Ο ΣΥΡΙΖΑ ΣΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ-Ο ΠΟΥΤΙΝ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ

Ο ΣΥΡΙΖΑ ΣΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ-Ο ΠΟΥΤΙΝ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ

 

Κοτζιάς και Ντούγκιν στο ΠΑΠΕΙ

  Σε νέ­α ι­στο­ρι­κή φά­ση μπή­κε η Ελ­λά­δα με την ά­νο­δο του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ στην κυ­βέρ­νη­ση. Αντί­θε­τα ό­μως α­πό ε­κεί­νο που ι­σχυ­ρί­ζε­ται ο ί­διος ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ και οι πο­λι­τι­κοί του φί­λοι πα­ντού στον κό­σμο, το ι­στο­ρι­κά ση­μα­ντι­κό σε αυ­τήν την ά­νο­δο δεν βρί­σκε­ται στην ά­νο­δο της α­ρι­στε­ράς στην ε­ξου­σί­α, αλ­λά στην ά­νο­δο μιας α­κρο­δε­ξιάς νέ­ου τύ­που,

μιας α­κρο­δε­ξιάς φαιο-”κόκ­κι­νου” τύ­που υ­πη­ρέ­τριας της νε­ο­να­ζι­στι­κής που­τι­νι­κής Ρω­σί­ας. Στην ου­σί­α,  στις 25 του Γε­νά­ρη του 2015 ήρ­θε στην ε­ξου­σί­α, πα­τώ­ντας πά­νω σε έ­να ρεύ­μα λα­ϊ­κής ορ­γής και από­γνω­σης, μια συμ­μο­ρί­α ελ­λή­νων Κου­ί­σλι­γκ που ντύ­θη­καν α­ρι­στε­ροί πα­τριώ­τες. Μά­λι­στα δεν ήρ­θε στην ε­ξου­σί­α μό­νο ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, αλ­λά κά­τω α­πό τις φτε­ρού­γες του θα χω­θεί μέ­σα στο ευ­ρύ­τε­ρο κρά­τος, α­θό­ρυ­βα και χω­ρίς να ε­κτί­θε­ται στο λα­ό, έ­να ση­μα­ντι­κό κομ­μά­τι και α­πό τη ρω­σό­δου­λη και α­κό­μα πιο πο­λι­τι­κά α­πο­σταγ­μέ­νη φαιο-”κόκ­κι­νη” φα­σι­στι­κή α­ντί­δρα­ση των α­ντι­μαρ­ξι­στών του ψευ­τοΚ­ΚΕ και των να­ζί της Χρυ­σής Αυ­γής.

Αν ο ελ­λη­νι­κός λα­ός δεν μπο­ρέ­σει να ε­νω­θεί έ­γκαι­ρα ε­νά­ντια στο φαιο-”κόκ­κι­νο” μέ­τω­πο  και να το ρί­ξει α­πό τη δια­κυ­βέρ­νη­ση της χώ­ρας πριν αυ­τό κα­τα­λά­βει ο­λο­κλη­ρω­τι­κά τον κρα­τι­κό μη­χα­νι­σμό η χώ­ρα κιν­δυ­νεύ­ει να μπει σε μια μα­κρυά νύ­χτα δι­κτα­το­ρί­ας πι­θα­νά με κοι­νο­βου­λευ­τι­κό μαν­δύ­α μέ­σα α­πό την ο­ποί­α θα μπο­ρεί να  βγει μό­νο με πά­ρα πο­λύ πό­νο και με­τά α­πό α­νεί­πω­τες κα­τα­στρο­φές. Σε κά­θε πε­ρί­πτω­ση πά­ντως, πι­στεύ­ου­με ό­τι τε­λι­κά αυ­τή η ε­ξου­σί­α θα γί­νει τό­σο κα­θο­λι­κά μι­ση­τή που η α­να­τρο­πή της ό­χι μό­νο θα εί­ναι α­να­πό­φευ­κτη αλ­λά θα δώ­σει σαν δια­δι­κα­σί­α  την πο­λι­τι­κο­ϊ­δε­ο­λο­γι­κή γνώ­ση και ορ­γά­νω­ση που χρειά­ζε­ται η χώ­ρα για να πνί­ξει μέ­σα της ό,τι την ε­μπό­δι­ζε πά­ντα να γί­νει σύγ­χρο­νη, δη­μο­κρα­τι­κή και ανε­πτυγ­μέ­νη πα­ρα­γω­γι­κά και  τε­λι­κά την κα­τά­φα­γε α­πό μέ­σα, την α­πο­σύν­θε­σε και τη με­τέ­τρε­ψε ε­δώ και αρ­κε­τά χρό­νια στον πιο ύ­που­λο ε­χθρό ό­λης της ευ­ρω­πα­ϊ­κής ε­νο­ποί­η­σης και προ­ό­δου.

 

Παλιό το τέρας

 

Αρ­κε­τά σύ­ντο­μα οι δη­μο­κρα­τι­κοί άν­θρω­ποι στη χώ­ρα μας και σε ό­λη την Ευ­ρώ­πη θα εκ­πλα­γούν για το τέ­ρας που θα δουν να α­να­δύ­ε­ται μέ­σα α­πό αυτή τη νέ­α ε­ξου­σί­α που προ­βάλ­λε­ται με το πρό­σω­πο ε­νός γε­λα­στού Τσί­πρα. Ή­δη έχουν εκ­πλα­γεί για την ε­νό­τη­τα του “φι­λο­ευ­ρωπαί­ου” και “α­ρι­στε­ρού” ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ με το α­κρο­δε­ξιό α­ντι-ευ­ρω­πα­ϊ­κό Α­ΝΕΛ, ε­νώ πή­ραν και έ­να α­κό­μα πιο με­γά­λο  σοκ με την υ­πο­στή­ρι­ξη της νέ­ας κυ­βέρ­νη­σης στους ρώ­σους ει­σβο­λείς και διαμε­λι­στές της Ου­κρα­νί­ας. Ε­κεί­νο που πι­θα­νά ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ θα προ­σπα­θή­σει να πουλή­σει στον ελ­λη­νι­κό λα­ό, στην  Ευ­ρώ­πη και γε­νι­κά στη Δύ­ση εί­ναι ό­τι αυ­τή η α­νοι­χτή πο­λι­τι­κή στρο­φή της Ελ­λά­δας προς τη Ρω­σί­α εί­ναι μια ου­σια­στι­κά  πρό­σφα­τη  α­πά­ντη­ση  στην κα­τα­στρο­φή και στην πεί­να που τά­χα έ­φε­ραν οι δυτι­κοί δα­νει­στές στη χώ­ρα.  Έ­τσι ό­χι μό­νο θα κρύ­ψει το α­κρι­βώς α­ντί­θε­το, ό­τι δη­λα­δή τη χρε­ω­κο­πί­α την πεί­να και την κα­τα­στρο­φή την έ­φε­ρε έ­να 40χρο­νο σα­μπο­τάζ  των ρω­σό­δου­λων το ο­ποί­ο κλι­μα­κώ­θη­κε και μέ­σα στην κρί­ση και στο ο­ποί­ο ο ί­διος ο ΣΥΝ-ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ πρω­τα­γω­νί­στη­σε, αλ­λά θα α­παι­τή­σει οι­κο­νο­μικά και πο­λι­τι­κά α­νταλ­λάγ­μα­τα α­πό την Ε­Ε για να μην  α­να­τι­νά­ξει ό­λο το ευρω­πα­ϊ­κό οι­κο­δό­μη­μα με μια α­νοι­χτή  χρε­ω­κο­πί­α της Ελ­λά­δας και μια α­κό­μα πιο α­νοι­χτή προ­σχώ­ρη­σή της στη ρώ­σι­κη ε­πιρ­ρο­ή.  Με αυ­τόν τον εκ­βια­σμό και με δε­δο­μέ­νη την ε­πί­σης μα­κρό­χρο­νη, με­θο­δι­κή διά­βρω­ση των κρα­τών και των ε­νωσια­κών θε­σμών  της Ε­Ε και των Η­ΠΑ από η­γέ­τες υ­πο­τα­κτι­κούς ή και φι­λι­κούς προς τη Ρω­σί­α, η η­γε­τι­κή ο­μά­δα του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ  θα προ­σπα­θή­σει να βά­λει μια βα­θειά  δι­πλή σφή­να: σφή­να  στην ή­δη προ­χω­ρη­μέ­νη α­ντί­θε­ση α­νά­με­σα στα πιο ανε­πτυγ­μέ­να πα­ρα­γω­γι­κά κρά­τη της Ε­Ε και στα σχε­τι­κά πιο κα­θυ­στε­ρη­μέ­να, και σφή­να  α­νά­με­σα στις υ­φε­σια­κές α­πέ­να­ντι στη Ρω­σί­α κυ­βερ­νή­σεις  και σε αυ­τές που της α­ντι­στέ­κο­νται.

Ο ρό­λος των ελ­λή­νων μαρ­ξι­στών εί­ναι να α­πο­κα­λύ­ψουν ό­τι το τέ­ρας που οι έλ­λη­νες και  οι ευ­ρω­παί­οι δη­μο­κρά­τες  θα δουν να α­να­δύ­ε­ται μπρο­στά στα μά­τια τους εκ­κολά­φθη­κε ε­δώ και πολ­λές δε­κα­ε­τί­ες α­πό τους νε­ο­τσα­ρικούς  α­στούς νέ­ου τύ­που  που πή­ραν την ε­ξου­σί­α στην ΕΣ­ΣΔ στα 1956. Αυ­τοί ορ­γάνω­σαν μια ο­μά­δα πρα­κτό­ρων τους στο ε­σω­τε­ρι­κό του πα­λιού  ΚΚΕ, με­τά ε­ξο­λό­θρευ­σαν με ω­μή  βί­α την ε­πα­να­στα­τι­κή η­γε­σί­α του, το διέλυ­σαν και τε­λι­κά έφτια­ξαν έ­να ο­μοί­ω­μα κομ­μου­νι­στι­κού κόμ­μα­τος,  ε­ντε­λώς δι­κό τους, πρα­κτό­ρικο, α­ντε­πα­να­στα­τι­κό και α­ντι­μαρ­ξι­στι­κό. Αυ­τό το κόμ­μα, α­φού έ­κα­νε ό­τι μπορού­σε για να μα­ταιώ­σει τη με­γά­λη ε­ξέ­γερ­ση του Πο­λυ­τε­χνεί­ου, μπή­κε μέ­σα της και μέ­σα στα σπλάχνα  της ευ­ρύ­τε­ρης α­ρι­στε­ράς και της με­τα­πο­λυ­τε­χνεια­κής δη­μο­κρα­τί­ας και τα δη­λη­τη­ρί­α­σε και τα δύ­ο με­τα­τρέ­πο­ντας έ­να κομ­μά­τι τους στο φα­σι­στι­κό α­ντί­θε­τό τους. Το πιο δι­πρό­σω­πο κομ­μά­τι του ψευ­τοΚΚΕ με ε­πι­κε­φα­λής τους χει­ρό­τε­ρους α­ρι­βί­στες έ­φτια­ξε τον  ΣΥΝ- ΣΥΡΙ­ΖΑ που α­νέ­λα­βε το ρό­λο του προ­γε­φυ­ρώ­μα­τος μέ­σα στην  πα­λιού τύ­που α­στι­κή τάξη και κυ­ρί­ως μέ­σα στο κρά­τος της. Αυ­τό το κόμ­μα έ­γι­νε ο αρ­χη­γός του πα­ρα­γωγι­κού σα­μπο­τάζ  και το  ι­δε­ο­λο­γι­κό  πο­λι­τι­κό αλ­λά συ­χνά και ορ­γα­νω­τι­κό στήριγ­μα της πο­λι­τι­κής  ψευ­το­ε­παναστα­τι­κής βί­ας, ε­νώ ή­ταν και εί­ναι ο κύριος πο­λι­τι­κός προ­στά­της των νε­ο­να­ζί και της δι­κιάς τους βί­ας. Ταυ­τό­χρονα ο ΣΥΝ-ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, μα­ζί πά­ντα με το ψευ­τοΚ­ΚΕ, βο­ή­θη­σαν τους πα­λιού τύ­που α­στούς πρά­κτο­ρες και φί­λους της νε­ο­τσα­ρι­κής Ρω­σί­ας να ε­πι­κρα­τή­σουν μέ­σα στα δύ­ο με­γά­λα α­στι­κά κόμ­μα­τα τη ΝΔ και το ΠΑ­ΣΟΚ, εκ­κα­θα­ρί­ζο­ντας κυ­ρί­ως μέσω ε­πι­λε­κτι­κών υ­παρ­κτών και α­νύ­παρ­κτων σκαν­δά­λων τους εκ­προ­σώ­πους της ντό­πιας  δυ­τι­κό­φι­λης α­στι­κής τά­ξης,  και να ε­πι­βά­λουν την κυ­ριαρ­χί­α της ρωσό­φι­λης πο­λι­τι­κής και ι­δε­ο­λο­γι­κής γραμ­μής μέ­σα σ’ αυ­τά τα κόμ­μα­τα. Ταυ­τό­χρο­να οι ί­διοι αυ­τοί ψευ­το­α­ρι­στε­ροί ε­ξα­σφά­λι­σαν α­πό τους συ­νερ­γά­τες τους πρω­θυ­πουρ­γούς μια ου­σια­στι­κά α­διά­πτω­τη πο­λι­τι­κή α­συ­λί­α που τε­λικά  τους έ­φε­ρε στην ε­ξου­σί­α.  

 

Στε­λε­χι­κά πρα­κτο­ρι­κό κόμ­μα ή κόμ­μα με αρ­χη­γό πρά­κτο­ρα. Η βα­σι­κή δια­φο­ρά του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ α­πό τη ΝΔ και το ΠΑ­ΣΟΚ

 

Αυ­τό το πιο προ­ω­θη­μέ­νο και πιο ει­δι­κευ­μέ­νο στην κρα­τι­κή διείσ­δυση πο­λι­τι­κό α­πό­σπα­σμα  του ρώ­σι­κου σο­σια­λι­μπε­ρια­λι­σμού α­νέ­βη­κε τε­λι­κά στην κυ­βέρ­νη­ση α­ξιο­ποιώ­ντας πά­νω α­πό ό­λα την οι­κο­νο­μι­κή κρί­ση που το ί­διο και οι ρω­σό­δου­λοι πρω­θυ­πουρ­γοί προ­κά­λε­σαν, αλ­λά που τη χρε­ώ­θη­καν οι δυ­τι­κοί μο­νο­πω­λι­στές δα­νει­στές οι ο­ποί­οι πο­λι­τι­κά τυ­φλοί και τα­ξι­κά χοντρό­πε­τσοι α­νέ­λα­βαν ευ­χα­ρί­στως το ρό­λο του ορ­γα­νω­τή της πεί­νας και της ανερ­γί­ας του λα­ού μιας ξέ­νης χώ­ρας που  οι πρά­κτο­ρες της Ρω­σί­ας τους τον ανέ­θε­σαν.

Έ­τσι ήρ­θαν τώ­ρα οι πρά­κτο­ρες μα­ζι­κά στη ε­ξου­σί­α  με το κόμ­μα τους. Δη­λα­δή δεν ήρ­θαν, α­πλά με έ­ναν ει­σο­δι­στή πρω­θυ­πουρ­γό σαν τον Α. και Γ. Πα­πανδρέ­ου, σαν τον Ση­μί­τη, σαν τον Κα­ρα­μαν­λή τον Β, ή σαν τον προ­βο­κά­το­ρα Σαμα­ρά, που α­πλά διοι­κού­σαν α­πό την κο­ρυ­φή γε­νι­κά ξέ­να προς αυ­τούς κόμ­μα­τα, δη­λα­δή κόμ­μα­τα φι­λο­ευ­ρω­πα­ϊ­κά και εν μέ­ρει ε­θνι­κο­σο­βι­νι­στι­κά, δη­λα­δή κόμμα­τα που πλειο­ψη­φι­κά εί­χαν στε­λέ­χη με δια­φο­ρε­τι­κή  α­πό τους ί­διους πο­λιτι­κή  και ι­δε­ο­λο­γι­κή γραμ­μή, στε­λέ­χη  τα ο­ποί­α  ό­μως ή­ταν δί­χως ι­σχυ­ρό χαρα­κτή­ρα και πε­ποι­θή­σεις ό­πως συμ­βαί­νει ι­στο­ρι­κά με την ελ­λη­νι­κή α­στι­κή τά­ξη. Αυ­τή τη φο­ρά  οι πρά­κτο­ρες  ήρ­θαν   μα­ζι­κά με έ­να κόμ­μα ο­λό­κλη­ρο που έ­χει μπό­λι­κα η­γε­τι­κά στε­λέ­χη ξε­σκο­λι­σμέ­νους πρά­κτο­ρες και έ­χει και άλ­λους χιλιά­δες μη συ­νει­δη­τούς πρά­κτο­ρες, δη­λα­δή α­πλούς μι­κρο­με­σαί­ους σοσιαλ­φα­σί­στες που  τα­ξι­κά εί­ναι φι­λό­δο­ξοι μι­κρο­α­στοί, οι ο­ποί­οι  δεν ξέ­ρουν τό­σο κα­λά να α­γα­πά­νε τη Ρω­σί­α ό­σο να μι­σούν τον ευ­ρω­πα­ϊ­κό α­ντι­φα­σι­στικό δη­μο­κρα­τι­σμό και τον δυ­τι­κού τύ­που κα­πι­τα­λι­σμό που δεν τους ε­πι­τρέπουν να εί­ναι κι αυ­τοί “κά­τι” ό­πως τους υ­πό­σχε­ται η δρα­στή­ρια στε­λε­χι­κή συμμε­το­χή τους σε έ­ναν  πα­ρα­σι­τι­κό κρα­τι­κό στρα­τό.

Να για­τί εί­ναι τό­σο ξε­χω­ρι­στό ό­τι συμ­βαί­νει σή­με­ρα. Ό, τι κά­νει μέ­σα σε λί­γες μέ­ρες ο κυ­βερ­νη­τι­κός ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ εί­ναι μέ­σα στις κα­λύ­τε­ρες προ­δια­γρα­φές του, α­πό τη σύν­θε­ση της κυ­βέρ­νη­σης ως τα τε­λε­τουρ­γι­κά. Πα­ντού η δι­προ­σω­πί­α, ο πρα­ξι­κο­πη­μα­τι­σμός και ο έρ­πων φα­σι­σμός.

Έ­τσι ο πρω­θυ­πουρ­γός παίρ­νει α­θό­ρυ­βα την ευ­χή του αρ­χιε­πί­σκο­που για να ορ­κι­στεί μπρο­στά στα διε­θνή ΜΜΕ σαν ά­θε­ος. Ταυ­τό­χρο­να πά­λι μπρο­στά στα διε­θνή ΜΜΕ τε­λεί μια μη θρη­σκευ­τι­κή  ορ­κω­μο­σί­α ό­λου του υ­πουρ­γι­κού του συμ­βου­λί­ου που θα ι­κα­νο­ποι­ή­σει την ευ­ρω­πα­ϊ­κή πρό­ο­δο που  έ­χει κα­τα­κτή­σει ε­δώ και δυο αιώ­νες το δια­χω­ρι­σμό εκ­κλη­σί­ας κρά­τους, ε­νώ λί­γο πριν πά­λι στη ζού­λα έ­χει υ­πο­σχε­θεί στον αρ­χιε­πί­σκο­πο ό­τι θα α­να­βαθ­μί­σει τη σχέ­ση εκ­κλη­σί­ας και πο­λι­τεί­ας. Με­τά αυ­τός ο πιο νε­α­ρός πο­λι­τι­κός α­πα­τε­ώ­νας στην ι­στο­ρί­α των ελ­λή­νων πρω­θυ­πουρ­γών, πη­γαί­νει να α­πο­τί­σει τι­μές στο με­γά­λο ε­θνι­κο­α­πε­λευ­θε­ρω­τι­κό α­γώ­να υ­πό την κα­θο­δή­γη­ση των κομ­μου­νι­στών α­φού προ­η­γού­με­να έ­χει α­νε­βά­σει για πρώ­τη φο­ρά στην με­τα­δι­κτα­το­ρι­κή Ελλά­δα τη φα­σί­ζου­σα α­κρο­δε­ξιά στην ε­ξου­σί­α και μά­λι­στα στο ρό­λο του πο­λι­τι­κού προ­ϊ­στα­μέ­νου του στρα­τού.

 

Ο μικροΦύρερ εξορμά και δικαιώνει τον προϊστάμενο του αληθινό Φύρερ Πούτιν

 

Και ό­λα αυ­τά, α­πό τις τε­λε­τουρ­γί­ες ως τη σύν­θε­ση της νέ­ας κυ­βέρ­νησης και μέ­χρι το αιφ­νι­δια­στι­κό πα­γκό­σμιας ση­μα­σί­ας σπά­σι­μο του κοι­νού με­τώ­που της Ε­Ε α­πέ­να­ντι στους ρώ­σους ει­σβο­λείς και δια­με­λι­στές της Ου­κρα­νί­ας, γί­νο­νται α­πό τον πρω­θυ­πουρ­γό χω­ρίς κα­νένα κομ­μα­τι­κό όρ­γα­νο να έχει συ­νε­δριά­σει ε­κτός ί­σως α­πό την ά­τυ­πη κα­μα­ρί­λα του, που πε­ρι­λαμ­βά­νει ε­κτός α­πό τους πα­λιούς κνί­τες που τον φέ­ρα­νε στην ε­ξου­σί­α και προ­σω­πι­κούς φί­λους του και άλ­λους ευ­νο­ού­με­νους. Εί­ναι χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό που α­κό­μα και μέ­λη της πο­λι­τι­κής γραμ­μα­τεί­ας τό­νι­ζαν στις τη­λε­ο­ρά­σεις τις ώ­ρες που σχη­μα­τι­ζό­ταν η κυ­βέρ­νη­ση ό­τι δεν ή­ξε­ραν τί­πο­τα για τη σύν­θε­σή της για­τί αυ­τό ή­ταν της α­πό­λυ­της αρ­μο­διό­τη­τας του πρω­θυ­πουρ­γού. Ε­δώ α­μέ­σως-α­μέ­σως φαί­νε­ται η πρα­κτι­κή ση­μα­σί­α της διά­λυ­σης των δί­χως αρ­χές συ­νι­στω­σών του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, που τε­λι­κά δεν εκ­χώ­ρη­σαν την αυ­τό­νο­μη λει­τουρ­γί­α τους σε έ­να ενιαί­ο κόμ­μα που λει­τουρ­γεί δη­μο­κρα­τι­κά, αλ­λά σε έ­ναν μι­κρο­Φύ­ρερ που παίρνει την ε­ξου­σί­α του και τη γραμ­μή του κα­τευ­θεί­αν α­πό τον πρε­σβευ­τή μιας ξέ­νης δύναμης.

Το τε­λευ­ταί­ο το λέ­με για­τί κα­νείς λο­γι­κός άν­θρω­πος που ξέ­ρει έστω και λί­γο την ελ­λη­νι­κή πο­λι­τι­κή ζω­ή και την ι­στο­ρί­α της δεν μπο­ρεί να φα­ντα­στεί πρω­θυ­πουρ­γό δύ­ο η­με­ρών να έ­χει πά­ρει μό­νος του την α­πό­φα­ση να συ­γκρου­στεί με ό­λη την Ευ­ρώ­πη και να την κα­τη­γο­ρή­σει για α­ντι­δη­μο­κρα­τι­κό­τη­τα στη λή­ψη α­πο­φά­σε­ων και μά­λι­στα της α­πό­φα­σης της να συ­νε­χί­σει να αντι­στέ­κε­ται  στοι­χειω­δώς στον κύ­ριο σή­με­ρα ε­χθρό της, χω­ρίς να έ­χει τις πε­λώ­ριες πλά­τες και τέ­λεια γνώ­ση των εν­δο- ευ­ρω­πα­ϊ­κών α­ντι­θέ­σε­ων και συ­σχε­τι­σμών. Αυ­τή η δια­σπα­στι­κή πρά­ξη α­πέ­να­ντι σε μια ε­θε­λο­ντι­κή και δη­μο­κρα­τι­κή έ­νω­ση κρα­τών- που εί­ναι η Ε­Ε- εμ­φα­νί­ζε­ται σαν το ά­κρο ά­ω­το του πα­τριω­τι­σμού της νέ­ας κυ­βέρ­νη­σης ε­νώ εί­ναι το ά­κρο ά­ω­το της υ­πο­δού­λω­σής της σε μια υ­περ­δύ­να­μη που μό­νο με ω­μή βί­α ή με εκ­βια­σμούς ξέ­ρει να “ε­νώ­νε­ται” με άλ­λες χώ­ρες.

 

Η χώ­ρα μας ή­δη έ­χει μπει σε με­γά­λες πε­ρι­πέ­τειες με τη συμ­μο­ρί­α που α­νέ­βη­κε στην κυ­βέρ­νη­ση. Α­πό ό­σα μπο­ρού­με να συ­μπε­ρά­νου­με α­πό την πο­λιτι­κή φύ­ση της και α­πό  τις 3 μέ­ρες δρά­σης της, ε­κεί­νο που θα ε­πι­διώ­ξει πάνω απ ό­λα  εί­ναι να προ­ω­θή­σει πιο δρα­στή­ρια α­πό κά­θε προ­η­γού­με­νη κυ­βέρ­νη­ση, την α­πό τα μέ­σα διά­σπα­ση της Έ­νω­σης υ­πέρ του α­ποι­κιο­κρά­τη α­φέ­ντη της. Μόνο που α­ντί­θε­τα με τις προ­η­γού­με­νες κυ­βερ­νή­σεις που χρη­σι­μο­ποιού­σαν  μόνο  τον οι­κο­νο­μι­κό εκ­βια­σμό της ελ­ληνι­κής χρε­ω­κο­πί­ας, αυ­τή ε­δώ θα χρη­σιμο­ποι­ή­σει και την α­πει­λή βέ­το, μα­ζί με την Κύ­προ στο ου­κρα­νι­κό για να βο­η­θήσει ά­με­σα το α­φε­ντι­κό της και να το ε­λα­φρύ­νει α­πό την ό­λο και με­γα­λύ­τε­ρη οι­κο­νο­μι­κή πί­ε­ση α­πό τις κυ­ρώ­σεις.

Ό­μως βγαί­νο­ντας στο ξέ­φω­το, σαν μια ρωσό­φι­λη, και μά­λι­στα σαν η πιο ε­νερ­γη­τι­κά ρω­σό­φι­λη μέ­σα στην Ε­Ε κυ­βέρ­νη­ση, η κυ­βέρ­νη­ση ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ θα συσπει­ρώ­σει σύ­ντο­μα ε­νά­ντια της τη συ­ντρι­πτι­κή πλειο­ψη­φί­α των λα­ών της Ευρώ­πης και την πλειο­ψη­φί­α των κυ­βερ­νή­σε­ων κα­θώς ου­σια­στι­κά θα η­γη­θεί ε­νός ο­λό­κλη­ρου μετώ­που διά­σπα­σης της Έ­νω­σης. Α­ντί­θε­τα α­πό ό­τι πι­στεύ­ουν πολ­λοί η κυ­βέρ­νη­ση Τσί­πρα, δη­λα­δή η ρώ­σι­κη δι­πλω­μα­τί­α, δεν έ­κα­νε μια α­πο­κοτιά με το να στρα­φεί α­νοι­χτά και προ­κλη­τι­κά ε­νά­ντια στην κοι­νή α­πό­φα­ση για το ου­κρα­νι­κό. Ή­δη ό­λα δεί­χνουν ό­τι οι κυ­βερ­νη­τι­κές ηγεσί­ες της Γαλλί­ας, της Ι­τα­λί­ας, της Αυ­στρί­ας, της Τσε­χί­ας, της Ουγ­γα­ρί­ας, α­κό­μα και αυ­τή της δι­πρό­σω­πης Μέρ­κελ πε­ρί­με­ναν κά­ποια άλ­λη  κυ­βέρ­νη­ση να μπει μπρο­στά για να υ­πο­στη­ρί­ξει ω­μά τη “συ­νεν­νό­η­ση” με τη Ρω­σί­α και αυ­τές να κρυ­φτούν πίσω της σαν πιο “με­τριο­πα­θείς” και  έ­τσι να ε­πι­τευ­χθεί μια ε­λε­ει­νή συμ­βι­βαστι­κή α­πό­φα­ση υ­πέρ της Ρω­σί­ας ε­νά­ντια στην ε­πέ­κτα­ση των κυ­ρώ­σε­ων, πράγ­μα που τε­λι­κά έ­γι­νε. Οι πα­ρα­πά­νω φι­λο­ρώ­σι­κες ή α­κραί­α υ­φε­σια­κές η­γε­σί­ες δεν  α­πο­τολ­μούν να ξε­κι­νή­σουν κά­τι τέ­τοιο, ό­πως δεν το α­πο­τολμά και ο ρωσό­δου­λος Ο­μπά­μα, για τον α­πλό λό­γο ό­τι αυ­τές δεν έ­χουν ε­λέγ­ξει ού­τε την κοινή γνώ­μη των χω­ρών τους, ού­τε τα πε­ρισ­σό­τε­ρα κυ­βερ­νη­τι­κά στε­λέ­χη, ού­τε, κυρί­ως, το στρα­τό τους για να βγά­λουν μια κύ­ρια φι­λο­ρώ­σι­κη και α­ντι­δυ­τι­κή από­φα­ση, ό­πως μπο­ρεί χο­ντρι­κά να το κά­νει μια κυ­βέρ­νη­ση ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ. Α­πό ε­κεί και πέ­ρα η πα­νί­σχυ­ρη ρώ­σι­κη δι­πλω­μα­τί­α μπο­ρεί να στη­ρί­ξει τέ­τοιες με­γάλες κι­νή­σεις που αυ­τή α­να­θέ­τει στα α­δύ­να­μα τσι­ρά­κια της για­τί έ­χει φρο­ντίσει προ­η­γού­με­να να δια­βρώ­σει με καί­ριους πρά­κτο­ρες τα με­γά­λα κράτη και τα θε­σμι­κά όρ­γα­να της Ε­Ε. Το ό­τι ο Υ­ΠΕΞ της Γερ­μα­νί­ας  Στα­ϊν­μά­γερ, της Ε­Ε Μο­γκε­ρί­νι δέ­χτη­καν με α­νοι­χτές α­γκα­λιές στις Βρυ­ξέλ­λες τον φι­λο-Ντού­γκιν έλ­λη­να Υ­ΠΕΞ Κο­τζιά, και το ό­τι ο ρω­σό­δου­λος Ο­μπά­μα, φρό­ντι­σε να στεί­λει συ­μπα­ρά­στα­ση στον Τσί­πρα και να χα­ριε­ντι­στεί τρυ­φε­ρά μα­ζί του α­μέ­σως μό­λις αυ­τός μα­χαί­ρω­σε την Ε­Ε στο ου­κρα­νι­κό, δεί­χνει τι ση­μαί­νει ρώ­σι­κη δι­πλω­μα­τι­κή α­σπί­δα στα α­πο­θρα­συ­μέ­να πα­πα­γα­λά­κια του Κρεμ­λί­νου.   

 

Το ουκρανικό επιτάχυνε τις εκλογές

 

Ό­λα δεί­χνουν ό­τι εί­ναι το ου­κρα­νι­κό, το κε­ντρι­κά πα­γκό­σμιο και πιο βα­θύ στρα­τη­γι­κό μέ­τω­πο για τη Ρω­σί­α, ο λό­γος για τον ο­ποί­ο αυ­τή α­πο­φάσι­σε  να πα­ρα­δώ­σει ο πρά­κτο­ράς της Σα­μα­ράς ά­με­σα  και πρό­ω­ρα τη δια­κυ­βέρ­νηση της χώ­ρας α­πό τη μη ε­ντε­λώς υ­πά­κου­η ΝΔ στο συ­μπα­γώς ρώ­σι­κο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ. Λέ­με ό­τι αυ­τό το πέ­ρα­σμα ή­ταν πρό­ω­ρο α­πό οι­κο­νο­μι­κή ά­πο­ψη, δη­λα­δή α­πό την ά­ποψη ό­τι ο Σα­μα­ράς δεν εί­χε α­κό­μα πραγ­μα­το­ποι­ή­σει ό­λες τις α­πε­χθείς “με­ταρρυθ­μί­σεις” για να βρει έ­τοι­μα ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ του­λά­χι­στον κά­ποια δις των δα­νειακών δό­σε­ων. Πρέ­πει να ση­μειώ­σου­με ε­δώ ό­τι η πα­ρά­δοση του στρα­τού α­πό το ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ στους Α­ΝΕΛ δεν ο­φεί­λε­ται στο ό­τι ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ υ­πο­χρε­ώ­θη­κε να το κά­νει ε­πει­δή δεν ή­ταν αυ­το­δύ­να­μος, αλ­λά για­τί μό­νο έ­νας πα­τε­ντα­ρι­σμέ­νος πα­λιο­δε­ξιός ε­θνο­σο­βι­νι­στής θα μπο­ρού­σε να α­πο­σπά­σει την έ­γκρι­ση ή την α­νο­χή του στρα­τού για μια ω­μή στρο­φή της “ε­θνι­κής” στρα­τη­γι­κής προς τη Ρω­σί­α ενός στη φόρ­μα ΝΑ­ΤΟι­κού και στην ου­σί­α ε­θνο­σο­βι­νι­στι­κού στρα­τού. Κυ­ρί­ως όμως μό­νο έ­νας τέ­τοιος υ­πουρ­γός ά­μυ­νας θα μπο­ρού­σε να πραγ­μα­το­ποι­ή­σει τις α­να­γκαί­ες γι αυ­τή τη στρο­φή εκ­κα­θα­ρί­σεις και α­να­κα­τα­τά­ξεις του στελε­χι­κού στρα­τιω­τι­κού προ­σω­πι­κού που συ­νε­πά­γε­ται αυ­τή η στρο­φή. Κα­τα­λαβαί­νει δη­λα­δή κα­νείς ό­τι ο  δή­θεν α­ντιε­θνι­κι­στι­κός και  φι­λο-”α­ναρ­χι­κός”  ΣΥΡΙ­ΖΑ δεν θα μπο­ρού­σε εύ­κο­λα να κά­νει αυ­τή τη δου­λειά τό­σο α­πο­τε­λε­σμα­τι­κά ό­σο έ­νας κλα­σι­κός α­ντι­δρα­στι­κός σαν τον Καμ­μέ­νο, δί­πλα στον ο­ποί­ο ο Τσίπρας πά­ντως το­πο­θέ­τη­σε τον πο­λύ πιο έ­μπι­στο πα­λιό κα­λό κνί­τη Ή­συ­χο.

 

Το πιο δύσκολο μέτωπο για τη νέα κυβέρνηση το οικονομικό

 

Με αυ­τήν λοι­πόν τη βε­βια­σμέ­νη πα­ρά­δο­ση ε­ξου­σί­ας το δυ­σκο­λό­τε­ρο μέ­τω­πο για την νέ­α κυ­βέρνη­ση έ­μει­νε να εί­ναι το οι­κο­νο­μι­κό. Αυ­τό εί­ναι σή­με­ρα το πιο ζω­τι­κό α­πό  την ά­πο­ψη της πο­λι­τι­κής ευ­στά­θειας της νέ­ας κυ­βέρνη­σης που θέ­λει μπό­λι­κο χρό­νο για να χω­θεί και να αρ­πά­ξει τον κρα­τι­κό μηχα­νι­σμό στα χέ­ρια της και ε­πί­σης να τσα­κί­σει τα υ­πο­λείμ­μα­τα της ευ­ρω­παιό­φι­λης  με­γα­λο­α­στι­κής τά­ξης που α­κό­μα ε­πι­βιώ­νει πο­λι­τι­κά και οι­κο­νο­μικά. Για να το πε­τύ­χει αυ­τό πρέ­πει να ε­ξα­γο­ρά­σει την υ­πο­στή­ρι­ξη κα­ταρ­χήν της α­νή­συ­χης με τις α­πο­λύ­σεις κρα­τι­κής υ­παλ­λη­λί­ας  (γι αυ­τό ε­ξαγ­γέλ­λει πρώ­τη-πρώ­τη την ε­πα­να­πρό­σλη­ψη κάποιων α­πο­λυ­μέ­νων υ­παλ­λή­λων) και με­τά του πιο ε­ξα­θλιω­μέ­νου κομ­μα­τιού της φτω­χο­λο­γιάς. Αυ­τή εί­ναι η στρα­τη­γι­κή όλων των υ­πο­ψή­φιων δι­κτα­τό­ρων που  πλη­ρώ­νουν αρ­χι­κά για την οι­κο­νο­μι­κή εξα­γο­ρά των πο­λι­τι­κά κα­θυ­στε­ρη­μέ­νων μα­ζών και με­τά κά­θο­νται στο σβέρ­κο τους μό­λις πιά­σουν τα πό­στα. Νο­μί­ζου­με  δη­λα­δή ό­τι αυ­τή  τη στιγ­μή η κυ­βέρ­νη­ση δεν νοιά­ζε­ται  ά­με­σα να  πε­τύ­χει το γε­νι­κό της στό­χο, δη­λα­δή να προ­κα­λέσει μια οι­κο­νο­μι­κή διά­σπα­ση στην Ευ­ρω­ζώ­νη με ι­σχυ­ρές α­να­διαρ­θρώ­σεις ή κου­ρέ­μα­τα  του χρέ­ους και με με­γά­λες α­νατροπές των μνη­μο­νια­κών μέ­τρων, αλ­λά μια συμ­βι­βα­στι­κή λύ­ση και στο χρέ­ος και στα μέ­τρα που θα της δώ­σει τα α­να­γκαί­α κε­φά­λαια για τη βρα­χυ­πρό­θε­σμη πο­λι­τι­κή ε­ξα­γο­ρά ε­νός μέ­ρους του πλη­θυ­σμού. Αυ­τό εί­ναι το νό­η­μα της με­τα­βα­τι­κής ρύθ­μι­σης που ζη­τά­ει ήδη  ο ευέ­λικτος γε­ρο­κνί­της Δρα­γα­σά­κης για να στα­θε­ρο­ποι­η­θεί ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ και να αρ­χί­σουν αρ­γό­τε­ρα οι δια­πραγ­μα­τεύ­σεις με την Ε­Ε για το χρέ­ος.

Ε­δώ λοι­πόν στο οι­κο­νο­μι­κό θα γί­νει η με­γά­λη μά­χη. Η κυ­βέρ­νη­ση αυτή δι­ψά­ει για ρευ­στό που πρέ­πει να της το δώ­σει η ΕΖ, αν και η Κίνα και η Ρωσί­α θα δί­να­νε τα πά­ντα για να την κρα­τή­σουν στην ε­ξου­σί­α. Το βα­σι­κό εί­ναι η Ελ­λά­δα του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ να εί­ναι και οι­κο­νο­μι­κά και πο­λι­τι­κά  μέ­σα στην Ε­Ε και στην ΕΖ για­τί μό­νο έ­τσι θα   υ­πη­ρε­τη­σει κα­λύ­τε­ρα τα α­φε­ντι­κά της που δεν μπορούν να εί­ναι ε­κεί μέ­σα ό­σα λε­φτά και να δώ­σουν, ό­σους πυ­ραύ­λους και θωρη­κτά να α­πο­κτή­σουν. Άλ­λω­στε ο Ντού­γκιν, ο κα­λυμ­μέ­νος νε­ο­να­ζί ψευ­το­φι­λό­σοφος του Πού­τιν το εί­πε κα­θα­ρά:  “...εί­ναι πο­λύ πιο ση­μα­ντι­κό το να συμ­βάλ­λει η Ελ­λά­δα στην α­να­δη­μιουρ­γί­α της αρ­χι­τε­κτο­νι­κής της Ευρώπης μέ­σω της ενί­σχυ­σης της Α­να­το­λι­κής Ευ­ρώ­πης ως πό­λο στο ε­σω­τε­ρι­κό της Ε­Ε α­πό ό, τι το να ε­ντα­χθεί η Ελ­λά­δα στην Ευ­ρα­σια­τι­κή Έ­νω­ση”. (Διά­λε­ξη  του Ντού­γκιν που πραγμα­το­ποι­ή­θη­κε με διορ­γα­νω­τή τον Κο­τζιά στα πλαί­σια του μα­θή­μα­τος “Η Ε­ξωτε­ρι­κή Πο­λι­τι­κή της Ρω­σί­ας” του τμή­μα­τος Διε­θνών και Ευ­ρω­πα­ϊ­κών Σπου­δών του Πα­νε­πι­στη­μί­ου Πει­ραιά. Η διά­λε­ξη πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε στις 12 Α­πρι­λί­ου 2013).

 

Η μεγάλη αντίφαση των πρακτόρων και το αντιφασιστικό πατριωτικό μέτωπο

 

Με το να εί­ναι ό­μως υ­πο­χρε­ω­τι­κά μέ­σα στην Ε­Ε και την ΕΖ η ρω­σό­δου­λη κυ­βέρ­νη­ση θα τα­λα­νί­ζε­ται α­πό την ε­ξής α­ντί­φα­ση. Πρέ­πει να προ­χω­ρά­ει στον αυ­ταρ­χι­σμό και στη λε­η­λα­σί­α σε­βό­με­νη ό­μως στοι­χειω­δώς το δη­μο­κρατι­κό παι­χνί­δι που αυ­τοί οι ε­ξω­τε­ρι­κοί προς τη χώ­ρα θε­σμοί λί­γο πο­λύ ε­πι­βάλουν. Αυ­τό θα ε­πι­τρέ­πει σε κά­θε πο­λι­τι­κή α­ντι­πο­λί­τευ­ση για αρ­κε­τό διάστη­μα να συ­γκρο­τεί, έ­στω και δύ­σκο­λα πο­λι­τι­κό στρα­τό α­ντί­στα­σης. Αυ­τήν την α­ντί­φα­ση της νε­ο­να­ζι­στι­κής υ­περ­δύ­να­μης πρέ­πει να εκ­με­ταλ­λευ­τεί το νέο δη­μο­κρα­τι­κό και α­ρι­στε­ρό κί­νη­μα που μοι­ραί­α θα προ­κύ­ψει στη χώ­ρα μας ενά­ντια στην ψευ­το­δη­μο­κρα­τί­α και στην ψευ­το­α­ρι­στε­ρά που θα ε­κτί­θε­ται, θα σα­πί­ζει και θα α­πο­συ­ντί­θε­ται κά­τω α­πό τις ι­σχυ­ρές θερ­μο­κρα­σί­ες που  θα προ­κα­λεί η α­πο­γο­ή­τευ­ση των πιο πλα­τειών μα­ζών. Για­τί αυ­τές εί­ναι α­δύ­νατο να ε­ξα­γο­ρα­στούν για πο­λύ χρό­νο α­φού η νέα ε­ξου­σί­α θα συ­νε­χί­ζει το παρα­γω­γι­κό σα­μπο­τάζ και θα ε­ξα­σφα­λί­ζει τους ό­ρους της ά­γριας νε­ο­α­ποι­κια­κής εκ­με­τάλ­λευ­σης α­πό τα α­φε­ντι­κά της. Με λί­γα λό­για οι ρώ­σοι πρά­κτο­ρες θα εί­ναι μέ­σα στην ευ­ρω­πα­ϊ­κή δη­μο­κρα­τί­α, αλ­λά και η ευ­ρω­πα­ϊ­κή δη­μο­κρα­τί­α θα εί­ναι διαρκώς μέ­σα στα πό­δια των πρα­κτό­ρων.

Αυ­τή εί­ναι μια ε­ξαι­ρε­τι­κά χρή­σι­μη με­τα­βα­τι­κή πε­ρί­ο­δος κα­τά την οποί­α το τέ­ρας θα έ­χει α­πο­κα­λυ­φθεί ε­ντε­λώς και ταυ­τό­χρο­να δεν θα μπο­ρεί να δα­γκώ­σει ε­ντε­λώς. Σαν συ­νε­πείς δη­μο­κρά­τες και α­ρι­στε­ροί και α­κό­μα πε­ρισσό­τε­ρο σαν μαρ­ξι­στές ε­πα­να­στά­τες πρέ­πει να εκ­με­ταλ­λευ­τού­με αυ­τήν την πε­ρί­ο­δο ε­ντε­λώς.  Το σύν­θη­μα της φά­σης πρέ­πει να εί­ναι: ορ­γά­νω­ση πλα­τιού αντι­ρώ­σι­κου α­ντι­φα­σι­στι­κού και πα­τριω­τι­κού με­τώ­που και δυ­νά­μω­μα της Ο­ΑΚΚΕ η ο­ποί­α θα πρέ­πει να εί­ναι στην καρ­διά του με­τώ­που για να εί­ναι αυ­τό α­πο­τε­λε­σμα­τι­κό και συ­νε­κτι­κό.

Καλώς ήλθατε στη νέα Κινέζικη αποικία !!

Κάποτε στο αεροδρόμιο της πρωτεύουσας της Μοζαμβίκης υπήρχε επί κομμουνιστικού καθεστώτος μία μεγάλη επιγραφή που έγραφε «καλώς ήλθατε στην απελευθερωμένη ζώνη της ανθρωπότητας».Καλά θα κάνουν τώρα να βάλουν και στο αεροδρόμιο Ελ.Βενιζέλος μία επιγραφή που να λέει «καλώς ήλθατε στη νέα Κινέζικη αποικία».

Είμαι υπερβολικός ; καθόλου, αν αναλογιστούμε με ποια χώρα έχουμε να κάνουμε, στην οποία και δίνουμε απερίσκεπτα τα πάντα και βασίζουμε επάνω της τις ελπίδες οικονομικής ανάκαμψής μας. Όμως παρότι το σάπιο πολιτικό και δημοσιογραφικό καθεστώς δεν κρύβει τη χαρά του γι’αυτήν την εξέλιξη ,κάποια στιγμή θα διαπιστώσουμε το έγκλημα αλλά θα είναι πολύ αργά.
Δεν μας έφτανε η πώληση του λιμανιού στην Κινέζικη COSCO που ξεκίνησε από τον άλλο προβοκάτορα Καραμανλή (και για την οποία μάλιστα οι νεοδημοκράτες σήμερα καυχιόνται) όπου τώρα επικρατούν τραγικές συνθήκες εργασίας ,δεν μας έφτανε το μπάσιμο των Κινέζων στις τηλεπικοινωνίες και στις μεταφορές (με εκείνη την ανοησία που φτιάχνουν στο Θριάσιο), τώρα έρχονται και τα υπόλοιπα και-πιθανόν- τα χειρότερα.
Κατά τη διάρκεια λοιπόν της πρόσφατης επίσκεψης του πρωθυπουργού της Κίνας Γουέν Τζιαμπάο υπογράφηκαν-ούτε λίγο ούτε πολύ-άλλες 13 (!!) συμφωνίες, δύο διακρατικές και έντεκα επιχειρηματικές. Επίσης ενθαρρύνθηκε και από τις δύο πλευρές η περαιτέρω σύσφιξη των εμπορικών και τουριστικών σχέσεων των δύο κρατών. Ο δε Παπανδρέου ενθαρρύνθηκε σε όλο αυτό το διάστημα από μία σειρά πουλημένος δημοσιογράφους όπως οι Χατζηνικολάου, Τράγκας, ο αρχιφασίστας Κουρής και ο πρώην Κνίτης και νυν στέλεχος του ΝΑΡ-ΑΝΤΑΡΣΥΑ Δελαστίκ, για να τα δώσει όλα στους Κινέζους !.
Στο παιχνίδι βέβαια και τα υπόλοιπα τέσσερα κόμματα αυτής της ιδιόμορφης πεντακομματικής κρυφοδικτατορίας που δέχθηκαν με ανοιχτές αγκάλες τους Κινέζους. Για ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ βέβαια γνωρίζουν και οι πέτρες πόσο διαβρωμένα είναι από τον Ρωσο-Κινέζικο άξονα, όμως οι Σαμαράς και Καρατζαφέρης μας αποδεικνύουν και πάλι πως άκρα δεξιά και άκρα αριστερά πάνε χεράκι-χεράκι στην εποχή μας…

Ας θυμηθούμε όμως λίγο, προχωρώντας την ανάλυσή μας, τι εστί Κίνα και σε ποιους ανοίγει τις πόρτες της διάπλατα το διακομματικό Ελληνικό πολιτικό καθεστώς. Πρόκειται για ένα στυγνό φασιστο-κομμουνιστικό καθεστώς που καταπατάει κάθε έννοια ανθρώπινου δικαιώματος. Που έχει το παγκόσμιο ρεκόρ στις θανατικές ποινές-ακόμα και χωρίς δίκη- μέχρι και για αδικήματα όπως η φοροδιαφυγή η δωροδοκία ή ο χουλιγκανισμός (!!), που φιμώνει με κρατική τρομοκρατία, φυλακίσεις και εκτελέσεις οποιονδήποτε δεν είναι αρεστός στο καθεστώς, που έχει θεσπίσει έναν πραγματικό εργασιακό μεσαίωνα δουλοκτητικού τύπου, που έχει θεσπίσει ως νόμο του κράτους την εξαναγκαστική έκτρωση και τέλος που κάνει πειράματα και παράνομες μεταμοσχεύσεις με τα όργανα εκτελεσμένων, στα πρότυπα της Χιτλερικής Γερμανίας (!!) και πολλά άλλα.
Ξέρω βέβαια ότι οι περισσότεροι από τους μέσους Ελληναράδες τα ακούν όλα αυτά αδιάφορα και εξωγήινα, διότι αν τους μιλήσει κανείς για ανθρώπινα δικαιώματα θα τον αντιμετωπίσουν περίπου ως «φλώρο και κουλτουριάρη» και θα απαντήσουν «σκασίλα μου»,πριν αεριστούν και ξαπλώσουν στον καναπέ τους…αλλά εγώ οφείλω να πω την αλήθεια.

Αλλά ας το ξεπεράσουμε αυτό και ας πούμε κάπως κυνικά ότι οι μπίζνες δεν έχουν συναισθήματα. Έτσι θα μου πείτε λογικά ότι «δεν μπορούμε να αποκλείσουμε τελείως τους Κινέζους και να τους κλείσουμε τις πόρτες αν πρόκειται να ωφεληθεί η χώρα απ’τα κεφάλαιά τους».Και εγώ θα απαντήσω ευθέως ότι δεν θα είχα πρόβλημα να έρθουν οποιοιδήποτε, αν πρόκειται για επενδύσεις μέσα στον υγιή ανταγωνισμό, όμως έχει καταλάβει κανείς τι ακριβώς συμβαίνει σε αυτή τη χώρα; Εδώ και 30 χρόνια μία κομματική (με επικεφαλής ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ), συνδικαλιστική, δημοσιογραφική αλλά και δικαστική κλίκα σαμποτάρει έναν τρομερό αριθμό μεγάλων επενδύσεων και τις διώχνει από τη χώρα με τους γνωστούς τρόπους των απεργιών, των κινημάτων κατοίκων, του συμβουλίου της επικρατείας κλπ.
Όμως αυτές οι επενδύσεις που σαμποτάρονται έχουν πάντοτε –όχι συμπτωματικά-ένα κοινό χαρακτηριστικό,ότι προέρχονται όλες από το ντόπιο κεφάλαιο ή από δυτικές και δυτικόφιλες χώρες. Αυτή η ιστορία έχει κοστίσει στην Ελλάδα εδώ και τριάντα χρόνια πολλά δις επενδύσεων και επιχειρήσεων που ματαιώθηκαν ή βρίσκονται ακόμα «εγκλωβισμένες» στα συρτάρια της γραφειοκρατίας και είναι η σημαντικότερη αιτία της αποβιομηχάνισης και αποεπένδυσης της Ελλάδας- που έφτασε σήμερα να μην παράγει σχεδόν τίποτα ως χώρα, ενώ τα πράγματα πριν το 1981 δεν ήταν έτσι- κάτι που ουσιαστικά ευθύνεται σε τεράστιο βαθμό και για τη σημερινή της χρεοκοπία. Αυτή τη μεγάλη αλήθεια βέβαια κανένα πουλημένο κανάλι ή εφημερίδα δεν θα σας την πει…

Θα μου πείτε τώρα «μα, γιατί το κάνουν αυτό»; Το κάνουν γιατί πολύ απλά κάποιοι έχουν συμφέροντα να διώχνουν κάποια συγκεκριμένα κεφάλαια και να ευνοούν κάποια άλλα, αδιαφορώντας αν καταστρέφουν έτσι την Ελληνική οικονομία. Όταν πρόκειται λοιπόν για κεφάλαια που προέρχονται από τη Ρωσία, την Κίνα και φιλικές τους χώρες κανένας δεν αντιδρά, κανένας δεν απεργεί, κανένας δεν βγάζει κουβέντα και όλοι τους καλοδέχονται. Πρόκειται για ένα βρώμικο παιχνίδι που παίζεται εδώ και χρόνια στις πλάτες του Ελληνικού λαού από τυφλά και υπάκουα όργανα κομμάτων και ξένων δυνάμεων που είναι όλοι οι παραπάνω που αναφέρω. Γι’αυτό και τώρα σύσομο το βαθύ καθεστώς δέχεται με χαρά τους Κινέζους. Φανταστείτε αν αυτές οι επενδύσεις προέρχονταν από Ευρώπη ή Αμερική τι «σεισμό» θα είχαμε από απεργίες, διαμαρτυρίες, απειλές κλπ.Tώρα ακούσατε τίποτα τέτοιο;
Αυτό είναι λοιπόν το βασικό μου πρόβλημά και με τους Κινέζους και τα κεφάλαιά τους, ότι την ίδια στιγμή που γίνεται ένα όργιο σαμποταρίσματος των περισσοτέρων επενδύσεων, με καταστροφικά αποτελέσματα, κάποιες άλλες επενδύσεις (που όλες προέρχονται από το πρώην ανατολικό μπλοκ) ευνοούνται σκανδαλωδώς και δεν κερδίζουν μέσα από τον υγιή ανταγωνισμό, αλλά από την κρατικοκομματική εύνοια. Και αυτή η καταστροφική τακτική δεν έχει σταματημό. Τώρα μάλιστα προχώρησαν ένα βήμα περισσότερο τη βρώμικη τακτική τους ,καθώς χρησιμοποιούν την οικονομική κρίση ως άλλοθι για να μπάσουν ακόμα περισσότερο τους Κινέζους στη χώρα και να μας καταστήσουν αποικία τους. Κι’αυτό γιατί η δύση που υπό άλλες συνθήκες δεν θα επέτρεπε τόσο επιθετική Κινέζικη διείσδυση σε χώρα μέλος της, τώρα θα έχει σίγουρα πολύ πιο περιορισμένες αντιστάσεις γιατί ξέρει ότι έχει να κάνει με χρεοκοπημένους και αναξιόπιστους απ’τους οποίους πολύ θα ήθελε να απαλλαγεί.

Τώρα όσο για τη φύση των Κινέζικων επενδύσεων, αφήστε το καλύτερα…
Αρκεί να σας πως ότι η Κίνα έχει γεμίσει όλο τον κόσμο με φθηνά και κακής ποιότητας προϊόντα, τα οποία μάλιστα συχνά πουλάει λαθραία ως προϊόντα της Ευρωπαϊκής ένωσης για να αποφεύγει τους υψηλούς δασμούς (!!) και επειδή σχεδιάζει να επεκτείνει τη φασιστική κυριαρχία της στην Ευρώπη ,αλλά και παγκοσμίως (εις βάρος της Ε.Ε., άρα ΚΑΙ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ αφού ανήκουμε εκεί) χρησιμοποιεί την Ελλάδα ως ορμητήριο και κομβικό σημείο για την περεταίρω διείσδυση της στη δύση. Και φυσικά οι δικοί μας τους δέχονται με ανοικτές αγκάλες, για να μην πω και τίποτα χειρότερο…
Άλλωστε δεν νομίζω να είναι τυχαίο ότι ο πρωθυπουργός της Κίνας έφτασε σε σημείο να χαρακτηρίσει την Ελλάδα τον πιο αξιόπιστο εταίρο της Κίνας στην Ε.Ε. και την Κίνα τον καλύτερο φίλο της Ελλάδας στην ιστορία !!!. Είναι προφανές ότι ήθελε να πει το μεγαλύτερο τσιράκι της Κίνας και στην Ε.Ε. και γενικώς…


Επίσης να πούμε ότι τόσο επιθετικές Κινέζικες επενδύσεις έχουν γίνει προς το παρών μόνο σε κάποιες χώρες της Αφρικής με εξαιρετικά άσχημα αποτελέσματα, καθώς οι Κινέζοι φέρονται εκεί σαν σε αποικία τους, αγνοώντας επιδεικτικά νόμους και εργαζομένους ,επιβάλλουν μεσαιωνικές συνθήκες εργασίας και εκβιάζουν αυτά τα φτωχά κράτη που πλέον δεν μπορούν να απαλλαγούν από τους νέους δυνάστες τους.
Τέλος ας σταματήσει και αυτό το παραμύθι που λένε μερικά «παπαγαλάκια» ότι θα προσελκύσουμε Κινέζους τουρίστες. Όλοι ξέρουμε ότι η συντριπτική πλειοψηφία των Κινέζων είναι απένταροι και ούτε καν γνωρίζουν τις λέξεις «τουρισμός» και «διακοπές»,πόσο μάλλον στη μακρινή Ελλάδα .Το βιοτικό τους επίπεδο άλλωστε δεν διαφέρει και πολύ από την εποχή του Μάο…
Αυτό όμως που δεν μπορεί να καταλάβει ο Ελληνικός λαός-λόγω της πολύχρονης πλύσης εγκεφάλου που δέχεται από αριστερίζοντες και όχι μόνο- είναι ότι πιθανή κυριαρχία της Κίνας και της Κινέζικης φιλοσοφίας σε παγκόσμιο επίπεδο μαζί με ταυτόχρονη καθίζηση της δύσης θα σημαίνει καταστροφή του βιοτικού τους επιπέδου και του επιπέδου και συνθηκών εργασίας ,ακόμα και περιστολής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τους. Οι εν Ελλάδι αφελείς αντιδυτικοί και πολέμιοι του καπιταλισμού που τους υποστηρίζουν τώρα θα γνωρίσουν δηλαδή έναν στυγνό-φασιστικό καπιταλισμό που δεν έχουν δει ούτε στους χειρότερους εφιάλτες τους…
Ήδη βέβαια μερίδα του Ευρωπαϊκού τύπου έχει αρχίσει να καταλαβαίνει το βρώμικο παιχνίδι που παίζεται και μιλάει για δούρειο ίππο των Κινέζων μέσα στην Ε.Ε. και για δυσάρεστες εξελίξεις στην Ευρώπη στο περιθώριο της κρίσης !!. Ας ελπίσουμε μετά τους Ευρωπαίους δημοσιογράφους να ξυπνήσουν και οι Ευρωπαίοι πολιτικοί και να καταλάβουν με ποιούς αγύρτες έχουν μπλέξει.

Είναι προφανές λοιπόν ότι οι Κινέζοι δεν έρχονται εδώ γιατί μας αγαπούν και ειδικά όταν ακούς ότι θέλουν να αγοράσουν και Ελληνικά ομόλογα, που κανείς σοβαρός ξένος δεν τα αγγίζει πλέον, το πράγμα βρωμάει και βρωμάει πολύ. Φανταστείτε τι ανταλλάγματα θα μπορούν να ζητήσουν στο μέλλον και πως θα μπορούν να φερθούν στη χώρα μας αυτοί οι αδίστακτοι τύποι, ειδικά όταν γνωρίζουν ότι έχουν να κάνουν με υποτελείς τους. Αλλά και φιλοδυτική κυβέρνηση να έρθει κάποια στιγμή στον τόπο ,πως θα μπορέσει να απαλλαγεί από τους Κινέζους που θα μας έχουν κάτσει στο σβέρκο;
Καλά ξεμπερδέματα…


http://taairetika.blogspot.com/2010/10/blog-post.html

Το νεοναζιστικό καθεστώς της Κίνας είναι υπεύθυνο για την πτώση των μισθών παγκοσμίως

Πώς να σταθούμε απέναντι στο ζήτημα του κινέζικου εμπορικού ανταγωνισμού γενικά αλλά και ειδικότερα στη χώρα μας

Ένα από τα ελάχιστα αυθόρμητα κινήματα βάσης που μπόρεσαν να φτάσουν στο φως της δημοσιότητας τα τελευταία χρόνια είναι και κείνο των μικρεμπόρων και μικροβιοτεχνών του έτοιμου ρούχου ενάντια στα κινέζικα μαγαζιά. Η πιο μεγάλη εκδήλωση του κινήματος αυτού έχει μέχρι σήμερα σημειωθεί στη Θεσσαλονίκη. Αυτό είναι φυσικό για δυο λόγους. Ο ένας λόγος, ο καλός είναι ότι στη Θεσσαλονίκη τα δύο βασικά φιλοανατολικά κόμματα που είναι και τα βασικά κόμματα της λαϊκής χειραγώγησης, το ψευτοΚΚΕ και το ΣΥΝ, είναι πολύ πιο αδύνατα από όσο είναι στην Αθήνα. Ο άλλος λόγος, ο κακός είναι ότι στη Θεσσαλονίκη είναι πολύ πιο ισχυρός ο σοβινισμός οπότε πολύ πιο εύκολο να φωναχτούν συνθήματα ενάντια σε μια άλλη εθνότητα.

Το πρόβλημα με τα κινέζικα μαγαζιά είναι ότι στην περίπτωση αυτή μια μαφιόζικη εισβολή ενός ξένου κεφάλαιου στην αγορά μπορεί να καλύπτεται πίσω από τη φυσική αποστροφή των προοδευτικών ανθρώπων για κάθε τι που μπορεί να μοιάζει με ξενοφοβία. Το πολύ δύσκολο δηλαδή με την αντίσταση στην κινέζικη “εισβολή” στην ελληνική αγορά είναι ότι πρέπει, όπως κάθε αντίσταση στο σοσιαλφασισμό, να είναι απαλλαγμένη από κάθε ανοχή στη βαθιά πολιτική αντίδραση, ειδικά στον εθνορατσισμό. Η άλλη δυσκολία είναι η γνωστή αντικαπιταλιστική δημαγωγία που χρησιμοποιούν σε κάθε ζήτημα οι σοσιαλφασίστες. Με αυτήν ξεπλένουν τα χειρότερα εγκλήματα των χειρότερων καπιταλιστών λέγοντας ότι όλα είναι καπιταλισμός, ότι ο κάθε καπιταλισμός ως γνωστό είναι εγκληματικός και ότι ως εκ τούτου δεν υπάρχει καμιά δυνατότητα συγκεκριμένης αντίστασης στο συγκεκριμένο έγκλημα. Ο μόνος δρόμος σύμφωνα με αυτή τη δημαγωγία είναι η ριζική αλλαγή του συστήματος, δηλαδή η ανατροπή του καπιταλισμού.

Ας αρχίσουμε λοιπόν με την αντικαπιταλιστική δημαγωγία για τα κινέζικα προϊόντα.

Η «θεωρία» είναι η εξής: Τα κινέζικα προϊόντα εκτοπίζουν τα υπόλοιπα γιατί είναι πιο φτηνά και είναι πιο φτηνά γιατί τα μεροκάματα στην Κίνα είναι χαμηλά και είναι χαμηλά επειδή ως χθες ήταν χαμηλό το επίπεδο ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων της Κίνας εξ αιτίας της αποικιοκρατικής προσοσιαλιστικής κατοχής της. Η συγκεκριμένη καταστροφή του έλληνα μικρέμπορου οφείλεται και στους παραπάνω ιστορικούς λόγους και πιο πολύ στο ότι τα δυτικά μονοπώλια διείσδυσαν στη φτωχή αυτή σοσιαλιστική Κίνα, άδραξαν το κινέζικο προλεταριάτο και εκμεταλλευόμενα την πτώση των δασμών και κάθε εμπορικό προστατευτισμό με την παγκοσμιοποίηση που τα ίδια επέβαλαν και έτσι τσάκισαν κάθε εθνική αγορά και κάθε μικρέμπορα στον πλανήτη. Συμπέρασμα: Κάτω ο δυτικός ιμπεριαλισμός, κάτω το δυτικό μονοπώλιο, κάτω η παγκοσμιοποίηση, ζήτω η παγκόσμια σοσιαλιστική επανάσταση, ως την προλεταριακή εξουσία ενότητα με τα αδέλφια μας τους κινέζους μικρομαγαζάτορες μετανάστες, ενότητα με τους κινέζους εργάτες και …υπομονή.

Τα παραπάνω είναι ένας πολτός με λίγα αληθινά γεγονότα ζυμωμένα μέσα στο μεθοδικό ψέμα. Είναι πραγματικά ένα αναντίρρητο γεγονός ότι τα κινέζικα προϊόντα είναι φτηνά και εκτοπίζουν τα υπόλοιπα γιατί είναι φτηνότερο το κινέζικο μεροκάματο. Από κει και πέρα αρχίζει η εσκεμμένη σύγχυση και το ψέμα, η σύγχυση ανάμεσα στο γενικό και το ειδικό, ανάμεσα στη γενική τάση και τους ρυθμούς επιβολής της τάσης, ανάμεσα στο βάρος που έχει ο δυτικός και το βάρος που έχει ο ανατολικός ιμπεριαλισμός στο κινέζικο μεροκάματο, κυρίως ανάμεσα σε αυτό που γίνεται γενικά στη δυτική αγορά και αυτό που γίνεται ειδικά στην Ελλάδα.

Η γενική φιλοκινέζικη αντικαπιταλιστική δημαγωγία

Η αλήθεια είναι ότι το μεγάλο πρόβλημα όχι μόνο για τους μικρέμπορους του πλανήτη, αλλά κυρίως για τους μισθωτούς, δεν είναι το χαμηλά διαμορφωμένο από τη χαμηλή ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων στην Κίνα μεροκάματο. Το πρόβλημα είναι ότι το κινέζικο μεροκάματο παραμένει αφάνταστα χαμηλό παρ όλη την κατακλυσμιαία ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων στην Κίνα τα τελευταία 20 χρόνια. Το πρόβλημα είναι ότι το κινέζικο μεροκάματο δεν μπορεί να ακολουθήσει την πορεία που ακολούθησε το κορεάτικο ή το ταϊβανέζικο ή το μαλαισιανό όταν άρχισαν να συρρέουν τα αμερικάνικα και αργότερα τα γιαπωνέζικα κεφάλαια στις χώρες αυτές για έναν απλό λόγο: ότι στην Κίνα δεν είναι δυνατή κανενός είδους συνδικαλιστική οργάνωση και πάλη καθώς η κινέζικη σοσιαλφασιστική δικτατορία είναι απόλυτη, κτηνώδης και διακλαδωμένη στον πιο μικρό πόρο της κοινωνίας. Πουθενά δεν επιτρέπεται απεργία και κανένα μη επίσημο κρατικό συνδικάτο δεν μπορεί να υπάρξει. Όσοι εργάτες έχουν ηγηθεί «άγριων» απεργιών, έχουν συλληφθεί και κλειστεί στη φυλακή με βαριές ποινές ή ακόμα έχουν εκτελεστεί. Από την άλλη μεριά δεν είναι δυνατή στην Κίνα ούτε η αυθόρμητη διαμόρφωση ενός ψηλότερου μεροκάματου εξ αιτίας της αύξησης της ζήτησης νέων εργατικών χεριών που διαρκώς πρόκυπτε από την ταχύτατη αύξηση του συνολικού παραγωγικού κεφάλαιου. Ο λόγος είναι ότι μαζί με την αύξηση της ζήτησης εργατικών χεριών υπάρχει και μια ισοδύναμη αύξηση της προσφοράς τους στο βαθμό που έξω από τις πύλες των εργοστασίων στις πόλεις συνωθούνται για δουλειά ατέλειωτα κύματα από εκατοντάδες εκατομμύρια κατεστραμμένων κινέζων μικρο-αγροτών, εσωτερικών μεταναστών, οι οποίοι αποτελούν το μεγαλύτερο εργατικό εφεδρικό στρατό του πλανήτη.

Η απαγόρευση της συνδικαλιστικής οργάνωσης καθώς και η καταστροφή της αγροτιάς έχουν μια κοινή βασική πηγή που δεν είναι ο δυτικός ιμπεριαλισμός και το δυτικό οικονομικό μονοπώλιο, αλλά ο κινέζικος σοσιαλιμπεριαλισμός και το κινέζικο στρατιωτικοφασιστικό μονοπώλιο. Είναι η στρατοκρατική μονοπωλιακή αστική τάξη νέου τύπου που βγήκε μέσα από την κινέζικη παλινόρθωση εκείνη που διάλεξε το δρόμο να γίνει μεγάλη παγκόσμια δύναμη μέσα σε λίγα χρόνια με το να συγκεντρώσει στο έδαφός της τον κορμό της παγκόσμιας βιομηχανικής παραγωγής, να αποσπάσει από κει μια πελώρια γαιοπρόσοδο από τα συνολικά ιμπεριαλιστικά υπερκέρδη και για να περάσει από κει κάποια στιγμή στον οικονομικό και ταυτόχρονα πολιτικο-στρατιωτικό εκβιασμό του πλανήτη. Αυτή η βιομηχανική υπερσυγκέντρωση είχε και έχει μια οικονομική προϋπόθεση: να μένει μόνιμα χαμηλό το κινέζικο μεροκάματο σε σχέση με το μέσο παγκόσμιο. Μόνιμα όμως χαμηλό μεροκάματο σημαίνει και μόνιμη πολιτική δικτατορία και ατέλειωτος εφεδρικός εργατικός στρατός. Μια κίνηση του κινέζικου παραγωγικού κεφάλαιου προς τη γεωργία θα σήμαινε μείωση αυτού του εφεδρικού στρατού, αλλά θα σήμαινε ακόμα και μια τεράστια κατανάλωση κεφάλαιου που η νέα αστική τάξη δεν είναι διατεθειμένη να αφαιρέσει από τη διαδικασία της διεθνούς βιομηχανικής υπερσυγκέντρωσης στο έδαφός της, δηλαδή από τη διαδικασία της πολιτικής της για την παγκόσμια κυριαρχία. Από την άλλη η πολιτική δικτατορία στους εργάτες και στα υπόλοιπα φτωχά εργαζόμενα στρώματα είναι υποχρεωτική και για πολιτικούς λόγους. Γιατί η συνδικαλιστική οργάνωση αργά ή γρήγορα οδηγεί στην πολιτική οργάνωση των εργατών που σημαίνει στην πάλη για την πολιτική δημοκρατία. Αλλά πολιτική δημοκρατία στην Κίνα σήμερα σημαίνει και το τέλος μιας μεγαλοαστικής τάξης που έχει αποσπάσει την οικονομική της δύναμη μέσα από την πολιτική της εξουσία και μάλιστα μέσα από το απόλυτο μονοπώλιο αυτής της πολιτικής εξουσίας. Αυτός είναι ο βαθύς λόγος για τον οποίο η Τιεν Αν Μεν ήταν αναπόφευκτη και για τον οποίο μόνο μια μεγάλη και αιματηρή λαϊκή επανάσταση μπορεί να κάνει την Κίνα δημοκρατική χώρα.

Μόνο αν καταλάβει κανείς ότι αυτή η διαδικασία βιομηχανικής υπερσυγκέντρωσης ηγεμονεύεται από τον κινέζικο σοσιαλιμπεριαλισμό μπορεί να καταλάβει και το ρόλο του δυτικού μονοπώλιου και του δυτικού ιμπεριαλισμού σε αυτήν. Το δυτικό οικονομικό μονοπώλιο λειτουργεί σαν ο αναγκαίος σύμμαχος του κινέζικου κρατικοφασιστικού. Χωρίς τη δικιά του βουλιμία για νέες αγορές και πιο πολύ τη βουλιμία του για φτηνά μεροκάματα, δίχως το δικό του εσωτερικό ανταγωνισμό που κάνει το κάθε μονοπώλιο να τρέχει έντρομο πίσω από το πρώτο που πάτησε το ποδάρι του σε μια συμφερτική αγορά, δεν θα μπορούσαν οι κινέζοι κομματικοί μονοπωλιστές να στήσουν τη σύγχρονη αυτοκρατορία τους απαιτώντας από κάθε δυτικό μονοπωλιστή που επενδύει στην Κίνα δυο βασικά πράγματα: Μια γερή και μόνιμη μίζα στη σοσιαλφασιστική κομματική ολιγαρχία και μια δήλωση απόλυτης πολιτικής υποταγής σε αυτήν, που σημαίνει κουβέντα ποτέ ενάντια στην πολιτική δικτατορία, ενάντια στη διαφθορά και ενάντια στις τοπικές εδαφικές και παγκόσμιες ηγεμονιστικές βλέψεις του κινέζικου σοσιαλιμπεριαλισμού. Αυτό το «συμβόλαιο τιμής» ανάμεσα στους δυτικούς μονοπωλιστές και τους ανατολικούς που πουθενά αλλού δεν συναντιούνται καλύτερα από όσο στην Κίνα είναι υπογραμμένο με το αίμα και τον ιδρώτα του σκλαβωμένου, αλλά πάντα επαναστατικού κινέζικου προλεταριάτου της πόλης και της υπαίθρου.

Για τους αγοραίους μαρξιστές, που το βασικό χαρακτηριστικό τους είναι ο οικονομισμός, η σύμπτωση των άμεσων οικονομικών-ταξικών συμφερόντων του δυτικού μονοπώλιου με το κινέζικο μέσα στη χώρα αυτή σημαίνει και στρατηγική ταύτιση συμφερόντων στο διεθνές πολιτικό επίπεδο. Η διεθνής πολιτική πρακτική όμως αποδεικνύει το αντίθετο. Στο επίπεδο αυτό διαπιστώνει κανείς σε κάθε βήμα τις βαθιές αντιθέσεις ανάμεσα στους δύο λογιών ιμπεριαλισμούς. Αυτό γίνεται και στην ίδια την οικονομία όπου και η ΕΕ και οι ΗΠΑ απαιτούν από τους κινέζους μονοπωλιστές να σταματήσουν να κάνουν ακόμα πιο οξυμένο τον εμπορικό πόλεμο που επιβαρύνει το εμπορικό ισοζύγιο των πρώτων, όταν οι δεύτεροι κρατάνε δεμένο το κινέζικο γιουάν με το όλο και πιο υποτιμημένο δολλάριο. Ακόμα περισσότερο οι αντιθέσεις εκδηλώνονται στη διεθνή πολιτική όπου από τη μια μεριά σε όλα τα μεγάλα ζητήματα βρίσκεται σταθερά πια ο ρωσοκινεζικός άξονας και από την άλλη οι ΗΠΑ και η Ιαπωνία, ενώ στο κέντρο βρίσκεται η αδύναμη και αιώνια ταλαντευόμενη η Ευρώπη. Σε αυτό το επίπεδο είναι που εκδηλώνονται οι αντιθέσεις στο ζήτημα της πολιτικής δημοκρατίας στην Κίνα ή στο ζήτημα της Ταϊβάν, ή στο ζήτημα των σχέσεων της Κίνας με τις τριτοκοσμικές δικτατορίες όπου η Δύση αντιμετωπίζει με τρόμο τον κίνδυνο της αναβίωσης ενός νέου ιμπεριαλισμού χιτλερικού τύπου στην Ασία. Ακόμα και το ζήτημα του φτηνού κινέζικου μεροκάματου δεν είναι τόσο επιτακτικό για τους δυτικούς ιμπεριαλιστές όσο είναι για τους κινέζους. Γιατί για τους πρώτους η γενική άνοδος του μεροκάματου στην Κίνα που θα φέρει ένας ενδεχόμενος εκδημοκρατισμός της θα έχει αρνητικές συνέπειες μόνο για το κομμάτι του κεφάλαιου τους που λειτουργεί παραγωγικά στην Κίνα και αυτή η επίπτωση θα είναι τόσο μικρότερη όσο γενικότερη θα είναι μια αύξηση του μεροκάματου σε όλο τον κόσμο. Αρχικά το χαμηλό μεροκάματο της Κίνας βοήθησε τις εταιρείες που πρώτες επένδυσαν εκεί γιατί αυξήθηκε αλματώδικα το μέσο ποσοστό του κέρδους τους σε σχέση με το μέσο παγκόσμιο κέρδος. Σε αυτή τη φάση επίσης ο δυτικός ιμπεριαλισμός καθυστέρησε τη γενική πτωτική τάση του μέσου ποσοστού του κέρδους. Όμως μακροπρόθεσμα και όσο μπαίνουν και νέα κεφάλαια στην παραγωγή στην Κίνα και οι παγκόσμιες τιμές για κάθε νέο προϊόν θα ισορροπούν σε ένα νέο χαμηλότερο ύψος θα πέφτει και το μέσο ποσοστό του κέρδους και θα είναι όλο και πιο μικρά τα κέρδη για κάθε νέο κεφάλαιο που μπαίνει καθυστερημένα πλέον στην κινέζικη αγορά εργασίας. Αν λοιπόν τα κινέζικα μεροκάματα αυξηθούν ισόποσα για όλους τους μονοπωλιστές που είναι εγκατεστημένοι στην Κίνα αυτό θα σημαίνει ότι όλοι οι ανταγωνιστές θα βρεθούν στο ίδιο σημείο και θα αρχίσουν να ανεβάζουν τις τιμές τους και να μειώνουν το ρυθμό συγκέντρωσης του παραγωγικού κεφαλαίου τους στην Κίνα και να διαλέγουν νέους προορισμούς όπου τα μεροκάματα ήταν ήδη ψηλότερα. Αυτό δεν θα πλήξει ιδιαίτερα κανέναν από αυτούς. Όμως για τους κινέζους μονοπωλιστές μια τέτοια απώλεια της ελκτικής δύναμης της εδαφικής τους νεοφεουδαρχικής επικράτειας θα σημαίνει τεράστια μείωση της συνολικής γαιοπροσόδου τους από μίζες και από τη σπέκουλα στα ακίνητα, θα σημαίνει μείωση του διαθέσιμου κεφάλαιου για εξοπλισμούς που ο ρυθμός τους είναι ο μεγαλύτερος στον κόσμο, θα σημαίνει απώλεια του όπλου του οικονομικού πλανητικού εκβιασμού οπότε μείωση της συνολικής γεωπολιτικής τους ισχύος.

Να λοιπόν με ποιον τρόπο είναι το κινέζικο σοσιαλφασιστικό μονοπώλιο ο κύριος και βασικός υπεύθυνος της παγκόσμιας πτώσης του εργατικού μεροκάματου και των μισθών, να γιατί είναι ο κύριος υπεύθυνος για τη σχετική κρίση κάθε βιομηχανίας έντασης εργασίας που είναι εγκατεστημένη στη Δύση και στον τρίτο κόσμο, να γιατί είναι υπεύθυνος ειδικά για την κρίση στο λιανικό εμπόριο και στα είδη ψηλής έντασης εργασίας, ειδικότερα στην ένδυση. Μάλιστα από την πιο άμεση πλευρά της οικονομικής κατάστασης των εργαζόμενων μαζών στον κόσμο οι πρώτοι και πιο έντονα θιγμένοι είναι οι προλετάριοι και οι μικροί αστοί του τρίτου κόσμου και όχι αυτοί του πλούσιου βορρά. Το πρώτο και μεγαλύτερο θύμα της κινέζικης βιομηχανίας ένδυσης-στην οποία τον πρώτο ρόλο παίζει η κλωστοϋφαντουργία-δεν είναι ο βιομηχανικός βορράς αλλά ο πρόσφατα βιομηχανοποιημένος νότος όπου χώρες σαν τις Τυνησία, Μαρόκο, Μεξικό, Ταϋλάνδη, χώρες με μεσαία μεροκάματα και κάποια στοιχειώδη συνδικαλιστικά δικαιώματα για τους εργάτες τους δοκιμάζουν μια τεράστια κρίση στον βασικό κλωστοϋφαντουργικό βιομηχανικό τους τομέα και γενικά στο βιομηχανικό τομέα έντασης εργασίας εξαιτίας του κινέζικου ανταγωνισμού.

Ναι στους δασμούς στα κινέζικα εμπορεύματα

Αυτή είναι η διεθνής πλευρά του ζητήματος με τον κινέζικο ανταγωνισμό στα είδη ένδυσης. Η πλευρά αυτή αντανακλιέται σε κάθε χώρα ξεχωριστά, οπότε και στην Ελλάδα. Σε κάθε χώρα και στην Ελλάδα υπάρχει η δυνατότητα μιας γενικής απάντησης σε αυτόν τον ανταγωνισμό. Η απάντηση αυτή έχει τοποθετηθεί από μερικά συνδικάτα στη Δύση και είναι τέτοια που διέσπασε το κίνημα της αντι-παγκοσμιοποίησης καθώς βάζει έναν όρο: τη δασμολογική προστασία των υπόλοιπων χωρών του κόσμου απέναντι στο κινέζικο εργασιακό ντάμπινγκ, δηλαδή απέναντι τελικά στον αθέμιτο ανταγωνισμό από το κινέζικο μεροκάματο.

Οι φίλοι του ρωσοκινεζικού άξονα που ηγούνται του μετώπου της αντι-παγκοσμιοποίησης απαντάνε ότι δεν πρόκειται για έναν αθέμιτο ανταγωνισμό γιατί η πολιτική του χαμηλού μεροκάματου είναι παγκόσμια πολιτική του ιμπεριαλισμού, που γι αυτούς είναι μόνο ο δυτικός και γι αυτό δεν πρέπει να ξεχωριστεί ανάμεσα στα υπόλοιπα και να χτυπηθεί ειδικά το κινέζικο κράτος, πόσο μάλλον που αυτό σε μερικές πλευρές του αντιστέκεται τάχα σε αυτόν τον ιμπεριαλισμό και που στο παρελθόν υπήρξε θύμα του. Λένε επίσης ότι μια πολιτική προστατευτισμού απέναντι στα κινέζικα εμπορεύματα θα χτυπήσει και τους κινέζους εργάτες αφού θα μειώσει τις εξαγωγές οπότε τελικά και την παραγωγή των κινέζικων εμπορευμάτων. Αυτό το τελευταίο είναι το βασικό επιχείρημα και του κινέζικου κράτους.

Κατ αρχήν ο ανταγωνισμός είναι αθέμιτος μέσα στα διακρατικά καπιταλιστικά πλαίσια όταν τα εμπορεύματα πουλιούνται με την κρατική επέμβαση πιο χαμηλά από το πραγματικό κόστος τους. Ένα τέτοιο εμπόρευμα στην παγκόσμια αγορά είναι το κινέζικο μεροκάματο. Η πολιτική βία που ασκείται για την πτώση του καθώς και η γενικότερη κρατική πολιτική που ασκείται γι αυτή την πτώση είναι μορφές ντάμπιγκ. Μάλιστα αυτό το ντάμπιγκ γίνεται πιο ακραίο και φανερό στο βαθμό που οι κινέζοι σοσιαλφασίστες χρησιμοποιούν και τη δουλοκτητική δουλειά των εκατομμυρίων φυλακισμένων στην εμπορευματική παραγωγή. Αν επιβληθούν δασμοί στα κινέζικα προϊόντα αυτά θα χάσουν πράγματι σε ανταγωνιστικότητα στην παγκόσμια αγορά και οι πωλήσεις τους πράγματι θα μειωθούν, αλλά αυτοί οι δασμοί θα επιβληθούν μόνο και μόνο για όσο διάστημα και επειδή οι κινέζοι μεγαλοαστοί νεοφεουδάρχες και δουλοκτήτες αρνούνται να αναγνωρίσουν το δικαίωμα στους κινέζους εργάτες να πουλάνε ελεύθερα την εργατική τους δύναμη, πράγμα που περιλαμβάνει και το δικαίωμά τους να οργανώνονται συνδικαλιστικά. Αυτή η πίεση θα αναγκάσει τους κινέζους μονοπωλιστές να χαλαρώσουν τη βία τους πάνω στους εργάτες αν δεν θέλουν να δουν όλο τους το οικονομικό οικοδόμημα να καταστρέφεται μαζί με την ιδιοκτησία τους. Αυτό θα σημαίνει ότι σε ένα βαθμό οι μισθοί θα αυξηθούν και σε όσο βαθμό γίνεται αυτό οι κινέζοι εργάτες μπορεί να χάνουν από την άποψη ότι θα μειώνεται ο ρυθμός διείσδυσης και συσσώρευσης του παγκόσμιου κεφάλαιου στην Κίνα, οπότε θα πέφτει και ο ρυθμός αύξησης του εφεδρικού στρατού του αγροτικού προλεταριάτου που θα μπαίνει ολοένα στην παραγωγή, αλλά αυτή η απώλεια θα αντιρροπίζεται σε κάποιο σημαντικό βαθμό από την αύξηση του συνολικού όγκου των μισθών. Με λίγα λόγια σε αυτήν την περίπτωση θα έχουμε ένα κινέζικο προλεταριάτο αριθμητικά μικρότερο αλλά ποιοτικά πολύ πιο ανεπτυγμένο και σε πολύ καλύτερη ταξική θέση. Ταυτόχρονα μια σχετική μείωση του ρυθμού με τον οποίο η Κίνα απορροφά σαν μια διαστημική μαύρη τρύπα το παγκόσμιο κεφάλαιο θα σημάνει ότι αυτό το περισσευούμενο κεφάλαιο θα αναζητήσει την παραγωγική του αξιοποίηση σε άλλες χώρες με ψηλότερα μεροκάματα πράγμα που θα βοηθήσει και την παραγωγική ανάπτυξη άλλων ζωνών του πλανήτη, (οπότε και το πιο δραστήριο πέρασμα τους στη σύγχρονη οικονομική ζωή) και την αριθμητική και πολιτική ανάπτυξη του προλεταριάτου στις χώρες αυτές. Από την άλλη μεριά μια τέτοια εξέλιξη θα απελευθερώσει την υδρόγειο από τον αναπόφευκτο πολιτικό εκβιασμό που θα ασκηθεί τη στιγμή που η μισή καταναλωτική του βιομηχανία θα βρίσκεται στα χέρια των χειρότερων φασιστών.

Νομίζουμε ότι ο βασικός λόγος για τον οποίο δεν πέρασε στη Δύση αυτή η θέση της ειδικής φορολόγησης των κινέζικων εμπορευμάτων με αίτημα τη μείωση της πολιτικής καταπίεσης στην Κίνα είναι ότι οι δυτικοί μονοπωλιστές φοβήθηκαν μήπως μία σχισμή πολιτικής δημοκρατίας στην χώρα αυτή και μια αίσθηση στους κινέζους εργάτες ότι έχουν στο πλευρό τους τις δυτικές χώρες δημιουργήσει τους όρους μιας πελώριας πολιτικής επανάστασης που μαζί με τους κινέζους σοσιαλφασίστες αποσταθεροποιηθεί συνολικά το ιμπεριαλιστικό σύστημα και η παγκόσμια ιμπεριαλιστική οικονομία. Εννοείται ότι ενάντια σε ένα τέτοιο μέτρο στο πλευρό των κινέζων σοσιαλφασιστών στέκονται οι δυτικοί μονοπωλιστές που έχουν επενδύσει ήδη παραγωγικά κεφάλαια στην Κίνα. Βέβαια στο καθαρά οικονομικό επίπεδο οι χώρες όλου του κόσμου, ειδικά οι ευρωπαϊκές αντιστάθηκαν σε μια πρώτη φάση με εισαγωγικούς περιορισμούς στην πλημμυρίδα ιδιαίτερα των φτηνών ρούχων και κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων της Κίνας με τη γνωστή πολυινική συμφωνία που η ισχύς της έληξε πρόσφατα. Αυτή η συμφωνία είχε έναν περιορισμένο στόχο: Να δώσει στην ευρωπαϊκή βιομηχανία το χρόνο να προετοιμαστεί και να προσαρμοστεί κάπως στον κινέζικο ανταγωνισμό που θα γινόταν σκληρότερος από την ώρα που η συμμετοχή της Κίνας στον παγκόσμιο οργανισμό εμπορίου θα έριχνε και τις τελευταίες προστατευτικές ρυθμίσεις. Προσαρμογή σήμαινε ένα από τα δύο, ή μεταφορά των κλωστο-υφαντουργικών βιομηχανιών σε άλλες φτηνές χώρες, ιδιαίτερα στην Κίνα, ή προσανατολισμός του κεφάλαιου που ήταν απασχολημένο στην κλωστο-υφαντουργία σε άλλες σφαίρες της παραγωγής ή εκσυγχρονισμός του με τεχνολογική έρευνα και εκσυγχρονισμό για την παραγωγή καινοτόμων υφαντουργικών προϊόντων και ειδών πολυτελείας.

Η ελληνική ιδιαιτερότητα στο ζήτημα του κινέζικου ανταγωνισμού

Τώρα που η πολυινική συμφωνία έληξε οι σοσιαλδημαγωγοί ισχυρίζονται ότι αυτή η λήξη και γενικότερα αυτή η παγκοσμιοποίηση φταίει για όλα τα κακά της ελληνικής κλωστοϋφαντουργίας και της βιοτεχνίας του έτοιμου ρούχου καθώς και του λιανεμπόριου. Οι έλληνες δημοκράτες και οι πατριώτες υπερασπιστές της βιομηχανικής ανάπτυξης έχουν την υποχρέωση να απαντήσουν ειδικά σε αυτή την ελληνική δημαγωγία.

Ειδικά λοιπόν στην Ελλάδα των σαμποταριστών συμβαίνουν τα εξής πράγματα. Το κράτος δεν βοήθησε καθόλου την κλωστο-υφαντουργία να αναπροσαρμοστεί σε καμιά φάση και με τον παραμικρό τρόπο και την άφησε να συντριβεί. Το ελληνικό κράτος των σαμποταριστών είναι από τα λίγα στον κόσμο που δεν βοηθάει τις εξαγωγικές προσπάθειες των βιομηχανιών της στήνοντας δίκτυα πολιτικοοικονομικής υποστήριξης στις μεγάλες αγορές, είναι το μόνο κράτος που δεν τις ενισχύει στο επίπεδο της έρευνας-τεχνολογίας και της καινοτομίας και το μόνο που δεν αναζητάει κάποιους τρόπους έμμεσης οικονομικής προστασίας τους απέναντι στον διεθνή ανταγωνισμό πράγμα που κάνουν όλες ανεξαίρετα οι ευρωπαϊκές χώρες. Αντίθετα το μόνο που κάνει είναι να τις ευνοεί να μετεγκατασταθούν σε άλλες χώρες κατά προτίμηση σε γειτονικές χώρες που την εξουσία έχουν οι παλιές σοσιαλφασιστικές νομενκλατούρες και σε συνεργασία με αυτές. Είναι μια συνειδητή πολιτική να βρεθεί όλη σχεδόν η ελληνική βιοτεχνία έτοιμου ρούχου εκτός Ελλάδας.

Το σκάνδαλο είναι ακόμα μεγαλύτερο και αποκαλυπτικό με τα κινέζικα μαγαζιά. Οι κνιτοειδείς λένε: «Τι να κάνουμε; τα κινέζικα ρούχα είναι πιο φτηνά, οι μισθοί των κινέζων εμποροϋπαλλήλων είναι πιο φτηνοί, τα κινέζικα μαγαζιά είναι πιο φτηνά. Τα ελληνικά, τι να κάνουμε, θα κλείσουν. Έτσι είναι η ελεύθερη αγορά, αυτά έχει παγκοσμιοποίηση. Δεν θέλετε αυτάρκη οικονομία «σοσιαλιστικού» αλβανικού τύπου; να τι παθαίνετε».

Μα θα ήταν δυνατό οι σοσιαλφασίστες σαμποταριστές να πουν κάτι άλλο; Θα μπορούσαν δηλαδή να πουν ότι το ελληνικό κράτος καινοτομεί σε πανευρωπαϊκό επίπεδο σε ότι αφορά τη θυελλώδη και ανεμπόδιστη είσοδο και κυριαρχία του κινέζικου λιανεμπόριου σε όλα τα είδη, ιδιαίτερα τα είδη ένδυσης; Αν έλεγαν κάτι τέτοιο θα αρνιόνταν τη στρατηγική τους που περιλαμβάνει την άλωση της χώρας από τον οικονομικό ιμπεριαλισμό του ρωσοκινεζικού άξονα.

Ας καθαρίσουμε ποια είναι η διαφορά ανάμεσα στην ελληνική αγορά των κινέζικων προϊόντων από την υπόλοιπη ευρωπαϊκή. Η βασική διαφορά βρίσκεται στο ότι το κινέζικο εμπόριο στην Ελλάδα παίρνει μια ξεχωριστή ώθηση και γίνεται ασυναγώνιστο από την κρατικά υποστηριζόμενη παρανομία στην οποία είναι βυθισμένο.

Για παράδειγμα. Σε όλη την Ευρώπη τα κινέζικα προϊόντα είναι φτηνά, αλλά σε όλη την Ευρώπη τουλάχιστον μέχρι τις αρχές του χρόνου αυτού είχαν εισαγωγικούς περιορισμούς. Στην Ελλάδα οι περιορισμοί αυτοί ήταν ανύπαρκτοι εξ αιτίας του «ελεύθερου» λαθρεμπόριου. Έγινε αρκετός λόγος στον τύπο και στα κανάλια και είναι πασίγνωστο στην αγορά ότι ολόκληρες καραβιές από κινέζικα προϊόντα πέρασαν τα τελωνεία και μπήκαν στην ελληνική αγορά χαρακτηρισμένα σαν δείγματα τα οποία ως γνωστό δεν υπόκεινται σε δασμούς. Δεν έχουμε λόγους να πιστεύουμε ότι δεν υπήρξαν και άλλοι πιο κλασσικοί τρόποι λαθρεμπόριου όταν σε μια περίοδο πριν ανοίξουν τα κινέζικα μαγαζιά είδαμε τα εμπορεύματα να πουλιούνται πολύ μαζικά στα αθηναϊκά πεζοδρόμια. Η δεύτερη μορφή που παίρνει η ειδική ελληνική πτώση των τιμών είναι η λαθραία εισαγωγή φτηνών εργατικών χεριών που ρίχνουν την τιμή της εργατικής δύναμης που χρησιμοποιείται σαν εμποροϋπαλληλικό προσωπικό στα κινέζικα μικρομάγαζα και στο μικρεμπόριο του δρόμου. Στην υπόλοιπη ευρωπαϊκή αγορά τα κινέζικα εμπορεύματα πουλιούνται κυρίως από τις μεγάλες αλυσίδες ή από μαγαζιά που ανήκουν σε εμπόρους της δοσμένης χώρας και τα οποία κινούνται κυρίως με ντόπιους εμποροϋπαλλήλους. Εδώ το κράτος δίνει επίτηδες τη δυνατότητα της λαθραίας εισόδου κινέζων μεταναστών μικρεμπόρων και τη δυνατότητα να ανοίξουν μαγαζιά παρόλο που λείπουν από αυτούς μια σειρά νόμιμες προϋποθέσεις, ιδιαίτερα η άδεια παραμονής. Είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε ότι αυτό γίνεται σε συνεργασία με το κινέζικο κράτος. Μας αναφέρθηκαν τρεις περιπτώσεις κατά τις οποίες ιδιοκτήτες μαγαζιών αρνήθηκαν να νοικιάσουν τα ακίνητά τους σε κινέζους εμπόρους για τον απλό λόγο ότι δεν είχαν τις εγγυήσεις μιας νόμιμης λειτουργίας αυτών των μαγαζιών. Μετά την άρνησή τους δέχτηκαν πιεστικές εκκλήσεις και εγγυήσεις από την κινέζικη πρεσβεία να εκμισθώσουν τα μαγαζιά, και ταυτόχρονα πολύ ψηλές προσφορές μισθώματος στις οποίες δυο από αυτούς «υπέκυψαν».

Τι σημαίνουν οι παραπάνω ελληνικές ιδιορρυθμίες. Σημαίνουν ότι στο πιο χαμηλό κόστος εισαγωγής λόγω μη πληρωμής δασμών προστίθεται και το πολύ χαμηλό κόστος της λιανεμπορικής διαδικασίας πώλησης σε σχέση με την υπόλοιπη Ευρώπη.

Το μεγάλο λοιπόν ζήτημα για τη χώρα μας δεν είναι το παγκόσμιο πρόβλημα του κινέζικου εμπορικού ανταγωνισμού, αλλά το ειδικό πρόβλημα του ορμητικού ρυθμού με τον οποίο τα κινέζικα εμπορεύματα εκτοπίζουν στην Ελλάδα τα ντόπια.

Υπάρχει εδώ ένα πρόβλημα όχι μόνο οικονομικό, αλλά και πολιτικό. Δεν πρόκειται δηλαδή μόνο για το ότι τα κινέζικα εμπορεύματα εκτοπίζουν τα ελληνικά με ταχύτερο ρυθμό από οπουδήποτε αλλού, ούτε ότι με γοργότερο ρυθμό από αλλού καταστρέφεται η ελληνική μικροβιοτεχνία και το μικρομάγαζο ένδυσης. Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι ότι ένα μεγάλο κομμάτι της εμπορικής ζωής και ένας μεγάλος κοινωνικός πληθυσμός περνάει έμμεσα στον έλεγχο του κινέζικου κράτους. Λέγοντας κοινωνικός πληθυσμός δεν εννοούμε μόνο τους κινέζους αλλά και τους έλληνες μικρέμπορους και εμπορο-υπάλληλους που σταδιακά με τον ένα ή τον άλλο τρόπο θα δέσουν -ήδη δένουν- τη μοίρα τους με το μέλλον του κινέζικου εμπόριου στην Ελλάδα. Μπορεί να αντιτείνει κανείς ότι οι κινέζοι μικρέμποροι, ιδιαίτερα οι εμποροϋπάλληλοι λαθρομετανάστες και όσοι έλληνες εργαζόμενοι ή μικρο-ιδιοκτήτες συνδεθούν στο μέλλον με το κινέζικο εμπόριο είναι επίσης καταπιεσμένος λαός και ότι δεν μας χωρίζει τίποτα μαζί τους. Από στρατηγική άποψη πράγματι είναι λαός και τελικά δεν μας χωρίζει τίποτα μαζί τους, όμως είναι ένας λαός που για πολύ καιρό θα ζει κάτω από την προστασία αλλά και τους εκβιασμούς του κινέζικου και του ελληνικού κράτους. Γιατί συμβαίνει το εξής με αυτά τα κομμάτια πληθυσμού που εγκαθιστά σε έναν τόπο ένας ιμπεριαλισμός. Δεν τα αφήνει στη μοίρα τους να επιβιώσουν με τους όρους ύπαρξης του υπόλοιπου πληθυσμού, ανάμεσά του και των υπόλοιπων μεταναστών. Ειδικά όταν έχουν εγκατασταθεί σαν παράνομοι είναι εξαρτημένοι από τη διαρκή κάλυψη του ιμπεριαλιστικού κράτους και την κυριαρχία αυτού του κράτους πάνω στο κράτος που τους φιλοξενεί. Αλλά το κράτος μάνα και οι άνθρωποί του στο κράτος υποδοχής εξαρτούν αυτούς τους πληθυσμούς από την πολιτική τους και τους εντάσσουν σε αυτήν την πολιτική παρέχοντας τους όχι μόνο ειδική προστασία αλλά ακόμα και ειδικά προνόμια σε σχέση με τον υπόλοιπο πληθυσμό, τον μεταναστευτικό ή μη. Αυτό είχε συμβεί την εποχή της αμερικανικής κυριαρχίας στη χώρα με το δικαίωμα ετεροδικίας των αμερικάνων πολιτών στην Ελλάδα. Τελευταία αυτό έχει συμβεί με τους ρωσοπόντιους που είτε είναι, είτε δεν είναι πραγματικά εθνοτικά έλληνες, έχουν επίτηδες προικιστεί με ξεχωριστά προνόμια από το κράτος (δικαίωμα προτίμησης στην πρόσληψη στο δημόσιο, προτίμηση στη στέγη κλπ) σε σχέση με τους υπόλοιπους πολίτες της χώρας (και ακόμα περισσότερο σε σχέση με τους εθνοτικά έλληνες μετανάστες από άλλες χώρες πχ Αλβανία) για να μπορούν να είναι απόλυτα αφοσιωμένοι στο ρώσικο κράτος και στους έλληνες κομπραδόρους αστούς και πράκτορες του κράτους αυτού. Αυτό για το οποίο τους προορίζει το κράτος προστάτης είναι να μπορούν να λειτουργήσουν σαν πολιτικός στρατός κατοχής.

Έχουμε κάθε λόγο να πιστεύουμε ότι ο βασικός λόγος που κάνει τους κινέζους σοσιαλιμπεριαλστες να ενδιαφέρονται τόσο έντονα και σχεδόν ανοικτά για την ταχύτατη και μαζική εγκατάσταση του κινέζικου μικρεμπόριου στη χώρα μας δεν είναι κύρια οικονομικός. Η Ελλάδα είναι μια μικρή αγορά και δεν θα είχαν πολλούς λόγους οι κινέζικες αρχές να προκαλούν εντάσεις με τους έλληνες μικρεμπόρους και μικροβιοτέχνες, δηλαδή με ένα κατά κανόνα συντηρητικό και ελάχιστα δημοκρατικό στρώμα της μικροαστικής και της μικρής αστικής τάξης που θα μπορούσε να είναι και σύμμαχό τους. Είμαστε της άποψης ότι αυτό που ενδιαφέρει περισσότερο τους κινέζους σοσιαλιμπεριαλιστές είναι μέσα από το μικρεμπόριο να δημιουργήσουν στο μέλλον τη βάση ενός άμεσα ελεγχόμενου πολιτικού στρατού στην Ελλάδα, ο οποίος όχι μόνο θα τους χρησιμεύσει μέσα σε αυτην, αλλά ακόμα περισσότερο θα τους προσφέρει μια ασφαλή βάση για να δουλέψουν και να δικτυωθούν οικονομικά και πολιτικά σε όλες τις υπόλοιπες πολιτικά ανεξάρτητες χώρες της ΕΕ. Όταν μιλάμε για πολιτικό στρατό δεν εννοούμε βασικά τους κινέζους μετανάστες εργαζόμενους, όσο τα αφεντικά του κινέζικου εμπόριου, τους ανθρώπους του πολιτικού δικτύου που στηρίζει αυτό το εμπόριο και τελικά τους έλληνες αστούς που θα συνεταιρίζονται με το κινέζικο εμπόριο και θα συμμετέχουν και στα κέρδη και στα πολιτικά και διοικητικά δίκτυα του.

Συνθήματα και αιτήματα

Το λεπτό πολιτικό πρόβλημα λοιπόν για τους έλληνες διεθνιστές αντιιμπεριαλιστές είναι να χειριστούν σωστά τις σχέσεις τους με το κινέζικο λαό και πιο ειδικά με τους κινέζους μετανάστες την ώρα που θα καταγγέλλουν την παράνομη κινέζικη διείσδυση και τον διεθνή αθέμιτο κινέζικο εμπορικό ανταγωνισμό.

Από αυτή τη σκοπιά σε ότι αφορά γενικά τον κινέζικο εμπορικό ανταγωνισμό και τα φτηνά κινέζικα εργατικά χέρια ή απάντηση αρχής είναι μια: Η υποστήριξη με κάθε μέσο του δημοκρατικού αντισοσιαλφασιστικού κινήματος του κινέζικου λαού. Αυτό είναι το πρώτο και κύριο καθήκον του παγκόσμιου προλεταριάτου σήμερα για να υποστηρίξει και την πολιτική του ιδεολογία και τα άμεσα οικονομικά του ταξικά συμφέροντα και το άμεσο συμφέρον της ελεύθερης συνδικαλιστικής του οργάνωσης και πάλης. Γιατί η απόλυτη κατάπτωση του προλεταριακού μισθού σημαίνει τελικά σε όλο τον κόσμο ανεργία, σημαίνει υπερενταντικοποίηση της δουλειάς, σημαίνει τελικά διάλυση και της στοιχειώδους συνδικαλιστικής οργάνωσης. Κάθε σοβαρή εργατική κίνηση σήμερα στον κόσμο πρέπει να έχει σαν πρώτο της σύνθημα την απελευθέρωση ή έστω την ανακούφιση του κινέζου εργάτη. Δεν πρέπει κανείς να αγνοεί ότι όπου σήμερα στη Γερμανία, στη Γαλλία, στις ΗΠΑ, στο Μεξικό, γίνεται μείωση του μεροκάματου ή αύξηση της εντατικοποίησης της δουλειάς στο βάθος υπάρχει η κινέζικη μαύρη τρύπα που ρουφάει στην άβυσσο της τον παγκόσμιο μισθό. Μέσα στα μέτρα αυτής της εργατικής διεθνιστικής πάλης πρέπει να είναι η απαίτηση που θα απευθύνεται σε κάθε κυβέρνηση ξεχωριστά και σε όλες τις κυβερνήσεις του κόσμου και πρώτα σε εκείνες των δυτικών ιμπεριαλιστών να επιβάλουν δασμούς στα κινέζικα προϊόντα εξ αιτίας της πολιτικής δικτατορίας που επιβάλλεται στη χώρα αυτή πάνω σε κάθε μορφής εργατική διεκδίκηση και οργάνωση.

Σε ότι αφορά τη στάση μας απέναντι στους κινέζους εργαζόμενους στη χώρα μας πρέπει να τους διακρίνουμε από τους κινέζους εκμεταλλευτές και φασίστες και να σταθούμε δίπλα τους απέναντι σε κάθε καταπίεση από τα αφεντικά τους και πάνω απ όλα να απαιτήσουμε την πρώτη απελευθερωτική τους κίνηση από την κινέζικη πρεσβεία και την ελληνική ασφάλεια: να τους αποδοθεί άδεια μόνιμης παραμονής και τελικά υπηκοότητας αρχίζοντας από τους παλιότερους από αυτούς. Από την άλλη σε αυτούς όπως και στους ρωσοπόντιους να εξηγούμε υπομονετικά για ποιους λόγους είμαστε αντίθετοι σε κάθε μέτρο θετικής διάκρισης, κάθε μέτρο προνομιακής μεταχείρισης που μπορεί να παραχωρηθεί στους κινέζους μετανάστες και μικρεμπόρους όπως και σε κάθε συγκεκριμένη εθνότητα σε σχέση με κάθε άλλη. Σε αυτά τα μέτρα περιλαμβάνεται κάθε διακριτική παράβλεψη ή υπόθαλψη της παρανομίας τους. Μια τέτοια διακριτική μεταχείριση και τα μέτρα που της αντιστοιχούν αποτελούν τμήμα του οπλοστάσιου του ιμπεριαλισμού που ξέρει πιο καλά από οποιονδήποτε εκμεταλλευτικό κοινωνικό σχηματισμό στην ιστορία να διασπά τους λαούς και να αντλεί τους δήμιους των λαών μέσα από τους ίδιους τους λαούς. Αυτήν την τέχνη έχει ανάγει σε επιστήμη ο φασιστικός και σοσιαλφασιστικός ιμπεριαλισμός. Αυτά τα πράγματα πρέπει να τα εξηγήσουμε επίμονα στο ελληνικό και στο μεταναστευτικό προλεταριάτο την ώρα που θα παλεύουμε σκληρά για τα δικαιώματά τους. Έχουμε μπει στην εποχή του επιστημονικού εκβαρβαρισμού των λαών. Θέλει απέραντη στρατηγική εμπιστοσύνη σε αυτούς, θέλει ατσάλινα νεύρα και ψύχραιμη και πεισματάρικη προπαγανδιστική και οργανωτική δουλειά.

http://www.oakke.gr/na397-8/china%20397-8.htm

Γιατί το ΄΄Δημοκρατικό΄΄ Ηράκλειο ξανα-υποδέχεται τους Κινέζους σοσιαλοφασίστες αποικιοκράτες

Το ΄΄Δημοκρατικό΄΄ (sic) Ηράκλειο, ξανα-υποδέχεται για νιοστή φορά αξιωματούχους του σοσιαλοφασιστικού καθεστώτος της Κίνας, σε μία ακόμη προσπάθεια να πείσει τους ιθαγενείς ότι ΄΄οι Κινέζοι είναι φίλοι μας΄΄ Το Ρωσοκινεζοτσολιαδικό δοσιλογικό καθεστώς προσπαθεί να μας πείσει ότι οι Κινέζοι θα φάνε τάχαμου τα ΄΄Κρητικά προϊόντα΄΄ και εμείς θα χεστούμε στο τάληρο, ξεχνώντας να μας πούνε πως θα τα αγοράσουν όταν απαιτούνται 5 κινέζικα μεροκάμματα για την αγορά ενός κιλού ελαιόλαδου. Το πιο πιθανό είναι να τρώμε εμείς εκτός από Κινέζικα σκόρδα και Κινέζικο ελαιόλαδο σε λίγο.

Θαυμάστε εδώ πως οι υποτελείς υποδέχονται τους Κινέζους ανθύπατους.

http://www.agrotypos.gr/index.asp?mod=articles&id=58165

Μετά τις φοβερές ΄΄εμπορικές επιτυχίες΄΄ της πώλησης ενός τόνου τσικουδιά στην Κίνα…

http://www.patris.gr/articles/169557/105489?PHPSESSID=4vok5t3hunl3c42l0b482q1b86

http://www.patris.gr/articles/146193/84726

Έρχονται νέες –ανάλογου περιεχομένου πάντα- εμπορικές ΄΄επιτυχίες΄΄

Αυτό που δεν μας λένε οι πλασιέ των Κινέζων σοσιαλοφασιστών (σοσιαλιστές στα λόγια φασίστες στην πράξη) -που επιβάλλουν ακόμη και αναβολές παραστάσεων στην χώρα μας http://liberalcreta.pblogs.gr/2010/05/oi-kinezoi-sosialofasistes-apoikiokrates-anabaloyn-parastash-sto.html- είναι γιατί το καθεστώς της χώρας σαμποτάρει τεράστιες συμφωνίες με χώρες της δύσης όπως η αγορά 15.000 τονων ελαιολάδου ετησίως από Αμερικάνικη εταιρία (http://liberalcreta.pblogs.gr/2010/01/ta-mploka-twn- agrotwn-apotelesma-trianta-hronwn-dosilogikhs-sosi.html) πριν πέντε χρόνια και εκθιάζει κάθε συμφωνία της πλάκας με τους Κινέζους φασίστες.

Η εξήγηση δεν μπορεί παρά να είναι πολιτική.

Η εξήγηση όπως έχουμε γράψει σε παλαιότερο άρθρο για τα αποτελέσματα των 30 χρόνων σοσιαλοφασιστικής πολιτικής στην αγροτική παραγωγή

(http://liberalcreta.pblogs.gr/2010/01/ta-mploka-twn- agrotwn-apotelesma-trianta-hronwn-dosilogikhs-sosi.html) είναι η εξής:

Οι οικονομικοί δεσμοί των Ελλήνων πολιτών με την δημοκρατική και ημιδημοκρατική δύση θα πρέπει να σαμποταριστούν, ώστε να μπορούν οι σοσιαλοφασίστες να οργιάζουν σε αντιδυτική προπαγάνδα. Δεν θα πρέπει η δημοκρατική δύση να είναι ΄΄πρότυπο΄΄ για τον Έλληνα πολίτη, γιατί κάτι τέτοιο θα απειλήσει την σοσιαλοφασιστική εξουσία -που βασίζεται στην υπονόμευση των θεσμών- των κινεζορωσοτσολιάδων δοσίλογων πρακτόρων, που μας οδηγούν αργά αλλά σταθερά στην αγκαλιά του Ρωσοκινέζικου φασιστικού άξονα.

Προσπαθεί πάρα πολύ το ψευδοπολυκομματικό αντιδημοκρατικό δοσιλογικό καθεστώς να μας πείσει ότι οι Ρωσοκινέζοι είναι φίλοι μας και η Δύση ο ΄΄προαιώνιος εχθρός΄΄ των Ελλήνων από τους οποίους δεν έχουμε να περιμένουμε κάτι καλό. Για αυτό και καταστρέφουν τους άμεσους οικονομικούς δεσμούς με την Δύση.

ΟΛΠ ΟΣΕ ΝΑΥΠΗΓΟΕΠΙΣΚΕΥΑΣΤΙΚΗ ΣΤΗΝ ΣΟΣΙΑΛΟΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΑ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΛΑΘΡΕΜΠΟΡΙΟ

ΟΛΠ ΟΣΕ ΝΑΥΠΗΓΟΕΠΙΣΚΕΥΑΣΤΙΚΗ ΣΤΗΝ ΣΟΣΙΑΛΟΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΑ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΛΑΘΡΕΜΠΟΡΙΟ

Ξεπουλημα της χωρας στο Σοσιαλοφασιστικο καθεστως της Κινας.
Τελικα αυτοι που θα καταστρεφαν την χωρα για λογαριασμο των ''Εβραιων κερδοσκοπων'' μας βγηκαν Κινεζοτσολιαδες...
Κοίτα να δεις που οι ''συνωμοσιολογοι'', οι ''γραφικοι'' και οι ''ψυχασθενείς'' του διαδικτύου και της ΟΑΚΚΕ ειχαν δικιο τελικα...

http://liberalcreta.pblogs.gr/tags/kina-gr.html

Οι σαμποταριστές που κατέστρεψαν την χώρα, βομβάρδισαν και κατέστρεψαν άλλη μία επένδυση στο Ηράκλειο Κρήτης με κυβερνητική στήριξη

Ιδού ποιοι καταστρέφουν την χώρα. Η επένδυση 15 εκ ευρώ που δεν θα γίνει στο Ηράκλειο με ευθύνη συντεχνιακών και πολιτικών συμμοριών

http://www.naftemporiki.gr/news/pstory.asp?id=1773036

Η επένδυση που δεν θα γίνει:

To “Minoan Plaza”, θυμίζουμε, αφορά στο σχέδιο για δημουργία ενός κέντρου που θα φτιάξει η εταιρεία “Ακίνητα Καρτερός ΑΕ”.

Τα καταστήματα θα αναπτυχθούν σε εγκατάσταση συνολικής στεγασμένης επιφάνειας περίπου 43.000 τ.μ. στο τμήμα 1 του οικόπεδου που βρίσκεται στην περιοχή ανάπτυξης ηπίου τουρισμού - αναψυχής - παραθεριστικής κατοικίας ΠΕΠΔVβ ενώ το συνολικό οικόπεδο είναι 330 στρέμματα.

Πρόκειται να στεγαστούν περίπου 145 καταστήματα μικρομεσαίων εμπορικών επιχειρήσεων και 4 καταστήματα λιανικού εμπορίου συνολικής επιφάνειας μεγαλύτερης των 1.500 τ.μ. έκαστο.

Θα υπάρχουν: καταστήματα που θα στεγάσουν δραστηριότητες όπως είδη ρουχισμού, καλλωπισμού, υποδήματα, χρυσοχοεία, κινητή τηλεφωνία, παιχνίδια, τράπεζες, φαρμακείο, είδη σπιτιού, καλλυντικά, μουσικά όργανα, εστιατόρια, καφέ με παραδοσιακά προϊόντα που σχετίζονται με την κρητική διατροφή και παραγωγή (κεραμικά, είδη δώρων, τουριστικά είδη), διάφορες υπηρεσίες κ.λ.π.

Η εταιρεία “Ακίνητα Καρτερού ΑΕ” δημιουργήθηκε και στελεχώθηκε από επιχειρηματίες της Κρήτης.

Ιδρύθηκε το 2008, έχει μοναδικό περιουσιακό στοιχείο την οικοπεδική έκταση των 330.000 τ.μ. στον Καρτερό και σκοπός της είναι αποκλειστικά η υλοποίηση του προτεινόμενου έργου. Η μετοχική της σύνθεση απαρτίζεται σήμερα από 15 Κρητικούς επαγγελματίες και επιχειρηματίες. Ο βασικός μέτοχος που είναι η “ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΗ ΚΡΗΤΗΣ ΑΕ”, εταιρεία πολυμετοχική με εξήντα πέντε Κρητικούς δραστηριοποιείται από το 1990 στην Κρήτη με έδρα το Ηράκλειο στους τομείς των χρηματοοικονομικών και χρηματιστηριακών υπηρεσιών, της κρητικής διατροφής, με την εισηγμένη στο χρηματιστήριο Αθηνών “ΚΡΗΤΩΝ ARTOS AEBE” (με 140 Κρητικούς μετόχους) και με την κατασκευή και πώληση κατοικιών στο νομό Ηρακλείου.

Πρόεδρος του ΔΣ είναι ο οικονομολόγος Δαμιανάκης Εμμανουήλ που είναι πρόεδρος του ΔΣ στην “ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΗ ΚΡΗΤΗΣ ΑΕ”, “ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΗ ΚΡΗΤΗΣ ΑΕΕΔ”, “ΚΡΗΤΩΝ ARTOS ΑΕΒΕ”, διετέλεσε για πολλά χρόνια μέλος των ΔΣ στην Παγκρήτια Συνεταιριστική Τράπεζα και στην Αναπτυξιακή Εταιρεία Γέργερης (νερά ΡΟΥΒΑΣ).

Διευθύνων σύμβουλος είναι ο οικονομολόγος Γεροντής Εμμανουήλ, κάτοικος Αγίου Νικολάου με σπουδές σε Ελλάδα και Αμερική και συμμετοχή σε πολλές επιχειρηματικές δραστηριότητες όπως ο παιδότοπος Μύθος Land στην παραλιακή οδό Ηρακλείου στο λιμάνι.

http://www.patris.gr/articles/175980/112095

Εν μέσω τεράστιας οικονομικής κρίσης δείτε ποιοι είναι αυτοί –ακόμη και κυβερνητικοί αξιωματούχοι- που δεν επιτρέπουν να γίνουν επενδύσεις στην Κρήτη και στερούν ζωτικό οξυγόνο από την τοπική οικονομία. Είναι οι ίδιοι που λένε ότι θέλουν να μας σώσουν από την οικονομική καταστροφή. Είναι αυτοί που ως κοινοί νταβατζίδες εκπορνεύουν τον Ελληνικό λαό εδώ και δεκαετίες για να έρθουν μετά να του πουλήσουν ‘’προστασία΄΄ οι ίδιοι και τα αφεντικά τους Ρωσία και Κίνα.

Σε αυτή την φασιστικά ελεγχόμενη πόλη από το διακομματικό φασιστικό τοπικό καθεστώς –με πολιτική καθοδήγηση της κεντρικής πολιτικής εξουσίας- επιτρέπεται να γίνουν μόνο οι επενδύσεις εκείνες στις οποίες έχουν συμφέροντα τοπικοί πολιτικοί παράγοντες, ακόμη και αν ζημιώνουν με εκ. Ευρώ το Ελληνικό δημόσιο, ακόμη και αν οι επενδύσεις τους βρίθουν από παρατυπίες, ακόμη και αν κανείς δεν έχει ελέγξει το πόθεν αίσχος των χρημάτων που επενδύουν στην νύχτα και αλλού στενοί συγγενείς και φίλοι ‘’λαοπρόβλητων’’ τοπικών αρχόντων.

http://liberalcreta.pblogs.gr/2009/10/tvxs-kataggelia-gia-diaplokh-ston-kathestwtiko-dhmo-hrakleioy.html

http://liberalcreta.pblogs.gr/2010/01/h-mafia-twn-zwnianwn-orgiazei-kai-h-krhth-tv-mas-kalei-na-niwsoy.html

Δείτε τον τυπικό φασιστικό τρόπο με τον οποίο παρασιτικές συντεχνίες και οι πολιτικοί τους προστάτες οδήγησαν αυτή την χώρα στην οικονομική καταστροφή

Yπό το βάρος της πίεσης του εμπορικού κόσμου και της αρνητικής διάθεσης του Νομαρχιακού Συμβουλίου ο επενδυτής απέσυρε τα ξημερώματα την αίτησή του για την κατασκευή του “Minoan Plaza” στον Καρτερό! Νωρίτερα είχε εκδηλωθεί “ανταρσία” στην ομάδα της πλειοψηφίας

http://www.patris.gr/articles/175980/112094

http://www.patris.gr/articles/175980/112095

Από την πρώτη κιόλας συνάντηση των νομαρχιακών συμβούλων της πλειοψηφίας διεφάνη ότι δεν ήταν εύκολο να περάσει θετικά η πρόταση. Μέσα στην ομάδα νομαρχιακοί σύμβουλοι όπως οι κ.Μιχελογιαννάκης, Σταθόπουλος, Κοκοσάλης κ.α. εξέφρασαν την άποψη ότι δεν μπορούν να υπερψηφίσουν και αυτό το συμμερίστηκαν σχεδόν οι μισοί από τους παριστάμενους.

Ο πρόεδρος του Εμπορικού Συλλόγου κ.Κουμαντάκης είπε ότι από την πρόταση του επενδυτή λείπει η μελέτη των περιβαλλοντικών επιπτώσεων, αλλά και μια σειρά από άλλα δικαιολογητικά που θα επιτρέψουν όπως είπε την συζήτηση της υπόθεσης. Μάλιστα άφησε να εννοηθεί ότι κάτι άλλο κρύβεται πίσω από αυτή και τόνισε επίσης ότι και “ότι σήμερα η εντοπιότητα των μετόχων δεν εξασφαλίζει κάτι για το μέλλον”.

“Δεν είμαστε αρνητές, αλλά υπάρχει πρόβλημα στην τοπική οικονομία με αυτό το κέντρο” είπε.

Ανάλογη ήταν η τοποθέτηση και της κ.Μαστοράκη από την Ομοσπονδία Εμπόρων Κρήτης, αλλά και της κ.Αποστολάκη από την Συνομοσπονδία. Στην ουσία οι έμποροι ανέφεραν ότι θα μπορούσαν να συζητούσαν για μια επένδυση που θα ήταν πολύ μικρότερη του μεγέθους που οι επενδυτές σχεδιάζουν.

Ο πρόεδρος της ΟΕΒΕΝΗ κ.Σφυρής ήταν αντίθετος με την επένδυση και επικαλέστηκε τις διαφωνίες τόσο των βουλευτών, του υφυπουργού κ.Αρναουτάκη και του περιφερειάρχη κ.Καρούντζου, όπως είπε.

Tο σαμποταζ έχει την στήριξη μέλους της κυβέρνησης και του διορισμένου από την κυβέρνηση περιφεριάρχη!!! Ενδιαφέρον… Κατά τα άλλα για την οικονομική χρεωκοπία μας φταίνε οι… ΄΄ξένοι΄΄ και τα ΄΄κερδοσκοπικά παιχνίδια’’

Αντίθετος ήταν και ο πρόεδρος της ΕΑΣΗ κ.Γαβαλάς που σημείωσε ότι “σοκάρει το μέγεθος”,

Τον κύριο Γαβαλά αγροτοπατέρα και υποψήφιο βουλευτή με το ΠΑΣΟΚ τον σοκάρουν τα ‘’μεγάλα’’ μεγέθη, αλλά δεν τον ''σoκάρει'' το μεγάλο μέγεθος των επιδοτήσεων που ενθυλακώνει που ήταν 40.000 Ευρώ μόνο για το 2008

http://liberalcreta.pblogs.gr/2009/08/thaymaste-ergatikh-efaisthhsia-apo-sosialisth-agrotopatera-kai-p.html

Ούτε τον ''σοκάρει'' το γεγονός ότι δεν ανταποκρίθηκε στο τεράστιο deal για τα αγροτικά προιόντα με αμερικάνικη εταιρία το 2005, ε βέβαια πως θα πουλάει μετά ''προστασία'' στους ιθαγενείς;

http://liberalcreta.pblogs.gr/2010/00/ta-mploka-twn-agrotwn-apotelesma-trianta-hronwn-dosilogikhs-sosi.html

Μίλησε ακόμη ο εκπρόσωπος του ΕΚΗ κ.Σωκράτης Βαρδάκης (αρνητικός)

Αρνητικός ήταν και ο παριστάμενος βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ κ.Κριτσωτάκης.

Ε φυσικά λείπει ο ΣΥΡΙΖΑ από το παραγωγικό σαμποτάζ;
Άξιος διάδοχος της Μπιρμπίλη.

Τα αποτελέσματα του πολύχρονου παραγωγικού σαμποτάζ έχει άμεση σχέση με τον γεωπολιτικό προσανατολισμό του σοσιαλοφασιστικού καθεστώτος.


Το πολύχρονο παραγωγικό σαμποτάζ που έχει υποστεί για χρόνια αυτή η χώρα είναι αποτέλεσμα κεντρικής σοσιαλοφασιστικής παρέμβασης από το δοσιλογικό ψευδοπροοδευτικό παρακράτος. Γιατί πολύ απλά σε μία ανεπτυγμένη οικονομία δεν θα μπορούν να πουλάνε ‘’προστασία’’ και ‘’αντιδυτική προπαγάνδα’’ τα σοσιαλοφασιστικά κόμματα. Σε μία ανεπτυγμένη οικονομία δεν θα μπορούν να αγοράζουν φθηνά λιμάνια οι Κινέζοι και φθηνούς αγωγούς οι Ρώσοι.

Δεν θα πρέπει η δημοκρατική δύση και ο δυτικός τρόπος παραγωγής να είναι ΄΄πρότυπο΄΄ για τον Έλληνα πολίτη, γιατί κάτι τέτοιο θα απειλήσει την σοσιαλοφασιστική εξουσία -που βασίζεται στην υπονόμευση των θεσμών- των κινεζορωσοτσολιάδων δοσίλογων πρακτόρων, που μας οδηγούν αργά αλλά σταθερά στην αγκαλιά του Ρωσοκινέζικου φασιστικού άξονα.

Γιατί στον Δυτικό τρόπο παραγωγής οι επιχειρηματίες και οι εργαζόμενοι τους βασίζονται στις υψηλές τεχνικές και γνωσιακές δεξιότητες για να κερδίσουν και όχι στις γνωριμίες και στις μίζες του ανατολικού συστήματος. Στον Δυτικό τρόπο παραγωγής δεν προσκυνάς τον τοπικό φύλαρχο για να πάρεις ένα τυπικό δικαιολογητικό. Στον Δυτικό τρόπο παραγωγής δεν παιρνάνε ψευτοαντικαπιταλιστικές και ψευτοοικολογικές δημαγωγίες ναζιστικού περιεχομένου.
Θαυμάστε τους κινεζοτσολιάδες και ρωσοτσολιάδες σαμποταριστές που προσπαθούν να πείσουν τον Ελληνικό λαό -για λογαριασμό των αφεντικών τους- ότι οι Κινέζοι φασίστες ΄΄είναι φίλοι μας΄΄. Θαυμάστε πως αυτοί που αποτρέπουν επενδύσεις είναι οι καλύτεροι πλασιέ των Κινέζων φασιστών στην χώρα. Θαυμάστε την νομάρχη Ηρακλείου

http://www.patris.gr/articles/169557/105489?PHPSESSID=4vok5t3hunl3c42l0b482q1b86

Προσπαθεί πάρα πολύ το ψευδοπολυκομματικό αντιδημοκρατικό δοσιλογικό καθεστώς να μας πείσει ότι οι Ρωσοκινέζοι είναι φίλοι μας και η Δύση ο ΄΄προαιώνιος εχθρός΄΄ των Ελλήνων από τους οποίους δεν έχουμε να περιμένουμε κάτι καλό. Για αυτό και καταστρέφουν τους άμεσους οικονομικούς δεσμούς με την Δύση για αυτό καταστρέφουν με τον ποιο ύπουλο τρόπο κάθε επένδυση στην χώρα που δεν ελέγχεται από πρώην και νυν πράκτορες του Κρεμλίνου, που ως κρατικοί ολιγάρχες έχουν ανακαλύψει ότι είναι λέει υπέρ του ''Κρατικού καπιταλισμού'' για τον ''λαό'' κ.α. ζαρζαβατικά.

Γιατί μόνο σε πρώην και νυν πράκτορες του Κρεμλίνου χαρίζονται γήπεδα, ορυχεία, αεροπορικές εταιρίες, υπερτιμολογημένα δημόσια έργα κλπ χωρίς καμία αντίδραση.

Η χώρα έχει μπλέξει με μία διακομματική δοσιλογική σοσιαλοφασιστική και ψευδοπατριωτική συμμορία που καταστρέφει και ξεπουλάει συνειδητά την χώρα στον Ρωσοκινέζικο φασιστικό άξονα.

Η δημιουργία ενός ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΥ ΑΝΤΙΣΟΣΙΑΛΟΦΑΣΙΣΤΙΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ είναι περισσότερο επιτακτική από ποτέ

ΤΟ ΚΑΛΟΚΡΥΜΕΝΟ ΚΟΛΟΣΙΑΙΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΜΕ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ GOLDMAN SACHS

ΤΟ ΚΑΛΟΚΡΥΜΕΝΟ ΚΟΛΟΣΙΑΙΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΜΕ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ GOLDMAN SACHS

Ήρθε τελευταία πολύ λίγο στην επιφάνεια μέσω του ξένου τύπου ένα σκάνδαλο που θα μπορούσε να ρίξει την ελληνική κυβέρνηση. Αυτό κάτω από άλλες περιστάσεις θα ήταν το μεγάλο θέμα σε όλα τα ελληνικά τηλεοπτικά δελτία, θα είχε διεθνή απήχηση και θα είχε περιπλέξει σε πρωτοφανή βαθμό τη θέση της ελληνικής κυβέρνησης και την προσπάθειά της να βρει δανειστές. Αυτό λοιπόν το σκάνδαλο προς το παρόν πνίγηκε και στην εσωτερική και στη διεθνή του διάσταση. Πνίγηκε με έναν τρόπο που αποδεικνύει ότι στη χώρα μας δεν λειτουργεί στοιχειωδώς η αστική δημοκρατία επειδή υπάρχει στην πράξη μόνο ένα κόμμα με πέντε ηγεσίες το οποίο ασκεί την απόλυτη δικτατορική εξουσία του σε όλα τα μαζικά μέσα ενημέρωσης.

Τι έχει συμβεί λοιπόν; Τι καταφέρνουνε και κρύβουν οι φαιοκόκκινοι δικτάτορες της ενημέρωσης;
Κρύβουν ότι επικεφαλής του Οργανισμού Διαχείρισης του Δημόσιου Χρέους της χώρας μας, του ΟΔΔΗΧ, τοποθετήθηκε πριν 17 περίπου μέρες ο πιο βασικός από τους ανθρώπους που είναι υπεύθυνοι από την πλευρά της Ελλάδας για την εξαπάτηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης το 2001 με την απόκρυψη του ελληνικού δημόσιου ελλείμματος ώστε η χώρα μας να μπει στο Ευρώ. Αυτή η απόκρυψη έγινε με τη βοήθεια της αμερικάνικης επενδυτικής τράπεζας Goldman Sachs που πήρε για τις εξαιρετικά πολύπλοκες και βρώμικες υπηρεσίες της το ποσό των 300 εκατομμυρίων Ευρώ. Ο άνθρωπος που διαχειρίστηκε αυτήν την υπόθεση από ελληνικής πλευράς είναι ο Πέτρος Χριστοδούλου σαν υπεύθυνος τότε αγορών της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδας ενώ τρία χρόνια νωρίτερα το 1998 ο ίδιος ήταν σημαντικό στέλεχος της Goldman Sachs.
Το όνομα του Χριστοδούλου σαν διαχειριστή αυτής της μεγάλης, τουλάχιστον πολιτικής και ηθικής απάτης σε βάρος της ΕΕ, ήρθε στην επιφάνεια τρεις μέρες αφότου αυτός διορίστηκε πρόεδρος του ΟΔΔΗΧ από την κυβέρνηση Παπανδρέου. Ήρθε όταν η Fed, η αμερικάνικη ομοσπονδιακή, δηλαδή η κεντρική εκδοτική τράπεζα, άρχισε να ερευνάει τη βρώμικη αυτή συναλλαγή της Goldman Sachs υπέρ του ελληνικού κράτους και σε βάρος της ΕΕ μόλις αποκαλύφθηκε από τους Τάιμς της Νέας Υόρκης. Στις έρευνες της η Fed ανακάλυψε ότι ο Χριστοδούλου έπαιξε τον βασικότερο ρόλο σε αυτή τη συναλλαγή και άρχισε να ερευνά γι αυτόν. Ιδιαίτερα άρχισε να ερευνά το ρόλο του το 2009 όταν αυτός επέβλεψε τη δημιουργία στο πλευρό της Goldman Sachs της λονδρέζικης εταιρίας Τitlos για να μεταφέρει το χρέος του ισολογισμού της Ελλάδας στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδας.
Η έρευνα της Fed για τον Χριστοδούλου ήρθε στο φως από τη γαλλική Monde που με σημαντικό άρθρο της στις αρχές του Μάρτη αναφέρθηκε στα δίκτυα πολιτικής επιρροής της Goldman Sachs στην Ευρώπη και σε άλλες χώρες. Στις 3 του Μάρτη το ελληνικό «Βήμα» έγραψε δικό του άρθρο στο οποίο παρατηρούσε ότι η ελληνική κυβέρνηση έχει περιέλθει σε δύσκολη θέση που έβαλε τον Χριστοδούλου σε αυτή τη θέση. Όμως την επόμενη Κυριακή δεν υπήρχε αναφορά ούτε από το Βήμα ούτε από αλλού για σκάνδαλο και καθαίρεση του Χριστοδούλου. Το μόνο που υπήρχε γι αυτόν είναι τα καλά σχόλια από πολλές πλευρές επειδή αυτός ήταν που έριξε προχθές στην αγορά τα κρατικά ομόλογα των 5 δις που αγοράστηκαν πρόθυμα και ταυτόχρονα αποκάλυψαν το ψηλό επιτόκιο δανεισμού της Ελλάδας. Το τελευταίο το χρησιμοποίησε ο Παπανδρέου στη διπλωματική του περιφορά στην ΕΕ και απαίτηση για άμεση δανειοδότηση –που πάντα με απατεωνίστικο θράσος την ονομάζει πολιτική στήριξη.
Δεν είναι δύσκολο να εξηγήσει κανείς αυτήν την καθολική πολιτική προστασία του Χριστοδούλου. Ο Χριστοδούλου ανήκει σύμφωνα με την Monde σε ένα πανευρωπαίκό δίκτυο μεσαζόντων της Goldman Sachs. Επικεφαλής του Δικτύου αυτού για όλη την Ευρώπη σύμφωνα με την Monde είναι ο Peter Sutherland, μεγάλο πολιτικό και οικονομικό στέλεχος της ΕΕ, του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου και πρόεδρος ως χθες του πετρελαϊκού κολοσσού της ΒP. Ταυτόχρονα όμως ο Sutherland είναι «ο απαραίτητος άνθρωπος» σύμφωνα με την Monde για τις σχέσεις των 27 χωρών της ΕΕ με τη Ρωσία. Όπως είδαμε και στην Βικιπαίδεια πρόκειται για έναν αρχιυφεσιακό, θερμό υπερασπιστή της ενσωμάτωσης της Ρωσίας αλλά και της Κίνας στις δυτικές οικονομίες. Η στενή του σχέση με τον σοσιαλιμπεριαλισμό ανταμείφθηκε όταν επί της προεδρίας του η Ρωσία του Πούτιν διάλεξε την BP για τη δημιουργία ενός κοινού πετρελαϊκού κονσόρτσιουμ με τη ρώσικη TNK για την άντληση ρώσικων υδρογονανθράκων. Όταν οι σχέσεις του τοπικού επικεφαλής της BP στη Ρωσία και της ΤΝΚ οξύνθηκαν με ρώσικη ευθύνη, ο Sutherland έσβησε αμέσως τη φωτιά υποχωρώντας στις απαιτήσεις του Μεντβέντεφ. Επίσης ο Sutherland υπήρξε ο βασικός αρχιτέκτονας για την είσοδο της Κίνας στον ΠΟΕ.

Να λοιπόν πως εξηγείται αυτή η προστασία όχι απλά του Χριστοδούλου αλλά και της Goldman Sachs από την κυβέρνηση και σύσσωμο το ελληνικό πολιτικό καθεστώς. Ξέρουν καλά αυτοί οι ρωσόδουλοι ότι ήταν μέσω της G.S που η κυβέρνηση Παπανδρέου προσπάθησε να πάρει το κινέζικο δάνειο των 20 δις Ευρώ πριν την τσιμπήσουν οι δυτικοί και η υπόθεση χαλάσει. Να γιατί δεν τους νοιάζουν τα αλλεπάλληλα διεθνή δημοσιεύματα που αναφέρουν ότι την ίδια ώρα, ακόμα και προχθές, που η G.S πρότεινε στην Ελλάδα μια νέα κομπίνα για την απόκρυψη του χρέους, σπεκούλαρε στη χρεωκοπία της χώρας μας παίζοντας μαζί με άλλες διεθνείς τράπεζες στην άνοδο των ελληνικών spreads και των CDS (ασφαλίστρων κινδύνου). Αν δεν είχαν αυτές τις ειδικές σχέσεις με τα ανατολικά αφεντικά των 5 κομμάτων η G.Sachs και οι άνθρωποί της θα ήταν τα πιο μισητά όντα στη χώρα και όλοι θα πίστευαν αμέσως ότι είναι αυτοί οι «παλιοεβραίοι» που έχουν καταστρέψει τη χώρα. Αυτό δεν σημαίνει ότι κάποια στιγμή οι έλληνες πράκτορες των νέων Χίτλερ δεν θα κατηγορήσουν την Goldman Sachs για τα δικά τους εγκλήματα αλλά ότι η μόνη αρχή τους είναι ακριβώς η υπεράσπιση της ρώσικης στρατηγικής. Αυτό που θέλουν τώρα από τους ελεεινούς αμερικάνους σπεκουλαδόρους μονοπωλιστές της Goldman Sachs είναι να συμμετέχουν και αυτοί στην πολιτική περικύκλωση της ΕΕ και ειδικά της Γερμανίας από το μέτωπο Ρωσίας-ΗΠΑ για να υποχρεωθεί η ΕΕ να διατηρήσει την Ελλάδα μέσα στο Ευρώ, δηλαδή να τη δανειοδοτήσουν την ώρα που οι ρωσόδουλοι θα χώνουν τους ανατολικούς κρατικοφασίστες μέσα στη χώρα. Προς το παρόν προπομποί αυτής της εισόδου είναι οι μικρές χώρες του Κόλπου που είναι γέφυρες με το Ιράν και τη Ρωσία , κυρίως το φιλορώσικο Κατάρ, η βάση του διεθνούς τηλεοπτικού δικτύου Αλ Ταζίρα, που μόλις χθες πήρε άδεια για μια γιγαντιαία επένδυση στον Αστακό. Σε αυτή την είσοδο μια Goldman Sachs και ένας Χριστοδούλου είναι καθαρό χρυσάφι.

http://www.oakke.gr