο πρώτος λόγος είναι για να δυναμώσει μέσα και στην υπόλοιπη ΕΕ ο εθνορατσισμός και ο ναζισμός όπως δυνάμωσε και στην Ελλάδα. Και όλοι ξέρουν ότι δεν υπάρχει «σοβαρός» φασισμός και ναζισμός στον πλανήτη που να μην είναι με το νεοχιτλερικό άξονα Ρωσίας-Κίνας-Ιράν. Ήδη η Ρωσία έχωσε ένα φασιστικό κόμμα στην ελληνική Βουλή, το ΛΑΟΣ και ένα ναζιστικό τη Χρ Αυγή στη Δημαρχία της Αθήνας κύρια χάρη στο μεταναστευτικό. Η φασιστικοποίηση της Ευρώπης σημαίνει άρνηση της ομοσπονδιακής ενοποίησής της, χτύπημα των διεθνιστικών τάσεων μέσα της, χτύπημα της διεθνούς κίνησης των εμπορευμάτων και των κεφαλαίων, εθνικιστικός απομονωτισμός, γραφειοκρατικός κρατικισμός και τελικά προσέγγισή της κάθε απομονωμένης ευρωπαϊκής χώρας με τον υποστηριχτή κάθε πολιτικής αντίδρασης στον ευρωπαϊκό χώρο που είναι η Ρωσία

Αν μελετήσει όμως κανείς όλο τον ευρωπαϊκό νεοφασισμό θα προσέξει ότι αυτός ανδρώθηκε παντού σαν ρεύμα ενάντια στους μετανάστες επειδή αυτοί χαλάνε τάχα την ενότητα, την φυσιογνωμία και τις παραδόσεις της εθνικής ζωής. Στην πραγματικότητα οι φασίστες βρήκανε την πλατειά κοινωνική βάση τους στο άνεργο και κακοπληρωμένο προλεταριάτο επειδή αυτό βρήκε στους μετανάστες τον πιο σκληρό ανταγωνιστή του. Αυτή την εισαγωγή φτηνής εργατικής δύναμης την κάνανε παντού στον Βορρά (δηλαδή σε ΗΠΑ και ΕΕ) συνειδητά οι οικονομικά φιλελεύθεροι αστοί που εισαγάγανε τους μετανάστες μαζικά για να προσθέσουν στον εφεδρικό στρατό των ανέργων στις χώρες τους ένα νέο προσωπικό που θα μπορεί επιπλέον να σπάει τα κατοχυρωμένα μεροκάματα και τις συνθήκες δουλειάς του παλιότερου προλεταριάτου. Αν αυτό συνδυαστεί με την πολιτιστική γκετοποίηση των μεταναστών με κύρια ευθύνη πάλι των αστικών τάξεων - ιδιαίτερα των πιο σοβινιστικών τμημάτων της - αλλά και με ουσιαστική ευθύνη των εθνο-σοβινιστών ή των θρησκευτικο-σοβινιστών των χωρών προέλευσης των οικονομικών μεταναστών, μπορεί να καταλάβει κανείς γιατί αυτή η διάσπαση έγινε παντού το λίκνο της ανάπτυξης των φασιστών και ακροδεξιών της χώρας υποδοχής. Αυτή η διαπίστωση οδήγησε τη Ρωσία στο να βάλει τους έλληνες πράκτορές της να μετατρέψουν την Ελλάδα σε μια μεταναστευτική βόμβα την οποία να ρίξουν πάνω στην ΕΕ για να τη φασιστικοποιήσουν, όπως μετατρέψανε την Ελλάδα σε μια νομισματοπιστωτική βόμβα για να ανατινάξουν το Ευρώ δηλαδή την οικονομική και μετά την πολιτική ενοποίηση της ΕΕ.

Ο δεύτερος λόγος για τον οποίο οι ρωσόφιλοι στην Ελλάδα ανοίγουν τα ελληνικά σύνορα στους μετανάστες, ιδίως στους μετανάστες του μουσουλμανικού Νότου είναι για να οξύνουν την αντίθεση των λαών αυτών των χωρών με την ΕΕ και τελικά να οδηγήσουν την ΕΕ σε μια συνδιαλλαγή με τις ισλαμοφασιστικές και ρωσόφιλες εξουσίες αυτών των χωρών.

Γιατί αν μεν η ΕΕ δεχτεί να ανοίξει τα σύνορά της στους μετανάστες αυτών των χωρών θα δυναμώσει τους φασίστες των ευρωπαϊκών χωρών που παίζουν κυρίως το ισλαμοφοβικό χαρτί. Ταυτόχρονα θα δυναμώσει έτσι ο αντιδυτικισμός και η γκετοποίηση των μουσουλμάνων μεταναστών στην ΕΕ, δηλαδή θα δυναμώσει και ο ισλαμοφασισμός μέσα τους οπότε και μέσα στην ΕΕ που όπως έχουμε δει και στην Ελλάδα ενώνεται παντού με τον σοσιαλφασισμό των ρωσόδουλων αντι-πατριωτών ψευτοδιεθνιστών τύπου ΣΥΝ- ΑΝΤΑΡΣΥΑΣ-ψευτοαναρχικών αλλά στο βάθος και του ψευτοΚΚΕ που παριστάνει το πατριωτικό κόμμα για να μη χάσει τα μέτωπά του με τους εθνικιστές στο στρατό και στην αστυνομία.

Αν από την άλλη η ΕΕ δεν ανοίξει τα σύνορά της στα κρατικά δουλεμπορικά καραβάνια της αλυσίδας Καρζάι- Αχμαντινετζάντ- Ερντογάν- Παπανδρέου τότε οι παραπάνω συνεργαζόμενοι προβοκάτορες θα στρέψουν όχι μόνο τους υποψήφιους μετανάστες αλλά όλους τους λαούς τους, ιδιαίτερα τη φτωχολογιά ενάντια στους «σκληρόκαρδους πλούσιους του ευρωπαϊκού Βορά που αρνούνται να ανοίξουν τα σύνορά τους ενώ αυτοί φταίνε για την πείνα του Νότου».

Παντού στο Νότο, ιδιαίτερα στις πρώην αποικιοκρατούμενες χώρες της Αφρικής, η νεοναζιστική προπαγάνδα συμπυκνώνεται σε μια φράση: «Οι χώρες σας είναι φτωχές και εσείς φτωχοί γιατί σας αρπάξανε τον πλούτο οι ιμπεριαλιστές του βορρά που γι αυτό έγιναν πλούσιοι και οι εξουσίες τους και οι λαοί τους. Όλοι αυτοί συνεχίζουν να σας εκμεταλλεύονται οπότε συνεχίζουν να φταίνε για τη φτώχια σας». Σε αυτήν την μόνιμη προπαγάνδα που οικονομικά στηρίζεται στην αντιμαρξιστική θεωρία της «άνισης ανταλλαγής» έχει προστεθεί μετά το 2000 και ο ισχυρισμός ότι όλοι οι λαοί αυτών των χωρών δικαιούνται να μπουν μαζικά στην ΕΕ σαν πολεμικοί πρόσφυγες που δημιουργήθηκαν από τις νατοϊκές άδικες επεμβάσεις στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν και στη Σομαλία. Δεν είναι δυνατό σε αυτό το άρθρο να απαντήσουμε μεθοδικά σε αυτή την προπαγανδιστική γραμμή. Θα πούμε μόνο πως όπως κάθε φασιστική γραμμή έτσι και αυτή στηρίζεται στην προβολή της ιστορίας στο σήμερα, αρνείται την άγρια εκμετάλλευση και τη σκληρή παραγωγική δουλειά των λαών του Βορρά στη διάρκεια 3 αιώνων βιομηχανικής τεχνολογικής προπορείας, αρνείται την επαναστατική ταξική πάλη και τις απέραντες θυσίες αυτών των λαών στην αντιφασιστική και εθνικοανεξαρτησιακή πάλη τους. Από την άλλη αυτή η θεωρία αρνείται την ευθύνη των αστικών τάξεων των χωρών του Νότου μετά την πολιτική ανεξαρτησία αυτών των χωρών από τον ιμπεριαλισμό, υποτιμά τη σκληρή εκμετάλλευση που ασκούν αυτές οι αστικές τάξεις που όσο πιο διεφθαρμένες και εκμεταλλευτικές είναι τόσο πιο πολύ συνεργάζονται με τους ανατολικούς φασισμούς πέρα από εκείνη και με τους δυτικούς μονοπωλιστές. Με λίγα λόγια αυτή η θεωρία ισχυρίζεται ότι οι λαοί του τρίτου κόσμου δεν θα απελευθερωθούν και δεν θα αποκτήσουν την εφημερία τους μέσα από μια επαναστατική πάλη ενάντια στις αστικές τους τάξεις που τους εξαρτούν από τον ιμπεριαλισμό και το σοσιαλιμπεριαλισμό αλλά από μια εκστρατεία ενάντια στους πλούσιους του βορρά με κεντρικό σύνθημα το «φέρτε πίσω τα κλεμμένα».

Ο προπαγανδιστικός στόχος αυτής της γραμμής είναι να προετοιμάζει τους φτωχούς λαούς του Νότου να σταθούν πίσω από τις ντόπιες αντιδραστικές τους εξουσίες και να ακολουθήσουν τα ρώσικα τανκς όταν αυτά θα εισβάλουν στις ευρωπαϊκές χώρες για να τις υποτάξουν με τη βοήθεια των κάθε είδους συνεργατών τύπου ΛΑΟΣ και ΣΠΙΘΑ ή τύπου ψευτοΚΚΕ-ΣΥΝ- ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Η θέση για το ότι οι ίδιοι οι λαοί της Δύσης και όχι μόνο οι κυβερνήσεις είναι εκμεταλλευτές του τρίτου κόσμου μια από τις βασικές της ρώσικης ευρασιατικής νεοναζιστικής γεωπολιτικής θεωρίας τόσο του Ζιουγκάνοφ όσο και του Ντούγκιν.

Η κοινή γραμμή όλων: φταίει η ΕΕ για τα μεταναστευτικό πρόβλημα στην Ελλάδα οπότε ανοιχτά τα σύνορα των μεταναστών προς ΕΕ

Είναι χαρακτηριστικό πως σύσσωμο το ελληνικό πολιτικό καθεστώς ενώνεται στην ενοχοποίηση της ΕΕ, δηλαδή στο ότι η κύρια αιτία των μεταναστευτικών ρευμάτων προς τη Δύση βρίσκεται στην μισοδημοκρατική Δύση την ίδια και ποτέ στην σοσιαλφασιστική Ανατολή και στους υποχείριους σε αυτήν φασισμούς του Νότου.

Μέσα σε αυτήν την κοινή γραμμή γίνεται μια τεχνική κατανομή ρόλων: τα τρία μικρά ανοιχτά αντιευρωπαϊκά κόμματα ΛΑΟΣ-ψευτοΚΚΕ και ΣΥΝ επιμένουν στο σύνθημα «ανοιχτά σύνορα Ελλάδας- ΕΕ για τους μετανάστες» ενώ ο Παπανδρέου για να εμφανιστεί σαν πιο νομιμόφρων στην ΕΕ και λιγότερο εχθρός του Δουβλίνο 2 την καλεί να πάει στην πηγή του προβλήματος, που είναι οι χώρες του Νότου, βασικά εκείνες της μουσουλμανικής Ασίας, και να τις βοηθήσει οικονομικά και πολιτικά ώστε να μειωθούν οι μεταναστευτικές ροές. Στα πλαίσια αυτά μάλιστα ζητάει διαπραγματεύσεις της ΕΕ με την Τουρκία που σημαίνει τελικά διαπραγματεύσεις και με τους υπόλοιπους δύο κρίκους του μεταναστευτικού διαδρόμου, το Ιράν και το Αφγανιστάν, δηλαδή με το ρωσόφιλο τόξο της νότιας «Ευρασίας». Με άλλα λόγια η Ελλάδα των ρωσόδουλων κρατώντας στα χέρια της τη μεταναστευτική βόμβα εκβιάζει την ΕΕ καλώντας την είτε να ανοίξει τα σύνορά της στο φασισμό και στο σοσιαλφασισμό, είτε να δώσει οικονομικά και πολιτικά λύτρα στον Άξονα για να εξασφαλίσει την μη απομόνωσή της. Πρόκειται για το αντίστοιχο που κάνει στην οικονομία, όπου η Ελλάδα κρατάει το κουμπί της χρεωκοπίας της ΕΕ. Με αυτήν καλεί την ΕΕ είτε να δώσει στην Ελλάδα αφειδώς δανεικά και αγύριστα κεφάλαια, οπότε το τσιμέντο της ευρωπαϊκής ενοποίησης που λέγεται Ευρώ θα χάσει κάθε αξιοπιστία, είτε να της δώσει λεφτά αλλά δυναμώνοντας τους δημοσιονομικούς ελέγχους στα πλαίσια μιας κοινής οικονομικής διακυβέρνησης που αν επιβληθεί βίαια σήμερα θα έχει πάλι σαν αποτέλεσμα την πολιτική διάσπαση της ΕΕ.

Γι αυτούς τους λόγους όλοι οι αντιευρωπαίοι, φασίστες και σοσιαλφασίστες απαιτούν ανοιχτά σύνορα Ελλάδας-ΕΕ σαν λύση του μεταναστευτικού και δεν επιμένουν στα κλειστά σύνορα Ελλάδας -Τουρκίας ακόμα και όταν εμφανίζονται ότι τάχα τα θέλουν τέτοια. Είναι χαρακτηριστικό ότι το ΛΑΟΣ που διατείνεται ότι θέλει κλειστά τα σύνορα με την Τουρκία δίνει και αυτό την έμφασή του στο να είναι ανοιχτά αυτά με την ΕΕ για να φύγουν προς τα εκεί οι παράνομοι μετανάστες. Στη πραγματικότητα και το ΛΑΟΣ και οι ανοιχτοί ναζιστές εμφανίζονται σαν υπερασπιστές των συνόρων κυρίως για να καθησυχάσουν τη συντηρητική βάση τους αλλά και για να δυναμώνουν το εθνορατσιστικό μίσος των μαζών ενάντια στους μετανάστες. Η βασική διαφορά του δημοκρατικού ανθρώπου από τον φασίστα και ρατσιστή στο ζήτημα των κλειστών συνόρων είναι η εξής: Ο δημοκράτης θέλει να δοθεί τέρμα στη μαζική παράνομη μετανάστευση, ειδικά σήμερα, για να ζήσουν καλύτερα και να είναι ενωμένοι ταξικά, κοινωνικά και εθνοτικά οι ντόπιοι εργαζόμενοι με τους εγκατεστημένους μετανάστες. (Να μην ξεχνάμε ότι το μεγαλύτερο αντιμεταναστευτικό μίσος, μέχρι ρατσισμού είναι αυτό των παλιότερων μεταναστών ενάντια στους καινούργιους που σε συνθήκες ανεργίας τους εκτοπίζουν από την αγορά ιδιαίτερα της ανειδίκευτης εργασίας. Παλιότερα το μεγαλύτερο μίσος ήταν των τσιγγάνων ενάντια στους πρώτους Αλβανούς μετανάστες που εκτόπισαν τους πρώτους από τη δουλειά στα χωράφια). Αντίστοιχα ενώ οι δημοκράτες θέλουν νομιμοποίηση και απόδοση ιθαγένειας στους εγκατεστημένους μετανάστες, οι φασίστες θέλουν να δοθεί τέλος στην μετανάστευση σε κάθε περίπτωση και σε κάθε συνθήκη ώστε να μείνει τάχα καθαρό το αίμα, ο πολιτισμός και εθνοτική υπεροχή των ελλήνων. Γι αυτό θέλουν να φύγουν και να μην γίνουν ποτέ έλληνες όλοι ανεξαίρετα μετανάστες. Μόνο οι ψευτοαριστεροί προβοκάτορες, οι πράκτορες και οι οικονομικά φιλελεύθεροι δουλοκτήτες θέλουν ανοιχτά σύνορα (εκτός από την περίπτωση του πραγματικού πολιτικού ασύλου και της οικογενειακής επανένωσης). Η πάλη «ανοιχτά σύνορα- κλειστά σύνορα» δεν χωρίζει την αριστερά από τη δεξιά στο μεταναστευτικό. Αυτό που τη χωρίζει είναι: «πρακτικά μέτρα για την ταξική εθνοτική ενότητα ντόπιων και μεταναστών ή ταξική και εθνοτική διάσπαση;». Ανοιχτά σύνορα σε συνθήκες μάλιστα κρίσης σημαίνουν ταξική και εθνοτική διάσπαση, δηλαδή είναι σκέτη ρατσιστική προβοκάτσια.

Η φύση της προβοκάτσιας του ΣΥΝ στο μεταναστευτικό

Το πιο ξενόδουλο κόμμα του ρώσικου σοσιαλιμπεριαλισμού στην Ελλάδα (που παριστάνει το διεθνιστικό), ο ΣΥΝ, έχει αναλάβει να κατασκευάσει ένα δήθεν κίνημα υπέρ των μεταναστών για να δυναμώσει την εσωτερική ελληνική και κυρίως μια πανευρωπαϊκή διάσπαση στο μεταναστευτικό. Βασικά θέλει να δώσει στον Παπανδρέου την ευκαιρία να πει στην ΕΕ: «Κύριοι χτύπησα άγρια στη χώρα μου φτωχούς υπαλλήλους και εργάτες, χτύπησα συνταξιούχους και πρόδωσα και αποξένωσα τους μικροαστούς μου και τους γραφειοκράτες μου, φορολόγησα τους πάντες και συγκρούστηκα και με τους πιο παραγωγικούς αστούς μου για χάρη του Ευρώ σας (βέβαια την ίδια ώρα ο άθλιος αυτός υπονόμευε την παραγωγή και δυνάμωνε την κρίση) για να εφαρμόσω τη θεραπευτική οικονομική συνταγή σας. Τώρα αυτή η άκρα «αριστερά» που τόσο δύσκολα κατάφερα να την υποτάξω στα μισθολογικά με πιέζει με το μεταναστευτικό και με απειλεί ίσως και με μια καμμένη Αθήνα όπως το 2008. Από την άλλη με απειλούν οι αντιευρωπαίοι φασίστες αφού κρατάω τόσους μετανάστες μέσα μου. Επιτέλους λοιπόν πάρτε και εσείς κάποιους από αυτούς, ή επιτρέψτε μου να τους νομιμοποιήσω και να έρθουν μετά σε εσάς ή ελαστικοποιείστε κάπως το Δουβλίνο 2, ή έστω μιλήστε με τις μουσουλμανικές χώρες, χώρες τράνσιτ ή χώρες προέλευσης και πείστε τες να σας βοηθήσουν δίνοντάς τους πολιτικά και οικονομικά ανταλλάγματα. Ελαφρώστε με λίγο και εμένα το δυστυχή γιατί αν αποτύχω μετά από μένα έρχονται οι οικονομικοί αντιευρωπαίοι λαϊκιστές, αυτοί οι ανεύθυνοι αντιμνημονιακοί που θα πατήσουν το κουμπί της οικονομικής χρεωκοπίας». Κάπως έτσι καλείται η Ευρώπη να αποτρέψει πολιτικές ανωμαλίες στην αχίλλεια φτέρνα της την Ελλάδα ανατρέποντας ουσιαστικά τη συνθήκη «Δουβλίνο 2».

Οι ανωμαλίες στο μεταναστευτικό, όπως και αυτές στο οικονομικό προαναγγέλλονται πάντα από τη χώρα στην οποία μαγειρεύονται, στη Ρωσία του Πούτιν στη χώρα οργανωτή των παγκόσμιων πολιτικοστρατιωτικών περιπετειών που δεν κρύβει καθόλου το ενδιαφέρον της για το μεταναστευτικό στην Ελλάδα και στην Ευρώπη. Είναι χαρακτηριστικό ρεπορτάζ της Πράβδα για τη Νομική και τους 300 (!) στο οποίο μπαίνει το δίλημμα που βάζει σήμερα στην Ευρώπη η νεοτσαρική Ρωσία μέσα από τους έλληνες λακέδες της. Το σχετικό άρθρο έχει τίτλο «Η Ασία και η Αφρική κατακτούν την Ευρώπη. Η υπομονή της Ελλάδας εξαντλείται» και δημοσιεύεται στην ηλεκτρονική έκδοση της Πράβδα (Pravda.ru) στις 28.01. Το άρθρο καταλήγει στο εξής συμπέρασμα: «Υπάρχει μία σύντομη λίστα ριζοσπαστικών μέτρων που μπορούν να λύσουν το πρόβλημα. Θα τολμήσει ποτέ η Ευρωπαϊκή Ένωση, που είναι το οχυρό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, να προσφύγει σε αυτά τα μέσα; Φαίνεται ότι αυτό θα συμβεί αργά ή γρήγορα. Αλλιώς οι ευρωπαϊκές χώρες διατρέχουν τον κίνδυνο να έχουν ασιατικά και αφρικανικά προβλήματα στο έδαφος τους».

Δηλαδή ή θα εμποδίσει η Ευρώπη τους μετανάστες να καταφύγουν εντός της ή θα αφεθεί στην έξαρση του ρατσισμού και του νεοναζισμού που θα φέρει η ανεξέλεγκτη είσοδος τους στα ευρωπαϊκά εδάφη. Σε κάθε περίπτωση δημοκρατική Ευρώπη, οπότε και Ενωμένη Ευρώπη τέλος. Τέτοια σχεδιάζουν οι προβοκάτορες του Κρεμλίνου μέσω Ελλάδας.

Η εσωτερική πάλη στην κυβέρνηση απέναντι στην προβοκάτσια ΣΥΝ-ΣΥΡΙΖΑ

Δεν ξέρουμε ποιοι είναι οι ακριβείς σχεδιασμοί των ΣΥΝ και Παπανδρέου (αλλά στο βάθος και του ψευτοΚΚΕ) που κόβουν και ράβουν στο μεταναστευτικό, δηλαδή του ΣΥΝ που διαχειρίζεται τους μετανάστες σαν κίνημα και του Παπανδρέου με τον Ραγκούση που τους διαχειρίζονται σαν κράτος. Πάντως είδαμε στο επεισόδιο της Νομικής την προσπάθεια του ΣΥΝ και του Ραγκούση να προκαλέσουν επέμβαση της αστυνομίας και έτσι να πετύχουν ένα θεαματικό θέατρο πολέμου στην Αθήνα και σε όλη την Ελλάδα (αν και όχι τύπου Αθήνας 2008 γιατί λίγοι τώρα ριζοσπάστες νεολαίοι θα ακολουθήσουν σε τόσο μισητές καταστροφές τους όλο και πιο απομονωμένους μπάχαλους, ούτε θα πολεμήσουν υπέρ των μεταναστών σε τέτοιες συνθήκες ανεργίας). Μια πάντως στοιχειωδώς αξιοπρεπής καψιματική σύγκρουση θα αποκεφάλιζε τον Παπουτσή που είδε τον κίνδυνο και τη γλίτωσε με τον ελιγμό της μεταφοράς των 300 στο κτίριο της Ηπείρου. Τώρα πια οι υπουργοί του ΠΑΣΟΚ έχουν μάθει να φυλάγονται από τις προβοκάτσιες γιατί έχουν μαζευτεί πολλά πολιτικά πτώματα συναδέλφων τους προδομένων από τους Παπανδρέου και τον Σημίτη που τους έλεγαν «τράβα σύντροφε» και μετά τους άφηναν μόνους τους στα πεινασμένα σκυλιά της κάθε αντιπολίτευσης.

Μια προβοκάτσια σε βάρος του Παπουτσή θα ήταν σήμερα σημαντική για τους προβοκάτορες καθώς εκπροσωπεί μια γραμμή στο ΠΑΣΟΚ που αντικειμενικά δεν παίζει το ρώσικο παιχνίδι καθώς αντιπαλεύει με συγκεκριμένα μέτρα την καθεστωτική γραμμή των «ανοιχτών συνόρων». Ο ισχυρός συμβολισμός αυτής της γραμμής είναι ο φράχτης στον Έβρο που σαν τέτοιος έχει εξοργίσει τόσο τους ψευτοαριστερούς, καθώς στην πραγματικότητα το πρόβλημα δεν είναι αστυνομικό-στρατιωτικό γιατί το καθεστώς αν το μπορέσει πολιτικά θα βρει τεχνικά και άλλους δρόμους δουλεμπορίου για να ανοίξει τα σύνορα.

Γι αυτό τώρα το πολιτικό παιχνίδι με τους 300 παίζεται μέσα στην κυβέρνηση όπου το πάνω χέρι το έχει η ρώσικη γραμμή που εκπροσωπείται από τον Ραγκούση και την προωθημένη κομματικά από τον ίδιο Νταλάρα. Αυτοί διαχειρίζονται στο καθαρά πολιτικό επίπεδο το μεταναστευτικό γενικά και τους 300 ειδικά, και επιχειρούν να στριμώξουν και να εκθέσουν τον Παπουτσή ώστε να συντρίψουν τον ίδιο και τη γραμμή του. Η Νταλάρα θέλει αναθεώρηση του Δουβλίνου 2 και διαφωνεί όσο γίνεται πιο ανοιχτά με τον Παπουτσή για τον φράχτη στα σύνορα. Δίπλα της στάθηκε πρόσφατα ο Παπούλιας που την κάλεσε στο προεδρικό μέγαρο για να την ενισχύσει πολιτικά. Αυτό το μέτωπο καλεί τον Παπουτσή να αδειάσει το κτίριο της οδού Ηπείρου αφού η κυβέρνηση δεσμεύτηκε να το παραδώσει στον ιδιοκτήτη του σε 15 μέρες. Όμως οι συμπαραστάτες των απεργών πείνας που έχουν εκπρόσωπό τους ένα στέλεχος της Κόντρα (και έτσι συνεχίζει να μην έχει ευθύνες ο όλο και πιο ύποπτος για βρωμοδουλειές Συνασπισμός για τα δύσκολα που έρχονται) δηλώνουν ότι δεν θα φύγουν. Έτσι ο Ραγκούσης επανέρχεται και καλεί τον Παπουτσή να αδειάσει το κτίριο, αλλά ο Παπουτσής λέει ότι δεν έκλεισε αυτός τη συμφωνία και δεν θα μπει μέσα η αστυνομία. Ταυτόχρονα ο Ραγκούσης είναι σκληρός απέναντι στους απεργούς και δηλώνει ότι θα νομιμοποιήσει μόνο όσους από αυτούς έχουν ανάγκη ενσήμων, δηλαδή όχι και εκείνους που δεν είχαν ποτέ χαρτιά εργασίας. Έτσι δυσκολεύει την ικανοποίηση της αποκατάστασης των συγκεκριμένων μεταναστών και παρατείνει την απεργία πείνας και μάλιστα με το λαθεμένο και πολιτικά αυτοκαταστροφικό για τους απεργούς αίτημα: «νομιμοποίηση όλων των μεταναστών».

Είναι σίγουρο ότι η υπόθεση αυτή από τους στόχους των βασικών διαχειριστών της είναι σχεδιασμένη να οδηγηθεί σε μια κλιμάκωση που θα ξεφύγει από τα όρια ενός μεμονωμένου διεκδικητικού κινήματος και θα γίνει πολιτικό ζήτημα πρώτης γραμμής. Το τι θα πει η πραγματικότητα είναι μια άλλη υπόθεση. Το σίγουρο είναι ότι ο καθένας είναι υποχρεωμένος όχι εξ αιτίας αυτού του κινήματος αλλά εξ αιτίας της πολιτικής που έχει μετατρέψει το κέντρο της πρωτεύουσας σε ένα απέραντο εργαστήρι παραγωγής ρατσισμού και εθνοφασισμού, το οποίο ετοιμάζεται να δηλητηριάσει όλη τη χώρα, να τοποθετηθεί για το μεταναστευτικό με καθαρά λόγια.

Άμεσα και μεταβατικά μέτρα

Αυτό σημαίνει πρώτα απ όλα: Κλειστά σύνορα από τα έξω προς την Ελλάδα για να μην τροφοδοτείται η ανθρώπινη αποθήκη της πρωτεύουσας με νέο εμπόρευμα από τους κρατικούς ή ποινικούς δουλεμπόρους. Σύνορα ανοιχτά μόνο για τους πραγματικούς πολιτικούς πρόσφυγες όπως είναι μόνο οι μετανάστες από πραγματικά φασιστικές χώρες και έχουν αντιφασιστική δράση και επίσης ανοιχτά για την επανένωση οικογενειών των εγκατεστημένων μεταναστών.

Δεύτερο: Σύνορα κλειστά και από την Ελλάδα προς την ΕΕ για την παράνομη μετανάστευση, που σημαίνει ότι η χώρα μας πρέπει να τελειώνει μια και καλή με την προβοκατόρικη πολιτική των κυβερνήσεών της να γίνεται εσκεμμένα βασικός διεθνής τράνζιτ κρίκος της παράνομης μετανάστευσης προς την ΕΕ ποδοπατώντας τις υποχρεώσεις της προς του εταίρους της.

Τρίτο: Μεταβατικά δημοκρατικά μέτρα για αποσυμφόρηση των γκέτο και την ανακούφιση όλων των κατοίκων τους δηλαδή και των νέων μεταναστών και των παλιότερων μεταναστών και των ντόπιων παλιών κατοίκων.

Μεταβατικά μέτρα σημαίνει το εξής: Ότι αν κλείσουν οι εισαγωγές παράνομης μετανάστευσης προς την Ελλάδα και οι εξαγωγές από την Ελλάδα προς την ΕΕ τότε τα ρατσιστικά γκέτο σταδιακά θα αρχίσουν να αποσυμφορούνται από μόνα τους. Αλλά ο ρατσισμός σε περίοδες κρίσης κινείται γρήγορα και οι κάτοικοι, ντόπιοι και μετανάστες, παλιοί και νέοι, τράνζιτ ή μόνιμοι πρέπει να δουν άμεση καλλιτέρευση της ζωής τους πριν παραδοθούν στην χειρότερη αντίδραση. Αλλά η κατάργηση των γκέτο δεν πρέπει να γίνει με πολιτικές «σκούπας» που σημαίνει το δικαίωμα στην εκφασισμένη νέα ελληνική αστυνομία και βέβαια στους ναζήδες να ασκούνε την γνωστή ταπεινωτική βία τους πάνω στους μετανάστες ιδιαίτερα στους νέους, αλλά και στους παλιότερους με το πρόσχημα των ελέγχων. Γι αυτό θεωρούμε ότι είναι σωστή μια κρατική πολιτική που αφού ξεκαθαρίσει ότι δεν υπάρχει παράνομη μεταναστευτική έξοδος προς την ΕΕ θα πάρει τα εξής μεταβατικά μέτρα:

1ο Θα δώσει ψηλά και ουσιαστικά υλικά κίνητρα στους τράνζιτ μετανάστες να γυρίσουν στις χώρες τους. Αυτό δεν θα είναι δώρο ούτε εξαγορά. Το ελληνικό κράτος πρέπει να αποζημιώσει αδρά τις τελευταίες φουρνιές μεταναστών γιατί έκανε συνειδητά πολιτική δουλεμπορίας καθώς τους ενθάρρυνε να μεταναστεύσουν με την προβοκατόρικη πολιτική της των ανοιχτών συνόρων και με το κλείσιμο του ματιού ότι θα ανοίξουν αργά ή γρήγορα και έτσι ή αλλιώς και τα σύνορα Ελλάδας-ΕΕ. Έτσι έκαναν εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους να πληρώσουν χιλιάδες και καμιά φορά δεκάδες χιλιάδες δολάρια στους δουλεμπόρους για να καταλήξουν τελικά στον εφιάλτη του Άγιου Παντελεήμονα. 2ο Αν οι νέοι μετανάστες προτιμήσουν να μείνουν στη χώρα μας πρέπει να μπορούν να μείνουν και να δουλέψουν ακριβώς επειδή πρέπει να τους αναγνωριστεί το ότι παγιδεύτηκαν από το καθεστώς εδώ. Γι αυτό πρέπει και μπορούν να δοθούν σε αυτούς μεταβατικές άδειες παραμονής και δουλειάς που όμως δεν θα παραβιάζουν το Δουβλίνο 2, δηλαδή θα τους επιτρέπουν να ταξιδέψουν προς τις χώρες της ΕΕ μόνο αφού περάσει ένα εύλογο διάστημα. Έτσι και δεν θα επικροτείται η κρατική πολιτική της Ελλάδας να είναι η χώρα τράνζιτ της παράνομης μετανάστευσης προς την ΕΕ αλλά και οι μετανάστές των τελευταίων κυμάτων δεν θα απελαύνονται ούτε θα παγιδεύονται εξαθλιωμένοι στη χώρα. Θυμίζουμε ότι αν ένας μετανάστης πάρει κανονική άδεια παραμονής σε μια χώρα της ΕΕ μπορεί αυτόματα να ταξιδεύει σε όλες τις άλλες ως ότου ανανεώσει αυτήν την άδεια. Άρα αν αυτό γίνει τώρα για κάθε μετανάστη που ήρθε χθες στη χώρα χάρη στην πολιτική των ανοιχτών συνόρων, όπως ζητάνε οι ΣΥΝ-ΑΝΤΑΡΣΥΑ κλπ αυτό θα σημάνει ανοιχτά σύνορα προς την ΕΕ και ντε φάκτο κατάργηση του Δουβλίνου 2. Γι αυτό ακριβώς οι ψεύτικοι φίλοι τους έσπρωξαν τους 300 στο «νομιμοποίηση όλων». Για την άμεση καλλιτέρευση της ζωής των νέων μεταναστών που δεν θέλουν να επιτρέψουν στην πατρίδα τους και ώσπου να βρουν δουλειά πρέπει να τους δοθεί ταυτόχρονα ένα επίδομα ενοικίου ώστε να μην είναι υποχρεωμένοι να μένουν δεκάδες σε κάθε διαμέρισμα. Αυτό το μέτρο θα αποσυμφορήσει τα γκέτο του κέντρου αν συνδυαστεί με την τιμωρία με αυστηρές ποινές των ιδιοκτητών τέτοιων σπιτιών γιατί εγκληματούν σε βάρος της υγείας των ενοίκων τους και των κατοίκων όλης της πόλης. Για όλα τα παραπάνω ποσά ενίσχυσης-αποζημίωσης των μεταναστών το ελληνικό κράτος μπορεί να ζητήσει να επιδοτηθεί από την ΕΕ (λόγω χρεωκοπίας, αλλά και γιατί έτσι αντιμετωπίζεται ένα πανευρωπαίκό πρόβλημα που ωστόσο αντίθετα από ότι ισχυρίζονται οι προβοκάτορες το προκαλεσε το ίδιο το ελληνικό κράτος) αναλαμβάνοντας όμως την απόλυτη δέσμευση ότι δεν θα «ξαναπειράξει» τα σύνορα, ούτε από έξω προς τα μέσα, ούτε από μέσα προς την ΕΕ.

Όλα τα παραπάνω είναι μέτρα για το μεταναστευτικό που αφορούν αυτή την περίοδο που διανύουμε, δηλαδή περίοδο πρωτοφανούς οικονομικού σαμποτάζ και πελώριας ανεργίας, περίοδο ανάπτυξης του φασισμού και του σοσιαλφασισμού, περίοδο πολιτικού πολέμου του σοσιαλιμπεριαλισμού ενάντια στην ΕΕ με εργαλείο και τα κατευθυνόμενα μεταναστευτικά κύματα. Γι αυτό δεν επεκτεινόμαστε εδώ στα πιο «πάγια» μέτρα μεταναστευτικής πολιτικής που έχουμε κατ επανάληψη και διεξοδικά αναλύσει όπως είναι η «ίση αμοιβή για ίση δουλειά» μαζί με το χτύπημα της μαύρης εργασίας γενικά, τα «πολιτικά δικαιώματα και η ιθαγένεια στους εγκατεστημένους μετανάστες», και « η άμεση απονομή ιθαγένειας σε όσους γεννήθηκαν στη χώρα». Τέλος δεν χρειάζεται εδώ να επιμείνουμε πολύ περισσότερο στην προυπόθεση κάθε δημοκρατικής μεταναστευτικής πολιτικής που είναι η λαϊκή κινητοποίηση για την συντριβή των ναζιστικών συμμοριών και πρώτα απ όλα της χρυσής Αυγής. Βασικό αίτημα ενός τέτοιου κινήματος είναι η θεση εκτός νόμου των ναζιστών. Αυτό όχι τόσο γιατί ο ναζισμός πρέπει να αντιμετωπίζεται σαν έγκλημα κατά της ανθρωπότητας και του πολιτισμού αλλά για να αποκαλύπτονται όλοι αυτοί οι ανοιχτοί και κρυφοί φασίστες που θεωρούν το ναζισμό μιά άποψη και το ναζιστικό κόμμα ένα κόμμα σαν τα άλλα. Από μια πιο πρακτική άποψη ποτέ οι μετανάστες δεν θα βρούν ησυχία και ενότητα ταξική και εθνοτική με τον ντόπιο πληθυσμό και ποτέ ο λαός και η χώρα μας ολόκληρη δεν θα είναι ελεύθεροι πραγματικά όσο δεν έχουν χώσει τους ναζιστές βαθιά στη φυλακή।

http://oakke.blogspot.com

http://www.oakke.gr/