ΣΤΡΑΠΑΤΣΑΡΙΣΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΖΟ ΤΟΥ ΒΟΛΟΥ ΤΟ ΨΕΥΤΟΚΚΕ ΕΞΑΠΟΛΥΕΙ ΒΡΩΜΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΟΑΚΚΕ

ΣΤΡΑΠΑΤΣΑΡΙΣΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΖΟ ΤΟΥ ΒΟΛΟΥ ΤΟ ΨΕΥΤΟΚΚΕ ΕΞΑΠΟΛΥΕΙ ΒΡΩΜΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΟΑΚΚΕ

Στη σελίδα 16 του κυριακάτικου Ριζοσπάστη μέσα σε μια σειρά από σχόλια και ανταποκρίσεις γεμάτα ψέματα που κρύβουν την πανωλεθρία του ψευτοΚΚΕ στο Βόλο στις 17 του μήνα (πχ ότι δεν δούλεψε το εργοστάσιο ενώ δούλεψε κανονικότατα) βρίσκεται σε περίοπτη θέση και μάλιστα 2 φορές στην ίδια σελίδα, μια επίθεση λάσπης στην ΟΑΚΚΕ. Συγκριμένα υπάρχει το εξής απόσπασμα:

«Ξάφνου πύκνωσαν οι «φίλοι των εργατών». Στην πόρτα του Εργατικού Κέντρου Βόλου, μέσα από το τζάμι για να προστατεύεται, είναι κολλημένο ένα ΚΥΠατζίδικης έμπνευσης κείμενο με τίτλο «Βιομηχανικοί εργάτες σώστε τα εργοστάσια από τους σαμποταριστές». Το ίδιο κείμενο είναι αναρτημένο σε site που έχει μόνιμο αντικείμενο την αντιμετώπιση του ΚΚΕ. Αποσπάσματα του συγκεκριμένου κειμένου έγιναν δήλωση του γραμματέα του εργοδοτικού σωματείου του Μάνεση στο Βόλο και συνθήματα απ' αυτό το κείμενο αναρτήθηκαν επίσης για μερικά λεπτά σαν πανό στο εργοστάσιο του Βόλου. Για μερικά λεπτά, όσο δηλαδή χρειάστηκε να πάρουν οι κάμερες των καναλιών ένα πλάνο με τον άνθρωπο του βιομήχανου Μάνεση, τον γραμματέα του εργοδοτικού σωματείου να καταγγέλλει το ΠΑΜΕ».

Δίπλα σε αυτό το κείμενο υπάρχει η παρακάτω φωτογραφία και κάτω από τη φωτογραφία η λεζάντα: «Η συμβολή του ΕΚ Βόλου ενάντια στην απεργία, συμπληρώθηκε με την προβοκατόρικη αφίσα που φιλοξένησε στα γραφεία του».

Στην ίδια σειρά σχολίων καταγγέλλεται παρακάτω για άλλη μια φορά η αφίσα, αλλά ονομάζεται ανακοίνωση μιας «δήθεν «κομμουνιστικής οργάνωσης (που) διατάσει οι εργάτες να μείνουν μακριά από το ΠΑΜΕ»...

Οι γκεμπελίσκοι δεν αναφέρουν στο κείμενο τους ότι η αφίσσα-ανακοίνωση που είναι κολλημένη στο Εργατικό Κέντρο του Βόλου είναι αφίσα της ΟΑΚΚΕ (εκείνη ενάντια στο βιομηχανικό σαμποτάζ που σύντροφοί μας κόλλησαν και στο Βόλο). Επίσης δεν αναφέρουν ότι το πανό που υψώθηκε στο εργοστάσιο στη διάρκεια του μεγάλου κάζου τους στις 17 του μήνα έγραφε: «ΟΧΙ ΣΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ ΤΟΥ ΠΑΜΕ».

Από αυτό το πρώτο απόσπασμα του Ριζοσπάστη που παραθέτουμε παραπάνω οι αναγνώστες μας πρέπει να προσέξουν την φρασούλα : «μέσα από το τζάμι για να προστατεύεται». Αυτή η φρασούλα σε απλή γλώσσα σημαίνει ότι αν ήταν έξω από το τζάμι η αφίσα θα ήταν απροστάτευτη δηλαδή οι τραμπουκοι του ψευτοΚΚΕ θα την έσκιζαν ή θα την κάλυπταν, δηλαδή θα την έπνιγαν όπως κάθε φορά κάνουν σε όποια φωνή τους καταγγέλλει και τους ξεσκεπάζει. Για να μπορούν να ασκήσουν τη βία τους στους όποιους «διαφωνούντες» οι γκεμπελιστές τραμπούκοι απευθύνουν πάντα στον αντίπαλό τους μια κατηγορία που αν γινόταν πιστευτή θα τον έκανε αντιπαθητικό στις μάζες. Γι αυτό μιλάνε για «ΚΥΠατζίδικης έμπνευσης αφίσα». Και αυτό το λένε οι γκεμπελιστές με ασύλληπτο θράσος καθώς οι ίδιοι είναι αυτοί και όχι η ΟΑΚΚΕ που έχουν κομματικές οργανώσεις στην ΚΥΠ και σε όλα τα σώματα ασφάλειας και βέβαια τις καλύτερές τους στο στρατό, που παίρνουν εκατομμύρια ευρώ κάθε χρόνο από το κράτος, που μιλάνε υποχρεωτικά βάσει νόμου πολλές φορές καθημερινά σε όλα τα κρατικά κανάλια και που τελικά έχουν δικιά τους αστυνομία τραμπούκων με κρατική έγκριση ενώ δίνουν διαταγές και στην κανονική αστυνομία που απέναντί τους κάθεται προσοχή. Κατηγορούν λοιπόν αυτοί που είναι εδώ και χρόνια τμήμα του πιο βαθιού κράτους σαν κυπατζίδικη την ΟΑΚΚΕ που είναι το κόμμα που το κρύβει όσο μπορεί , που κυριολεκτικά το φιμώνει όχι απλά το βαθύ κράτος, αλλά σύσσωμο το κυρίαρχο πολιτικό καθεστώς γιατί σε όλα η ΟΑΚΚΕ είναι το αντίθετό του.

Γι αυτό το λόγο οι σοσιαλφασίστες δεν αναφέρουν ότι είναι η ΟΑΚΚΕ που υπογράφει την αφίσα. Όπως δεν αναφέρουν τι έγραφε το πανό των χαλυβουργών. Αυτοί βέβαια δεν χρειάστηκαν την αφίσα της ΟΑΚΚΕ για να μάθουν τι είδους άνθρωποι είναι αυτοί οι τραμπούκοι-εισβολείς του ΠΑΜΕ που αποφασίζουν γι αυτούς χωρίς αυτούς ενάντια σε αυτούς και που επιπλέον τους συκοφαντούν ασύστολα. Οι σοσιαλφασίστες του ψευτοΚΚΕ δεν θέλουν δηλαδή να ακουστεί ότι είναι η κομμουνιστική ΟΑΚΚΕ που τους ξεσκεπάζει σαν αντεργατική δύναμη, ούτε θέλουν να ακουστεί ότι η κατηγορία που τους απευθύνουν για πρώτη φορά τόσο ωμά εργάτες είναι ότι είναι φασίστες. Και δεν θέλουν να ακουστεί ούτε το ένα ούτε το άλλο γιατί ξέρουν ότι είναι όλο και πιο αντιπαθητικοί και απομονωμένοι στην εργατική τάξη και ύποπτοι ακόμα και στις πλατιές τους επιρροές τους για το ότι δρουν και αντεργατικά και φασιστικά.

Στην πραγματικότητα αυτή η επίθεση στην ΟΑΚΚΕ και όλος ο ατέλειωτος αχταρμάς κειμένων που πιάνουν σελίδες ολόκληρες του κυριακάτικου Ριζοσπάστη αποκαλύπτουν ένα πράγμα: ότι το ψευτοΚΚΕ έχει μεγάλο πρόβλημα μετά τις οργανωτικές και πολιτικές αποτυχίες του στο Βόλο, ειδικά μετά από εκείνη την παταγώδη στις 17 του Γενάρη όπου απομονώθηκε από ένα παλλαϊκό μέτωπο όλης της Θεσσαλίας εναντίον της σαμποταριστικής του πολιτικής. Και δεν απομονώθηκε γι αυτά που κάνει τώρα αλλά γι αυτά που έκανε χωρίς ουσιαστικό αντίπαλο όλες τις τρεις τελευταίες δεκαετίες κατά τις οποίες έκλεισε σαν αιχμή του δόρατος του βαθιού κράτους μια σειρά μεγάλα εργοστάσια και ερήμωσε πόλεις ολόκληρες προετοιμάζοντας τη σημερινή εθνική χρεωκοπία .

Το ψευτοΚΚΕ είναι σε πανικό γιατί μόλις τώρα κατάλαβε ότι αρχίζει να έχει έναν μεγάλο αντίπαλο, που το ίδιο κατασκεύασε απέναντί του. Και αυτός ο αντίπαλος δεν είναι η αδύναμη ντόπια βιομηχανική αστική τάξη της Θεσσαλίας και δυο-τρεις βουλευτές που κατήγγειλαν την ωμή επίθεση του ενάντια στη χαλυβουργία του Βόλου. Το ψευτοΚΚΕ καταγγέλλει τις όποιες αντιστάσεις της αστικής τάξης της Θεσσαλίας -και μόνο αυτής γιατί η υπόλοιπη έκανε μόκο ως τώρα- κυρίως για να φανεί το ίδιο σαν τάχα εργατικό κόμμα που είναι θύμα της επίθεσης του κεφάλαιου ενώ είναι, σε διευθυντικό επίπεδο, ένας ελεεινός υπάλληλος του γιγαντιαίου ρωσοκινεζικού κρατικομονοπωλιακού κεφάλαιου και του κομπαδόρικού του κομματιού του ελληνικού κεφάλαιου. Αυτός ο υπάλληλος έχει σαν αντίπαλο του την βιομηχανική εργατική τάξη και τον υπόλοιπο εργαζόμενο λαό που βλέπουν για πρώτη φορά στη Θεσσαλία τόσο μαζικά το ψευτοΚΚΕ σαν εχθρό επειδή μόλις τώρα τους χτυπάει ανοιχτά και πάνω στην ανεργία για να τους ρίξει στην ανεργία. Γιατί τώρα μόλις αρχίζουν να ξυπνάνε από τον λήθαργο του οικονομισμού της κρατικής υπαλληλικής ελεημοσύνης στον οποίο τους είχαν ρίξει επί δεκαετίες οι ψευτοταξικιστές ρωσόδουλοι όταν γκρέμιζαν τα εργοστάσια. Γι αυτό στάθηκαν δίπλα στους χαλυβουργούς του Βόλου οι φορτηγατζήδες του Βόλου και κανένα σωματείο του Βόλου δεν υποστήριξε τους τραμπούκους εκτός από τις σφραγίδες του ψευτοΚΚΕ. Έτσι έγινε και κολλήθηκε και διαφυλάχτηκε στο ΕΚ Βόλου η αφίσα της ΟΑΚΚΕ μια από τις πιο σημαντικές στρατηγικά και καίριες πολιτικά που έχει εκδώσει ως τα σήμερα.

Πέρα από αυτήν την στρατηγική πλευρά του ζητήματος αυτό που έχει άμεσα και ζωτικά πολιτικά ανησυχήσει πολύ το ψευτοΚΚΕ είναι ότι η αποτυχία της ωμής επίθεσής τους στις 17 για να κλείσουν τη χαλυβουργία του Βόλου τους έχει φέρει σε πολύ δύσκολη θέση στον Ασπρόπυργο. Εκεί στην τελευταία από τις συνελεύσεις παρωδίες στις οποίες συμμετέχουν καμιά 150ρια από τους 400 χαλυβουργούς που πνίγονται και τρομοκρατούνται από ένα στρατό «συμπαραστατών» που κουβαλάει εκεί το σοσιαλφασιστικό μέτωπο ψευτοΚΚΕ-ΣΥΝ, τόλμησαν και σήκωσαν τα χέρια τους 16 χαλυβουργοί, υποστηρίζοντας ότι θέλουν μυστική ψηφοφορία. Αυτό το έκαναν κόντρα στο ΠΑΜΕ που παράνομα και φασιστικά έβαλε σε ανοιχτή ψηφοφορία μπροστά στους τραμπούκους συμπαραστάτες το αν οι εργάτες θέλουν η όχι μυστική ψηφοφορία για να αποφασίσουν για το πως θα συνεχίσουν τον αγώνα τους(!). Η οργή της βάσης των εργατών του Ασπροπύργου ενάντια στο ΠΑΜΕ είναι στην πραγματικότητα πολύ πιο εκτεταμένη και πολύ πιο βαθειά από ποτέ και γι αυτό ελάχιστοι ανέβηκαν στις 17 του μήνα στο Βόλο. Τώρα το ψευτοΚΚΕ ξέρει ότι κινδυνεύει να νικηθεί στον Ασπρόπυργο ιδιαίτερα αν ενωθούν οι εργάτες του Βόλου και του Ασπροπύργου και σχηματίσουν ένα δημοκρατικό μέτωπο ενάντια στους σαμποταριστές αλλά και ταυτόχρονα να υπερασπίσουν τους απολυμένους της Χαλυβουργίας αν η εργοδοσία επιμείνει τις απολύσεις που έχει εξαγγείλει στον Ασπρόπυργο, δηλαδή αν επιχειρήσει να εκδικηθεί τους εργάτες για την προβοκάτσια που έκανε εναντίον τους ο σοσιαλφασισμός.

http://oakke.blogspot.com/2012/01/blog-post_23.html#more

Ο ΕΧΘΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΟΣ Δε χρεοκόπησαν τη χώρα οι δανειστές αλλά οι εσωτερικοί ανατολικοί σαμποταριστές

Ο ΕΧΘΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΟΣ

Δε χρεοκόπησαν τη χώρα οι δανειστές αλλά οι εσωτερικοί ανατολικοί σαμποταριστές

Σε αυτούς τα κύρια πυρά του λαού για να σωθεί η χώρα

Η ακή­ρυ­χτη χρεοκοπία της χώ­ρας οπό­τε και η αυ­ξα­νό­με­νη εξα­θλί­ω­ση του λα­ού δεν οφεί­λε­ται στους δα­νει­στές όπως λέ­νε οι ψευ­το­α­ρι­στε­ροί και οι φα­σί­στες, ού­τε οφεί­λεται στο με­γά­λο και διε­φθαρ­μέ­νο κρά­τος, όπως ισχυ­ρί­ζο­νται οι δυ­τι­κό­φι­λοι φι­λε­λεύ­θε­ροι. Η ακή­ρυ­χτη χρεοκοπία της χώ­ρας οφεί­λε­ται στο πα­ρα­τε­τα­μέ­νο σα­μποτάζ που γί­νε­ται επί 30 χρό­νια στη βιο­μη­χα­νι­κή ανά­πτυ­ξη, στην επι­στη­μο­νι­κή έρευ­να και στη σύγ­χρονη αγρο­τι­κή πα­ρα­γω­γή. Αυ­τό το σα­μποτάζ το έκα­ναν «α­πό τα πά­νω» συ­γκε­κρι­μέ­νες ηγε­τι­κές κλί­κες στο ΠΑ­ΣΟΚ και στη Ν.Δ. με προ­ε­ξέ­χου­σες εκεί­νες του Α. Πα­παν­δρέου, του Ση­μί­τη, του Κα­ρα­μαν­λή του Β΄ και τώ­ρα του Γ. Πα­παν­δρέ­ου. Με ακό­μα με­γα­λύ­τε­ρη μα­νί­α έκα­ναν και κά­νουν αυ­τό το σα­μπο­τάζ «α­πό τα κά­τω» οι ηγε­σί­ες του ψευ­τοΚ­ΚΕ και του Συ­να­σπι­σμού στο όνο­μα τά­χα του κα­θα­ρού πε­ρι­βάλ­λο­ντος, των δα­σών, των αρχαιο­τή­των και της δή­θεν αντιερ­γο­δο­τι­κής πά­λης. Αργό­τε­ρα προ­στέ­θη­καν στους σα­μπο­τα­ρι­στές με πιο «δια­κρι­τι­κό» τρό­πο οι Σα­μα­ράς και Κα­ρα­τζα­φέ­ρης. Αυ­τό το έγκλη­μα οι σα­μπο­τα­ρι­στές το κρύ­ψα­νε από τον λα­ό συ­ντη­ρώ­ντας επί δε­κα­ε­τίες με φτη­νά ευ­ρω­πα­ϊ­κά δα­νει­κά την κατα­νά­λω­σή του, ιδιαί­τε­ρα εκεί­νη της κρα­τι­κής υπαλ­λη­λί­ας που ένα πε­λώ­ριο μέ­ρος της το κα­τευ­θύ­να­νε στο ρε­μα­λί­κι και ένα μι­κρότε­ρο στη δια­φθο­ρά. Ακό­μα με τα δα­νει­κά αυ­τοί θρέ­ψα­νε και μια σει­ρά ολι­γαρ­χι­κές με­γα­λο­βδέλ­λες αλλά και εκα­το­ντά­δες χι­λιά­δες κρα­τι­κά και ιδιω­τι­κά λα­μό­για. Αυ­τό το όργιο πα­ρα­γω­γι­κής κα­τα­στρο­φής και κα­τα­να­λωτι­κής σπα­τά­λης οι σα­μπο­τα­ρι­στές το αντιρ­ρό­πι­ζαν κά­πως με τη μαύ­ρη με­τα­να­στευ­τι­κή εργα­σί­α. Έτσι πέ­τυ­χαν να γι­γα­ντώ­σουν εκτός από το κρα­τι­κό έλλειμ­μα και τον εθνο­ρα­τσι­σμό, δη­λα­δή το να­ζι­σμό.

Οι 5κομ­μα­τι­κοί σα­μπο­τα­ρι­στές τα έκα­ναν αυ­τά για να εξα­φα­νί­σουν στα­δια­κά τις επι­χει­ρή­σεις που ήταν στα χέ­ρια του ντό­πιου και του δυ­τι­κού κε­φά­λαιου και να δυ­να­μώ­σουν εκεί­νες του ανα­το­λι­κού κε­φά­λαιου, ρώ­σι­κου και κι­νέ­ζι­κου. Έτσι προ­στα­τέ­ψα­νε και γι­γα­ντώ­σα­νε με σκανδα­λώ­δεις συμ­βά­σεις τους ολι­γάρ­χες Μπό­μπο­λα, Κόκ­κα­λη, Γερ­μα­νό, Βγε­νό­που­λο, Μυ­τι­λη­ναί­ο και δώσα­νε στρα­τη­γι­κούς το­μείς της οι­κο­νο­μί­ας στα κρα­τι­κά μο­νο­πώ­λια της Ρω­σί­ας και της Κί­νας (Γκάζ­προμ, Κό­σκο). Ακό­μα και τώρα μέ­σα στη χρε­ω­κο­πί­α και την ώρα που ο λα­ός στε­νά­ζει κά­τω από πρω­το­φα­νή ανερ­γί­α, αυ­τοί αντί να στα­μα­τή­σουν το σαμπο­τάζ το συ­νε­χί­ζουν με με­γα­λύ­τερη ορμή! Έτσι οι Πα­παν­δρέ­ου-Μπιρ­μπί­λη αλλά και ο Χρυ­σο­χο­ΐ­δης μπλο­κά­ρουν επεν­δύ­σεις δε­κά­δων δις Ευ­ρώ με την έγκρι­ση όλης της αντι­πο­λί­τευ­σης. Χα­ρακτη­ρι­στι­κά εμπο­δί­ζουν την αξιο­ποί­η­ση του ντόπιου λι­γνί­τη, σα­μπο­τά­ρουν τις επεν­δύ­σεις στην ανα­νε­ώ­σι­μη ενέρ­γεια, εμπο­δί­ζουν τις γε­ω­τρή­σεις στο λι­βυ­κό όπου υπάρ­χουν πε­λώ­ρια κοι­τά­σμα­τα φυ­σι­κού αε­ρί­ου, ώστε να παίρ­νου­με το ακριβό ρώ­σι­κο αέ­ριο, εμπο­δί­ζουν τις κα­ναδι­κές και αυ­στρα­λια­νές επεν­δύ­σεις πε­ρί­που 2 δις στον πα­νά­κρι­βο σή­με­ρα χρυ­σό (Χαλ­κι­δι­κή, Θρά­κη), ακυ­ρώ­νουν με το ΣτΕ τε­ρά­στιες του­ριστι­κές επεν­δύ­σεις (ιδιαί­τε­ρα στην Κρή­τη και στην Ηλεί­α) ενώ μα­ταί­ω­σαν τη στρα­τη­γι­κό­τε­ρη αγρο­τι­κή επέν­δυ­ση που εί­ναι η εκτρο­πή του Αχε­λώ­ου. Όλα αυ­τά με πρω­το­πό­ρους τους ανθρώ­πους του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ. Η πιο βα­σι­κή μέ­θοδος σα­μπο­τάζ που χρη­σι­μο­ποιεί ο Πα­παν­δρέ­ου σή­με­ρα εί­ναι να εφαρ­μό­ζει πι­στά τα πιο επα­χθή και αντια­να­πτυ­ξια­κά μέ­τρα του μνη­μό­νιου των δα­νει­στών, δη­λα­δή την υπερ­φο­ρο­λό­γη­ση και την ανα­γκα­στι­κή υπο­κα­τα­νά­λω­ση του πλη­θυ­σμού και κα­νέ­να από τα θε­τι­κά του, όπως το ξεμπλο­κά­ρι­σμα των επεν­δύ­σε­ων, την απε­λευ­θέ­ρωση των κλει­στών επαγ­γελ­μά­των και το χτύ­πη­μα της φο­ρο­δια­φυ­γής.

Για να μπο­ρούν να πα­ρα­δώ­σουν πάμ­φθη­να τον πα­ρα­γω­γι­κό πλού­το της χώ­ρας στη Ρω­σί­α και στην Κί­να και για να κρύ­ψουν τις συ­ντρι­πτι­κές ευ­θύ­νες τους για τη χρε­ω­κο­πί­α οι ρω­σό­δου­λοι ηγέ­τες των 5 κοι­νο­βου­λευ­τι­κών κομ­μά­των, ιδιαί­τε­ρα οι ψευ­το­α­ρι­στε­ροί, λέ­νε στον κα­τα­πο­νη­μέ­νο λα­ό ότι για τη χρε­ωκο­πί­α της χώ­ρας φταί­ει πά­νω απ όλα το μνη­μό­νιο δη­λαδή οι ευ­ρω­παί­οι δα­νει­στές και όχι οι εσω­τε­ρι­κές δυ­νά­μεις, δηλα­δή αυ­τοί οι ίδιοι που δημιούρ­γη­σαν το χρέ­ος! Άλλω­στε το ποιος φταί­ει για τη χρε­ω­κο­πί­α το δεί­χνει και το ποιος κύ­ρια επω­φε­λεί­ται από αυτήν. Αυ­τός που επω­φε­λεί­ται εί­ναι αυ­τός που αγο­ρά­ζει τώ­ρα που όλοι που­λά­νε. Και εί­ναι η Ρω­σί­α και η Κί­να που ξέρο­ντας ότι η πο­λι­τι­κή εξου­σί­α εί­ναι φι­λι­κή προς αυ­τές αγο­ρά­ζουν τώ­ρα ιδιαί­τε­ρα του­ρι­στι­κή γη. Επί­σης εί­ναι η Ρω­σί­α που αγό­ρα­σε ου­σια­στι­κά τζά­μπα το με­γα­λύτε­ρο πα­κέ­το με­το­χών (6%) της Πειραιώς και η Κί­να που εξα­σφά­λι­σε το μο­νοπώ­λιο στις ανε­μο­γεν­νή­τριες. Εκτι­μού­με ότι σε αυ­τούς θα δο­θεί και η με­ρί­δα του λέ­οντος στις ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεις των ΔΕ­ΚΟ.

Δη­λα­δή ενώ οι σα­μπο­τα­ρι­στές κα­τη­γο­ρούν τους δυ­τι­κό­φι­λους πο­λι­τι­κούς σαν προ­δό­τες πρά­κτο­ρες της ΕΕ και του ΔΝΤ εί­ναι οι ίδιοι που λει­τουργούν σαν δο­σί­λο­γοι των ρω­σο­κι­νέζων. Δεν εί­ναι τυ­χαί­ο που σε αυ­τή την προ­δο­σί­α συ­μπρω­τα­γω­νι­στούν οι κλασ­σι­κοί φα­σί­στες, που εί­ναι πο­λι­τι­κοί από­γο­νοι των συ­νεργα­τών των αγγλο­α­με­ρι­κά­νων και των χι­τλε­ρι­κών ιμπε­ρια­λι­στών, και οι ψευ­το­α­ρι­στε­ροί ηγέ­τες του ΣΥΝ και του ψευ­τοΚ­ΚΕ, που εί­ναι πο­λι­τι­κά παι­διά των συ­νερ­γα­τών των ρώ­σων ψευ­το­κομ­μου­νι­στών φα­σι­στών οι οποί­οι διέ­λυ­σαν το πραγ­μα­τι­κό ΚΚΕ και δο­λο­φό­νη­σαν στα 1973 τον ηρω­ι­κό ηγέ­τη του Ν. Ζα­χα­ριά­δη. Οι πα­ρα­πά­νω θέ­λουν τώ­ρα να πά­ρουν την εξου­σί­α στην Ελλά­δα χτυ­πώ­ντας την αστι­κή δη­μο­κρα­τί­α από τα δε­ξιά, δη­λα­δή με πρα­ξι­κο­πη­μα­τι­κή αντι­κοι­νο­βου­λευ­τι­κή βί­α. Για να ασκή­σουν αυ­τή τη βί­α επι­κα­λού­νται, και εν μέ­ρει χρη­σι­μο­ποιούν τε­λευ­ταί­α το κί­νη­μα των «α­γα­να­κτι­σμέ­νων» πα­ρά τις ειρη­νι­κές δια­θέ­σεις της βά­σης του. Αυ­τό το κί­νη­μα το κα­θο­δή­γη­σαν στα κρυφά από την αρχή ψευ­το­α­ρι­στε­ροί και εθνο­φασί­στες, βα­σι­κά ο δό­λιος και πο­λυ­πρό­σω­πος ΣΥΡΙ­ΖΑ που έλεγ­ξε από την αρχή τις συ­νελεύ­σεις στο Σύ­νταγ­μα και επέ­βα­λε τη θέ­ση του ότι κύ­ριος υπαί­τιος της πεί­νας και της κρί­σης εί­ναι οι δα­νει­στές, βα­σι­κά η ΕΕ. Ταυ­τό­χρο­να, έσβη­σε κά­θε κα­ταγγε­λί­α στη διε­φθαρ­μέ­νη γρα­φειο­κρα­τί­α, στους φο­ρο­φυ­γά­δες, στους κρα­τι­κούς με­γα­λο-εργο­λά­βους και στους εχθρούς της ανά­πτυ­ξης, δη­λα­δή εμπό­δι­σε κάθε πά­λη των «α­γα­να­κτι­σμέ­νων» ενά­ντια στο βα­θύ εσω­τε­ρι­κό κα­θε­στώς. Εί­ναι λοι­πόν φυ­σι­κό που αυ­τό με όλα τα ΜΜΕ του κα­λεί διαρ­κώς το λα­ό να συμ­με­τέ­χει σε αυ­τό το υπο­τί­θε­ται ανα­τρε­πτι­κό κί­νη­μα! Στό­χος του κα­θε­στώ­τος δεν εί­ναι να ανα­κου­φί­σει τους αγα­να­κτι­σμέ­νους πο­λί­τες που υπο­φέ­ρουν αλλά να τους χρη­σι­μο­ποι­ή­σει στο πο­λι­τι­κό δι­πλω­μα­τι­κό παι­χνί­δι των Πα­παν­δρέ­ου-Σα­μα­ρά. Αυ­τοί θέ­λουν με την απει­λή της χρε­ω­κο­πί­ας και την απει­λή της μη ψή­φι­σης του μνη­μό­νιου να υπο­χρε­ώ­σουν την πο­λι­τι­κά δια­σπα­σμέ­νη ΕΕ να εκδώ­σει τα ευρω-ομό­λο­γα. Αυ­τά τα θέλουν οι συ­ναλ­λαγ­μα­τι­κά πλε­ο­να­σμα­τι­κές Κί­να και Ρω­σί­α για να εξαρ­τή­σουν οι­κο­νο­μι­κά την ΕΕ και να την εκβιά­ζουν πο­λι­τι­κά.

Εργα­ζό­με­νοι και Άνερ­γοι: Σας κα­λούμε σε πραγ­μα­τι­κό με­τω­πι­κό εθνο-ανε­ξαρ­τη­σια­κό και δη­μο­κρα­τι­κό αγώ­να για να ξε­μπλο­κα­ρι­στούν οι πα­ρα­γω­γι­κές επεν­δύ­σεις, για να δια­σω­θεί όση πα­ρα­γω­γι­κή βά­ση έχει επι­ζή­σει, για να υπάρ­ξει πολι­τι­κή και συν­δι­κα­λι­στι­κή αντί­στα­ση στους κά­θε λο­γής εργο­δό­τες που αξιο­ποιούν την εφιαλ­τι­κή ανερ­γί­α και το κά­θε μνη­μό­νιο για να με­τα­τρέ­ψουν τους εργαζό­με­νους σε δού­λους. Σας κα­λού­με πά­νω από όλα σε δη­μο­κρα­τι­κή και πα­τριω­τι­κή ενό­τη­τα ενά­ντια στους φαιο­κόκ­κι­νους κύ­κλους της βί­ας και της ανω­μα­λί­ας.

Αθήνα, 12/06/2011

http://oakke.blogspot.com/2011/06/blog-post_14.html#more

Ή ΘΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΣΑΜΠΟΤEΡ ΤΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ Ή ΘΑ ΠΕΘΑΝΟΥΜΕ!

ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ ΤΗΣ ΟΑΚΚΕ

Ή ΘΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΣΑΜΠΟΤEΡ ΤΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ

Ή ΘΑ ΠΕΘΑΝΟΥΜΕ!

Μια πελώρια συμφορά κρέμεται πάνω από τη χώρα. Δεν εννοούμε απλά τη χρεωκοπία στην οποία ουσιαστικά έχουμε μπει εδώ και ένα χρόνο. Πολλές χώρες έχουν χρεωκοπήσει και οι λαοί τους έχουν υποφέρει για μερικά χρόνια αλλά τελικά έχουν ορθοποδήσει. Η συμφορά στην οποία ήδη οδηγείται η Ελλάδα, αν δεν υπάρξει αντίδραση του λαού, είναι ότι η οικονομία δεν θα ανορθωθεί και η χώρα θα μπει σε μια μακριά περίοδο παραγωγικής οπισθοδρόμησης, ασύλληπτης εξαθλίωσης του λαού, φασισμού και βαριάς εθνικής υποδούλωσης.

Τι το ιδιαίτερο υπάρχει στην ελληνική χρεωκοπία ώστε να κινδυνεύουμε να πάθουμε τέτοια μεγάλη ζημιά ;

Υπάρχουν δύο ιδιαιτερότητες: Η πρώτη ιδιαιτερότητα είναι η εξής: Η Ελλάδα χρεωκόπησε επειδή έπαθε ιστορικών διαστάσεων καταστροφή η παραγωγική της βάση την ώρα που η κοινωνία κατανάλωνε σαν η παραγωγική της βάση να διευρυνόταν. Αυτή η αντίφαση εκδηλώθηκε με το ότι η χώρα μας εξήγαγε για πολλά χρόνια έως και 4φορές λιγότερα προϊόντα από όσα εισήγαγε, πράγμα που ήταν πανευρωπαϊκό και σχεδόν παγκόσμιο ρεκόρ και οδήγησε σε ένα έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών επίσης παγκόσμιο ρεκόρ. Αυτό το έλλειμμα το κάλυπταν κυρίως το κράτος αλλά και οι τράπεζες με περισσότερο δανεισμό από το εξωτερικό που πήγαινε στην κατανάλωση και όχι στην παραγωγή. Πάνω στη διεθνή κρίση έπεσαν πολύ ο τουρισμός και η ναυτιλία που ήταν δύο βασικά πράγματα που «εξήγαγε» η Ελλάδα. Τότε το κρατικό έλλειμμα λόγω του παλιότερου και πρόσφατου χρέους εκτινάχθηκε, η χώρα εσωτερικά, πχ οι τράπεζες, δεν είχε δύναμη να καλύψει το πελώριο κρατικό χρέος και έλλειμμα, νέα δανεικά η χώρα δεν μπορούσε να βρει με χαμηλό τόκο, οπότε ουσιαστικά χρεωκόπησε. Απλά δεν χρεωκόπησε ακόμα επίσημα και καθαρά απέναντι σε όλους τους δανειστές της γιατί τη δανείζει η υπόλοιπη ΕΕ και τη δανείζει για να μην ξεφτιλιστεί το Ευρώ πράγμα που θα αύξαινε στα ύψη όλα τα ευρωπαϊκά επιτόκια και θα βύθιζε σε κρίση οικονομική και πολιτική όλη την ΕΕ.

Η δεύτερη και πιο μεγάλη ιδιαιτερότητα είναι η εξής: Η Ελλάδα σαν κυβέρνηση και σαν αντιπολίτευση όλων των κοινοβουλετικών κομμάτων, ιδίως των ψευτοαριστερών, παίρνει μέτρα ή κάνει ειδικά πολιτικά «κινήματα» για να τσακίσει παραπέρα την παραγωγική της βάση, Όσες χώρες χρεωκόπησαν ως τώρα γενικά ανορθώθηκαν γιατί πήραν μέτρα για να δυναμώσουν την παραγωγική τους βάση, να αυξήσουν τις εξαγωγές τους και να μειώσουν τα ελλείμματα τους(πχ Ν Κορέα, Αργεντινή, Ταυλάνδη). Αντίθετα η Ελλάδα σαν κυβέρνηση και σαν αντιπολίτευση ακόμα και τώρα πάνω στη χρεωκοπία ακυρώνει, καθυστερεί, σαμποτάρε δεκάδες δισ επενδύσεων ιδιωτικών και κρατικών , κυρίως των πιο μεγάλων βιομηχανικών και τουριστικών με οικολογικά κυρίως προσχήματα, (πχ αυτοκινητόδρομοι, εκτροπή Αχελώου, ακύρωση μεταλλείων χρυσού στις Σάπες, ακύρωση τουριστικών έργων στη μονή Τοπλού, ηλεκτροπαραγωγούς σταθμούς με συμβατικές και ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, ακύρωση χωροταξικών σχεδίων και νόμων που διευκόλυναν τις επενδύσεις, απόδυνάμωση μέχρι εξόντωσης των ιδιωτικών επιχειρήσεων μέσω της υπερφορολόγησης, ακρωτηριασμός ή στραγγάλισμός με πρόσχημα την κρίση των βιομηχανικών ΔΕΚΟ πχ ΕΑΣ, ΕΛΒΟ, ΕΑΒ κλπ. Αυτά την ώρα που η λιγότερο υπερχρεωμένη Ιρλανδία συγκρούστηκε με την δανείστριά της ΕΕ για να κρατήσει χαμηλή τη φορολογία των επιχειρήσεων!!!

Γιατί ένα ηγεμονικό τμήμα της πολιτικής εξουσίας σαμποτάρει εδώ και τόσα χρόνια την παραγωγή ;

Γιατί ρίχνει 1 εκατομμύριο ανθρώπους στην πιο εφιαλτική ανεργία; Μήπως έχει μίσος στις παραγωγικές δυνάμεις γενικά; Όχι. Τέτοιο νεομεσαιωνικό καλογερίστικο μίσος ή μάλλον φόβο το έχουν μόνο κάποιοι μικροαστοί, οικολόγοι ή αναρχικοί που θεωρούν τις βασικότερες σύγχρονές υλικές ανάγκες των ανθρώπων και την βιομηχανία που τις ικανοποιεί όχι γέννημα της ζωής τους αλλά τέχνασμα του κεφάλαιου. Όμως αυτοί από μόνοι τους δεν έχουν αρκετή πολιτική δύναμη. Απλά τους χρησιμοποιεί η πολιτική εξουσία για να κάνει το σαμποτάζ χωρίς να εκτίθεται η ίδια. Το ζήτημα είναι γιατί αυτή εξουσία κάνει σαμποτάζ.

Κάνει σαμποτάζ γιατί εκπροσωπεί μία πτέρυγα του κεφάλαιου και μάλιστα μια πτέρυγα του παγκόσμιου ιμπεριαλιστικού κεφάλαιου που θέλει να εκτοπίσει και να συντρίψει κάθε άλλο. Για να βρει κανείς ποιο είναι αυτό το κεφάλαιο αρκεί να δει ποια μεγάλα κεφάλαια επιτρέπεται να αναπτύσσονται στη χώρα μας και ποια εμποδίζονται. Λοιπόν οι μόνες μεγάλες επενδύσεις που δεν εμποδίζονται τα τελευταία χρόνια είναι εκείνες που δένονται άμεσα ή έμμεσα με τα συμφέροντα της Ρωσίας και της Κίνας. Άμεσα δένονται οι κρατικές επενδύσεις της Ρωσίας (Γκάζπρομ), της Κίνας (ΚΟΣΚΟ) και του Κατάρ, το οποίο είναι βασικός παράγοντας της ρώσο-ιρανικής συμμαχίας στον μουσουλμανικό κόσμο (δες Αλ Τζαζίρα). Επίσης προωθούνται οι επιχειρήσεις και οι λοβιτούρες των νέων κρατικών ολιγαρχών δεμένων με τη ρώσικη πολιτική όπως είναι οι Μπόμπολας, Κόκκαλης, Γερμανός, Μυτιληναίος, Βγενόπουλος (που φτιάχτηκε κεφαλαιικά από την ρωσόφιλη Λαϊκή Τράπεζα Κύπρου), και μερικοί άλλοι πιο καινούργιοι όπως ο Καραγκουλές. Αυτό δεν σημαίνει ότι και αυτούς δεν τους χτυπάει σε ένα βαθμό η κρίση αλλά γι αυτούς υπάρχει πλήρης πολιτική στήριξη. Αυτούς τους καπιταλιστές τους εξέθρεψε ένα ενιαίο στη λογική του νέο αστικό μπλοκ εξουσίας που λειτουργεί μέσα σε όλα τα κόμματα και θέλει να σύρει τη χώρα πίσω από τον ανερχόμενο νεοναζιστικό άξονα Ρωσίας-Κίνας-Ιράν. Αυτό το μπλοκ έχει κυριαρχήσει πάνω στα παλιότερα κομμάτια της ελληνικής αστικής τάξης που ήταν δεμένα με τους δυτικούς ιμπεριαλιστές ιδιαίτερα τους ηγεμονιστές των ΗΠΑ που έγιναν μισητοί στη χώρα, ιδιαίτερα την εποχή της παγκόσμιας κυριαρχίας τους, και τώρα είναι σε πτώση. Τώρα το νέο αστικό μπλοκ παραδίνει πελώριο δημόσιο πλούτο με απ ευθείας αναθέσεις ή με στημένους διαγωνισμούς στους ανατολικούς ολιγάρχες. Αντίθετα τους καπιταλιστές που έχουν ντόπια ή δυτική οικονομική προέλευση και που κινούνται κυρίως με όρους ανταγωνισμού της αγοράς και πολύ λιγότερο με όρους πολιτικής προστασίας τους χτυπάνε με κάθε τρόπο ή τους συνδέουν υποχρεωτικά με τους ανατολικούς ολιγάρχες για να τους δώσουν κρατικές δουλειές όπως πχ την Ζίμενς που τη δέσανε με την Ιντρακόμ. Οι φιλο-ανατολικοί πολιτικοί σαμποτέρ είναι μικροί αλλά ισχυροί ηγετικοί πυρήνες μέσα σε όλα τα κοινοβουλευτικά κόμματα. Στόχος τους είναι να παραδώσουν τη χώρα μας παραγωγικά αδύναμη και εξουθενωμένη σχεδόν δωρεάν στα νέα αφεντικά τους Ρωσία και Κίνα. Αυτές θέλουν να μετατρέψουν την Ελλάδα σε βάση τους μέσα στην ΕΕ και ενάντια στην ΕΕ. Ήδη οι σαμποταριστές χρησιμοποιούν την χρεωκοπία της Ελλάδας που οι ίδιοι προκάλεσαν για να καταστρέψουν παραπέρα τις μη ελεγχόμενες από τους ίδιους παραγωγικές της δυνάμεις, να βάλουν στο χέρι τη γη, τις τράπεζες και τις ΔΕΚΟ της. Τελικά θέλουν να παρασύρουν όλη την ΕΕ σε βάθεμα της οικονομικής κρίσης της για να προκαλέσουν την πολιτική της διάσπαση και την οικονομική της εξάρτηση εξαγοράζοντας μέρος από το χρέος της ( δες Ισπανία) .

Το αντιπαραγωγικό σαμποτάζ, ιδιαίτερα αυτό ενάντια στην βιομηχανία, γίνεται εδώ και δεκαετίες «από τα πάνω» και «από τα κάτω» . «Από τα πάνω» ρωσόφιλοι πρωθυπουργοί που παριστάνουν τους φιλοδυτικούς για να αποκοιμίζουν τη Δύση, δηλαδή οι Α και Γ. Παπανδρέου, ο Σημίτης, ο Κ. Καραμανλής και ορισμένοι υπουργοί τους με προεξάρχοντα αρχικά τον Λαλιώτη, και τώρα τη Μπιρμπίλη και το Χρυσοχοΐδη, καταστρέφουν επιλεκτικά τις επενδύσεις- στόχους δίνοντας εντολές στους κομματικούς μηχανισμούς τους στην αυτοδιοίκηση, στο βιομηχανοκτόνο Ε τμήμα του ΣτΕ, στα δασαρχεία, στις αρχαιολογικές υπηρεσίες και στις πολεοδομίες. Την ίδια ώρα αναλαμβάνουν «από τα κάτω» το σαμποτάζ τα ψευτο-ΚΚΕ και ΣΥΝ που σέρνουν πίσω τους ότι είναι πιο αντιδραστικό στα άλλα κόμματα. Οι ηγέτες αυτών των δύο κομμάτων είναι πολιτικά παιδιά αποστατών του πραγματικού κομμουνισμού και της αριστεράς και είναι απόλυτα εξαρτημένοι από την σημερινή ηγεσία της Ρωσίας. Αυτή αποτελείται επίσης από τα παιδιά των προδοτών του κομμουνισμού που μετέτρεψαν τη Ρωσία, όπως και την μαοϊκή Κίνα από σοσιαλιστική σε ιμπεριαλιστική νεοχιτλερική χώρα. Να γιατί τα ψευτοΚΚΕ-ΣΥΝ μαζί με τα πιο γραφειοκρατικά κομμάτια του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ καθοδηγούν κινήματα επιλεκτικά ενάντια στις μη ανατολικές επενδύσεις και επιχειρήσεις, ιδιαίτερα τις βιομηχανικές, με το γενικό επιχείρημα ότι αυτές είναι μηχανές παραγωγής κέρδους και σαν τέτοιες λειτουργούν σε βάρος της κοινωνίας και της φύσης. Πράγματι είναι μηχανές παραγωγής κέρδους, δηλαδή μηχανές αφαίμαξης της υπερεργασίας από τους εργαζόμενους, αλλά είναι ταυτόχρονα μηχανές που παράγουν το μισθό των εργαζομένων καθώς και τα προϊόντα που ικανοποιούν τις σύγχρονες ανάγκες των λαών. Χωρίς εργοστάσια δεν υπάρχει ούτε επιβίωση των εργαζομένων σήμερα, ούτε σοσιαλισμός αύριο. Όμως οι ψευτοαριστεροί σαμποτέρ αντί να ζητάνε μέτρα αντιρρύπανσης κλείνουν τα εργοστάσια καταφεύγοντας στο ΣΤΕ και σε άλλα κρατικά όργανα, αντί να συνδυάζουν τη φύση με την ανάπτυξη σαμποτάρουν οποιοδήποτε σχέδιο χωροταξίας απελευθερώνει γη για βιομηχανική και τουριστική χρήση. Αντί να διεκδικούν καλύτερες αμοιβές και συνθήκες δουλειάς παίρνοντας υπ όψιν τους την κατάσταση κάθε επιχείρησης χειραγωγούν τα συνδικάτα συχνά με φασιστικές μέθοδες και τα οδηγούν σε μορφές και αιτήματα πάλης που κλείνουν εργοστάσια ή μειώνουν δουλειές σε εργοτάξια που είναι σε φάση πτώσης εργασιών (πχ Πιρέλλι παλιότερα, Επισκευαστική Ζώνη Περάματος τελευταία) ή σαμποτάρουν ολόκληρους κλάδους παραγωγής με τραμπούκικες μορφές πάλης (πχ κρουαζιερόπλοια). Την ίδια ώρα ειδικά στο δημόσιο δουλεύουν μαζί με τους κρατικούς συνδικαλιστές του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ υπέρ της παραγωγικής λούφας και της υπερφόρτωσης του με αχρείαστο προσωπικό. Αντί δηλαδή να ζητούν παραγωγική αξιοποίηση των υπάλληλων οι διακομματικά σάπιοι κρατικοί συνδικαλιστές επιβαρύνουν τη χώρα με πολλά δις ευρώ το χρόνο σε μισθούς που δεν αντιστοιχούν σε εργασία. Ο ρόλος όλων αυτών στην υπερχρέωση και καταστροφή των ΔΕΚΟ είναι χαρακτηριστικός. Για να μην αποκαλυφθεί ο ρόλος τους και να συνεχίζουν το καταστροφικό τους έργο οι σαμποταριστές δεν εξηγούν την χρεωκοπία με την τρομακτική ελληνική αποβιομηχάνιση (13% του ΑΕΠ έναντι 21% του ΑΕΠ του ευρωπαϊκού μέσου όρου) αλλά με δύο «θεωρίες» που ρίχνουν την ευθύνη της χρεωκοπίας στους εχθρούς τους, τους ντόπιους και δυτικούς καπιταλιστές.

Η μία «θεωρία» των σαμποταριστών, που έχει γίνει πιστευτή από τον πολύ κόσμο, είναι ότι η χώρα χρεωκόπησε λόγω της κλεψιάς.

Μιλάνε βασικά για την κλεψιά των δημόσιων ταμείων από τους πολιτικούς που είναι στην υπηρεσία των μεγάλων δυτικών μονοπωλίων και των ελληνικών τραπεζών που δάνεισαν το ελληνικό κράτος με ψηλούς τόκους. Υπάρχει ασφαλώς και από αυτούς κλεψιά η πιο μεγάλη κλεψιά του δημόσιου πλούτου είναι: 1) από τους λίγους κρατικούς καπιταλιστές (προμηθευτές και εργολάβους) κυρίως τους ανατολικούς που κλέψανε από πολλά λεφτά ο καθένας τους και 2) από πάρα πολλούς διεφθαρμένους υπαλλήλους, μικρομεσαίους ιδιώτες λαμόγια και φοροφυγάδες που κλέψανε από λίγα ο καθένας, αλλά τα περισσότερα από τον κάθε άλλον στο σύνολο. Αυτή η κλοπή δυναμώνει την πολιτική και κοινωνική σαπίλα καθώς και το χτύπημα των πολιτών που δεν παίρνουν από το δημόσιο τις υπηρεσίες που θα μπορούσαν, επίσης εμποδίζει το πιο παραγωγικό κεφάλαιο να αναπτύσσεται με όλη του τη δύναμη καθώς ένα κομμάτι του μετατρέπεται σε κατανάλωση μιζαδόρων γραφειοκρατών. Όμως η κλοπή της δημόσιας περιουσίας από μόνη της δεν φέρνει την χρεωκοπία μιας χώρας γιατί στην οικονομική ουσία της είναι μια μετατροπή του κρατικού κεφαλαίου σε ιδιωτικό. Πχ στην Κίνα που είναι το ίδιο κρατικά διεφθαρμένη με την Ελλάδα (74η στην παγκόσμια κατάταξη διαφθοράς, ενώ η Ελλάδα είναι στην 73η) τα κλεμμένα και οι μίζες πηγαίνουν και αυτά σε μεγάλο βαθμό στην παραγωγή. Γιατί γενικά το χρήμα, καθαρό ή βρώμικο, έχει την τάση στον καπιταλισμό να γίνεται παραγωγικό κεφάλαιο για να εκμεταλλεύεται την εργατική δύναμη και έτσι να αυξάνεται. Αλλά στην Ελλάδα όλα τα κεφάλαια, δηλαδή και τα τεράστια δανεικά από το εξωτερικό, και τα δισ των δωρεάν κοινοτικών επιδοτήσεων, και τα κλεμμένα από το δημόσιο και τα νόμιμα κερδη, δεν πηγαίνουν τελικά σε παραγωγικές επενδύσεις αλλά στην κατανάλωση ή σε ελβετικές τράπεζες που έχουν το πιο χαμηλό επιτόκιο. Αυτό δεν συμβαίνει επειδή οι έλληνες και ξένοι καπιταλιστές έχουν την πολύ επιβαρυντική γι αυτούς διαστροφή να μην θέλουν να αφαιμάζουν την εργατική υπεραξία επενδύοντας στην παραγωγή, αλλά γιατί η εδώ παραγωγή εμποδίζεται με κάθε τρόπο από τους πολιτικούς σαμποταριστές. Το ότι μόνη της η υπερχρέωση ενός κράτους δεν φέρνει χρεωκοπία μιας χώρας φαίνεται στην Ιαπωνία. Το ελληνικό δημόσιο χρέος είναι 130% τουΑΕΠ, το γιαπωνέζικο είναι 200% του ΑΕΠ. Κι όμως η Ιαπωνία όχι μόνο δεν χρεωκόπησε αλλά έχει ένα πολύ δυνατό νόμισμα. Αυτή υπερχρεώθηκε σαν κράτος για να σώσει τους γιαπωνέζους τραπεζίτες από το σκάσιμο της φούσκας των ακινήτων, όταν αυτοί μαζί με τους εργολάβους και τους γαιοκτήμονες έκλεψαν έναν τεράστιο όγκο κοινωνικού πλούτου. Αλλά δεν υπερχρεώθηκε σαν χώρα όπως η Ελλάδα, επειδή έχει πίσω της ένα γιγαντιαίο επενδεδυμένο και αποταμιευμένο κεφάλαιο με το οποίο εύκολα μπορεί να ξεχρεωθεί. Αντίθετα την Ελλάδα δεν την δανείζει κανείς επειδή είναι παραγωγικά και αποταμιευτικά κούφια δηλαδή δεν μπορεί να πληρώσει αυτό το χρέος από τις εσωτερικές της δυνάμεις. Αυτή η ειδική ελληνική αδυναμία εκδηλώνεται στην Ακαθάριστη Εθνική Αποταμίευση που στην Ελλάδα είναι 7% του ΑΕΠ την ώρα που ο μέσος όρος της ΕΕ είναι 20%! (Η Ιρλανδία έχει το σημαντικό 19% γιατί έχει ισχυρή βιομηχανία. Αυτή χρεωκόπησε από την τυχοδιωκτική υπερεπένδυση των τραπεζών της, ιδιαίτερα στα ακίνητα, και όχι από υποεπένδυση όπως η Ελλάδα. Άλλωστε η Ιρλανδία δεν θα χρεωκοπούσε, και πιθανά ούτε η Πορτογαλία αν δεν τις έπαιρνε σβάρνα το τσουνάμι της ελληνικής χρεωκοπίας).

Η δεύτερη «θεωρία» των σαμποταριστών είναι ότι την χρεωκοπία την φέρνουν οι δανειστές της χώρας και το μνημόνιο τους.

Πρόκειται για μια αντιστροφή γκεμπελίστικου τύπου. Δεν είναι το μνημόνιο που έφερε την χρεωκοπία αλλά η χρεωκοπία έφερε το μνημόνιο, δηλαδή είναι τελικά οι σαμποταριστές που έκαναν τους πιστωτές συνδιαχειριστές της οικονομίας της χώρας μας. Αυτή η θεωρία δείχνει το άπειρο θράσος των ρωσόδουλων σαμποταριστών και των υποτακτικών τους που είναι οι βασικοί υπεύθυνοι της χρεωκοπίας της χώρας. Αυτοί ή οι συνδικαλιστές τους καλούν τώρα το λαό να διαδηλώνει ενάντια στην ΕΕ που στο κάτω-κάτω δάνεισε το κράτος με εκατοντάδες δις χαμηλότοκα δάνεια, που συνεχίζει να δανείζει με φτηνό χρήμα τις ελληνικές τράπεζες που μόνο γι αυτό δεν έχουν χρεωκοπήσει ως τώρα και που έριξε 87 δις στην καταβόθρα των κοινοτικών επιδοτήσεων. Αυτά τα λεφτά δεν τα έδωσε από καλοσύνη αλλά για να δυναμώσει την οικονομική και την πολιτική συνοχή της απέναντι αρχικά στις δύο υπερδυνάμεις.Αυτά τα λεφτά οι σαμποταριστές, δίχως οι δίχως χαρακτήρα δυτικόφιλοι αστοί που συγκυβέρνησαν μαζί τους για 30 χρόνια χωρίς να αντιδράσουν, αντί να τα ρίξουν στην παραγωγή γιαι να μειώσουν το παραγωγικό χάσμα της χώρας μας με την βόρεια Ευρώπη τα χρησιμοποίησαν για να εξαγοράσουν πολιτικά ένα πελώριο τμήμα του πληθυσμού και να εξασφαλίσουν την ανοχή του στην καταστροφή της παραγωγικής μηχανής και στην υφαρπαγή από τους ίδιους της πολιτικής εξουσίας. Όταν λέμε εξαγορά εννοούμε κυρίως τα λεφτά που δόθηκαν στους αδούλευτους μισθούς της ευρύτερης κρατικής υπαλληλίας οι οποίοι σήκωσαν προσωρινά το επίπεδο ζωής της αλλά την ευνούχισαν παραγωγικά, την διέφθειραν ταξικά και τώρα την οδηγούν στην εξαθλίωση. Επίσης εννούμε τα κοινοτικά λεφτά που δόθηκαν κυρίως στους μεσαίους και πλούσιους αγρότες τα οποία τους μετέτρεψαν σε αργόσχολα αφεντικά άγρια εκμεταλλευόμενων μεταναστών εργατών γης και συχνά σε κλέφτες επιδοτήσεων. Έτσι τους απέτρεψαν από τον εκσυγχρονισμό της αγροτικής παραγωγής. Χάρη σε αυτό το χρήμα που μπήκε τελικά στην εσωτερική αγορά και χάρη στα άθλια μεροκάματα των μεταναστών - που τους εισήγαγαν μαζικά όλα τα τμήματα του κεφάλαιου δυτικά και ανατολικά για να αντισταθμίσουν την τεχνολογική-παραγωγική υποβάθμιση της χώρας - επέζησε όλο αυτό το απέραντο μικρεμπόριο και η θάλασσα των μικροπαραγωγών που τώρα συντρίβονται μαζικά. Έτσι, και μάλιστα υπολογισμένα, αναπτύχθηκαν αντιμεταναστευτικές διαθέσεις μέσα στην δίχως δικό της κόμμα ντόπια εργατική τάξη δίνοντας πελώρια ώθηση στις ναζιστικές εντελώς ρωσόδουλες συμμορίες και στο φασιστικό ΛΑΟΣ. Από την άλλη δόθηκε σε όλο το έθνος η ψευδαίσθηση ότι θα μπορεί να ζει κάπως ανθρώπινα για πάντα και έτσι αυτό ανέχτηκε και συχνά επικρότησε την καταστροφή της βιομηχανίας και της μεγάλης επιχείρησης γενικότερα. Χάρη όμως σε αυτή τη δωροδοκία κέρδισαν χρόνο οι ρωσόδουλοι και επεκταθήκαν μέσα σε όλα τα κόμματα και έτσι τώρα μπορεί να πηγαίνει ο πρώην δικηγόρος της ΚΟΣΚΟ Παμπούκης στη Κίνα για να της δώσει χωρίς διαγωνισμό και προφανώς μισοτιμής λόγω χρεωκοπίας γη, τράπεζες και σιδηροδρόμους και κανένα μεγάλο κόμμα να μην διαμαρτύρεται. Κι όμως οι ανατολικοί αυτοί κομπραδόροι ονομάζουν την ΕΕ κατοχική δύναμη και καλούν το λαό σε «αντιστασιακό» κίνημα εναντίον της χωρίς βέβαια να την καλούν να σταματήσει να μας δανειοδοτεί και να μας επιδοτεί.. Η ΕΕ όχι μόνο δεν είναι κατοχική δύναμη αλλά οι μονοπωλιστές που την κυβερνούν πρέπει να κατηγορηθούν για την βλακεία τους να αγοράζουν ελληνικά ομόλογα για χρόνια και μάλιστα με πολύ χαμηλά επιτόκια πράγμα που σύντομα θα πληρώσουν με την ανοιχτή χρεωκοπία της Ελλάδας στην οποία θα χάσουν τα μισά λεφτά τους. Το ότι δανείσανε με φτηνό χρήμα μια χώρα που είχε τη μανία να γκρεμίζει τη βιομηχανία της δείχνει την παρακμή τους και εκείνη των οικονομολόγων τους που αντί να αναζητούν την ευρωστία μιας οικονομίας στην πραγματική υλική παραγωγή της και στο εμπορικό της ισοζύγιο την αναζητούσαν στα νούμερα του χρηματιστηρίου και στο ύψος της... κατανάλωσης της. Αυτά επειδή από αυτήν την κατανάλωση κέρδιζαν προσωρινά οι εξαγωγές τους. Έτσι φτάσανε και στο μνημόνιο. Αυτό είναι η γενική αστική συνταγή για τις χρεωκοπίες: Μείωση μισθών, που σε άλλες χώρες γίνεται αυτόματα με την υποτίμηση του νομίσματος αλλά εδώ δεν γίνεται λόγω Ευρώ, μεγάλη αύξηση της φορολογίας, απελευθέρωση της αγοράς-γραφειοκρατικό ξεμπλοκάρισμα. Στόχος η απόπληρωμή των δανειστών μέσα και από την αύξηση της ανταγωνιστικότητας της χρεωκοπημένης χώρας. Από αυτά μόνο το τρίτο είναι το σε γενικές γραμμές θετικό τμήμα της συνταγής, αν και μόνο συνδυασμένο με φροντίδα για τους πιο αδύναμους επαγγελματίες. Η κυβέρνηση εφάρμοσε με ιδιαίτερο ζήλο τα δύο πρώτα -και μάλιστα τη φορολογία με τέτοιο τρόπο ώστε να επιβαρύνει τις πιο παραγωγικές επιχειρήσεις- και μπλόκαρε το τρίτο. Ταυτόχρονα επέτεινε την ωμή πολιτική επίθεση της στις επενδύσεις σε μια πρωτοφανή κλίμακα, χωρίς καμιά ΕΕ και ΔΝΤ, καμιά τρόικα κι κανείς αστοφιλελεύθερος να αντιδράσει. Έτσι, στα χέρια των διακομματικών σαμποταριστών, το μνημόνιο, δηλαδή το πρόγραμμα των δανειστών, έγινε και αυτό μια καταστροφική δύναμη. Γιατί συντρίβοντας τα εισοδήματα του πληθυσμού τσάκισε την εσωτερική αγορά οπότε και την παραγωγή που απευθύνεται στην εσωτερική αγορά, ενώ λόγω της υπερφορολόγησης και της μη εφαρμογής της θετικής του πλευράς δεν διευκόλυνε και την παραγωγή που απευθύνεται στην εξωτερική αγορά. Έτσι αντικειμενικά διευκόλυνε την χρεωκοπία για την οποία όμως ευθύνονται συντριπτικά οι εσωτερικές κατοχικές δυνάμεις. Το ότι αυτές είναι κατοχικές αποδεικνύεται όχι μόνο από το καταστροφικό τους πρόγραμμα αλλά από την τραμπούκικη και πραξικοπηματική δράση των επικεφαλής τους που είναι οι ηγεσίες των ΣΥΝ και του ψευτοΚΚΕ που άλλοτε κρατούν σε ομηρεία το λαό (πχ Λιμάνι του Πειραιά από το ΠΑΜΕ) άλλοτε (ΣΥΝ-ΣΥΡΙΖΑ) ασκούν βία τύπου ταγμάτων εφόδου στο κυβερνητικό κόμμα και βέβαια αποκλειστικά στο μη σαμποταριστικό τμήμα του. Στην ουσία θέλουν να τρομοκρατήσουν τη βάση του.

Παλλαϊκό Δημοκρατικό και Πατριωτικό κίνημα ενάντια στους σαμποτέρ

Αγαπητοί φίλοι εργαζόμενοι, δημοκράτες και πατριώτες. Βρισκόμαστε στα χέρια συνειδητών εγκληματιών. Ακόμα και αν η ΕΕ για να αποφύγει μια αλυσίδα χρεωκοπιών παραγράψει ή ρυθμίσει το μισό χρέος οι σαμποταριστές δεν θα σταματήσουν το πρόγραμμα καταστροφής και υποδούλωσης της χώρας και του λαού. Αν δεν τους σταματήσουμε, δεν τους διώξουμε από την εξουσία και δεν τους συντρίψουμε πολιτικά και ιδεολογικά το μέλλον μας θα είναι η βαρβαρότητα, ο φασισμός, ο θάνατος. Καλούμε τους εργαζόμενους, τους ανέργους, όλο τον πληθυσμό σε κάθε περιοχή της χώρας να παλέψει για να σώσει τα εργοστάσια και τις τουριστικές επιχειρήσεις που απέμειναν εκεί με κάθε τρόπο. Οι σαμποταριστές θα πούνε ότι αυτό είναι παράδοση στους καπιταλιστές. Οχι! Παράδοση στους καπιταλιστές έχουμε μόνο όταν κλείνουν οι πιο πολλές επιχειρήσεις και έτσι ο κάθε εργαζόμενος από τον τρόμο της ανεργίας κινδυνεύει να γίνει είλωτας ή ρουφιάνος του πιο καταπιεστή εργοδότη. Η πάλη για την επιβίωση ενός εργοστασίου που βάλλεται από σαμποτέρ και κινδυνεύει ακόμα, δεν είναι υποταγή στους εργοδότες είναι αντίσταση στους πιο επιθετικούς μονοπωλιστές που θέλουν να το κλείσουν. Με τους ιδιοκτήτες τέτοιων εργοστασίων οι εργαζόμενοι έχουν αντικειμενικά ένα και μόνο ένα κοινό συμφέρον: την επιβίωση του εργοστασίου. Αυτό δεν καταργεί την ταξική πάλη αλλά αντίθετα είναι προϋπόθεση της. Το εργοστάσιο πέρα από το ότι είναι ο χώρος από τον οποίο οι εργαζόμενοι εξασφαλίζουν σήμερα το μισθό τους, δηλαδή την ύπαρξή τους, είναι το πρώτο σχολείο, το πρώτο γήπεδο της ταξικής τους πάλης. Χωρίς γήπεδο δεν υπάρχει αντίπαλος, δεν υπάρχει αγώνας. Αυτό σημαίνει ότι οι εργαζόμενοι 1. πρέπει να είναι οργανωμένοι μέσα στους χώρους δουλειάς και να μην τους εξαθλιώνει και να μην τους ταπεινώνει η κάθε εργοδοσία πατώντας πάνω στην ανεργία και 2. είναι σωστό να κάνουν και οικονομικές υποχωρήσεις για να σωθεί μια επιχείρηση που οι δουλειές της πραγματικά πέσανε και κινδυνεύει, όμως πρέπει να διεκδικούν σαν αντάλλαγμα τη γνώση για τα οικονομικά της και λόγο για την πορεία της. Αυτό σημαίνει συνδικαλιστική δημοκρατία και στοιχειώδης εργατικόςέλεγχος. Σε επιχειρήσεις πάντως που πάνε καλά οι εργαζόμενοι πρέπει να διεκδικούν και καλύτερες μισθολογικές και εργασιακές συνθήκες. Αυτό διευκολύνει όλη την εργατική τάξη.

Το πιο βασικό καθήκον του λαού και των εργαζομένων παντού σε όλη την Ελλάδα είναι να καταγγέλλουν τους σαμποταριστές και τα αντιδραστικά κινήματα τους. Όμως πρέπει πάντα να κάνουμε διάκριση ανάμεσα στην ηγεσία των σαμποταριστών και σε πολλούς ανθρωπους της βάσης των κινημάτων τους. Υπάρχουν εκεί καλοπροαίρετοι άνθρωποι, αν και όλο και λιγότεροι πάνω στην κρίση, που ακολουθούν τέτοια κινήματα νομίζοντας ότι παλεύουν υπέρ του λαού και δεν καταλαβαίνουν ότι η μεγαλύτερη ρύπανση και η μεγαλύτερη εκμετάλλευση του λαού είναι η ανεργία. Οφείλουμε λοιπόν να παλεύουμε πάντα για τη μεγαλύτερη ενότητα του λαού, ιδιαίτερα μέσα στα εργοστάσια, και να οργανωνόμαστε και να διαδηλώνουμε ενάντια στους κυβερνητικούς, αυτοδιοικητικούς, δασαρχειακούς, αρχαιολογικούς, πολεοδομικούς, δικαστικούς (ΣτΕ) και τους συνδικαλιστές σαμποτέρ με ένα βασικό αίτημα: γη για όλες τις παραγωγικές επενδύσεις, ιδιαίτερα τις βιομηχανικές, τουριστικές και αγροτικές με υπερεπείγοντα χωροταξικά σε τοπική και μετά σε πανελλαδική κλίμακα. Τα χωροταξικά που υπάρχουν και έχουν ανακληθεί από το ΣτΕ και την αρχισαμποταρίστρια Μπιρμπίλη του ΣΥΝ πρέπει να ισχύσουν σήμερα κιόλας. Οι άδειες των 20-30 δις που είναι μπλοκαρισμένες δήθεν λόγω γραφειοκρατικής αδράνειας, πρέπει να υπογραφούν τώρα αμέσως. Τα παραπάνω δεν σημαίνουν λευκό χαρτί σε όσους καταστρέφουν το περιβάλλον,την υγεία και την αναψυχή του λαού. Οι ανήσυχοι άνθρωποι που θα συμμετέχουν στο κίνημα κατά του σαμποτάζ καταλαβαίνουν τι είναι συνδυασμός φύσης και βιομηχανίας και τι είναι ανάπτυξη δίχως σπατάλη των φυσικών πόρων . Άλλωστε θα διαθέτουν και αυτά τα κινήματα τους ειδικούς τους, τους έντιμους περιβαλοντολόγους, οπότε θα επιβλέπουν εύκολα και θα καταγγέλουν τους καταστροφείς.

Μπορούμε να σωθούμε και τώρα δα, αρκεί ν α πάρουμε τη ζωή μας στα χέρια μας και να οργανωθούμε με δημοκρατικό και διάφανο τρόπο. Αν το κάνουμε αυτό όλα θα είναι καλύτερα και για το μέλλον γενικότερα αφού η λαϊκή αυτόοργάνωση για τη σωτηρία της παραγωγής- στην οποία συμπεριλαμβάνεται και η σωτηρία της εκπαίδευσης, της έρευνας και της τεχνολογίας- θα σημάνει και την αρχή της οργάνωσης για μια μελλοντική παλλαϊκή δημοκρατική εξουσία. Το πρόβλημα όμως με κάθε λαϊκή αυτοοργάνωση ως τώρα είναι ότι χώνονται σε αυτήν οι κρυφοί πολιτικοί εχθροί της, ιδιαίτερα η ψευτοαριστερά και τη διαλύουν. Γι αυτό χρειάζεται μέσα στην αυτοοργάνωση και η πολιτική γραμμή και η πολιτική οργάνωση που θα αποκαλύπτει την πολύπλοκη κίνηση του κάθε εσωτερικού εχθρού. Η ΟΑΚΚΕ που έχει αποδείξει ότι δεν καπελώνει αλλά σέβεται τις διαθέσεις του λαού και που καταγγγέλει με όλη της τη δύναμη τους τραμπουκισμούς των φασιστών και των σοσιαλ-φασιστών, η ΟΑΚΚΕ που έχει αποδείξει ότι ξέρει τις τακτικές των υπονομευτών και που γι αυτό εδώ και χρόνια μόνη αυτή στη χώρα προειδοποιούσε για το σαμποτάζ και τη χρεωκοπία που αυτό έφερνε, πιστεύουμε πως έχει να παίξει έναν πολύ σημαντικό ρόλο στο μεγάλο κίνημα της παλλαϊκής δημοκρατικής και πατριωτικής αντίστασης που έρχεται.

Σας καλούμε να προωθήσετε παντού όσο μπορείτε κάθε τέτοια αντίσταση. Σας καλούμε να δυναμώσετε με κάθε τρόπο την ΟΑΚΚΕ.

Αθήνα 15 Απρίλη

http://oakke.blogspot.com/

http://www.oakke.gr/

ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΙΕΞΟΔΟΣ: ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΣΑΜΠΟΤΑΡΙΣΤΕΣ!

Αφίσα της ΟΑΚΚΕ 10/3/2011

ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΙΕΞΟΔΟΣ: ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΣΑΜΠΟΤΑΡΙΣΤΕΣ!

Μια πελώρια συμφορά κρέμεται πάνω από τη χώρα. Δεν εννοούμε απλά την χρεωκοπία γιατί πολλές χώρες έχουν χρεωκοπήσει και έχουν υποφέρει αλλά τελικά έχουν ανορθωθεί. Η συμφορά στην περίπτωσή μας είναι ότι συνεχίζεται με ακόμα πιο έντονους ρυθμούς η αρρώστεια που έφερε την ακήρυκτη χρεωκοπία. Πρόκειται για το συστηματικό σαμποτάζ της παραγωγής σε όλους τους τομείς και η στρατηγική αποεπένδυση, ιδιαίτερα η αποβιομηχανοποίηση της χώρας. Οι σαμποτέρ είναι μικροί αλλά ισχυροί ηγετικοί πυρήνες μέσα στα κοινοβουλευτικά κόμματα. Στόχος τους είναι να παραδώσουν τη χώρα μας εξουθενωμένη στα κρυφά αφεντικά τους, τις νεοναζιστικές δυνάμεις Ρωσία και Κίνα, που θέλουν να μας μετατρέψουν σε βάση τους μέσα στην ΕΕ ενάντια στην ΕΕ. Για να αναχαιτήσουμε τους σαμποτέρ πρέπει να ανατρέψουμε τη«θεωρία» τους, που την έχει πιστέψει σχεδόν όλος ο λαός- ότι η βασική αιτία της χρεωκοπίας υπήρξε η κλοπή του δημόσιου χρήματος από κάποιους πολιτικούς, προμηθευτές, φοροφυγάδες κλπ.

Αυτή η κλοπή υπήρξε και είναι μεγάλη. Όμως κάθε κλοπή της δημόσιας περιουσίας, όσο και να δυναμώνει την πολιτική σαπίλα και την κοινωνική ανισότητα είναι από οικονομική άποψη μια μετατροπή κρατικού κεφαλαίου σε ιδιωτικό. Την ελληνική χρεωκοπία τη έφερε ένα πρόβλημα στην παραγωγή του πλούτου και όχι στη διανομή του. Αυτή είναι η διαφορά στην κλεψιά ελληνικού τύπου από την κλεψιά κινεζικού τύπου. Οι δύο χώρες είναι εξ ίσου διεφθαρμένες (αριθμός 73και 74 στην παγκόσμια κατάταξη). Όμως η Κίνα έχει «σκάσει» από το πολύ κεφάλαιο που έχει συσσωρεύσει, επειδή εκεί και τα κλεμμένα κεφάλαια μπαίνουν στην διαδικασία της παραγωγής, γιατί κανένα κεφάλαιο δεν το συμφέρει να αποθησαυρίζεται σε ελβετικές τράπεζες. Επίσης το ελληνικό δημόσιο χρέος είναι πολύ μικρότερο από το γιαπωνέζικο, που είναι 200% του ΑΕΠ, αλλά δεν χρεωκόπησε η Ιαπωνία. Αυτή χρεώθηκε πολύ σαν κράτος για να σώσει τους γιαπωνέζους τραπεζίτες που έπαιξαν χοντρά στη φούσκα των ακινήτων. Όμως οι πάντες δανείζουν την Ιαπωνία σαν χώρα επειδή έχει ένα γιγαντιαίο επενδεδυμένο και αποταμιευμένο κεφάλαιο. Το τεράστιο δηλαδή πρόβλημα της Ελλάδας δεν είναι το μεγάλο χρέος του κράτους της, αλλά ότι δεν έχει σαν χώρα αρκετό διαθέσιμο κεφάλαιο για να μπορεί να καλύψει αυτό το χρέος πχ αυξάνοντας την φορολογία. Και δεν μπορεί να το καλύψει γιατί μετέτρεψε σε καταναλωτικά μέσα και όχι σε μέσα παραγωγής τα κεφάλαια που δανείστηκε. Στο βάθος αυτή η χρεωκοπία οφείλεται στην καταβύθιση της ελληνικής βιομηχανίας . Αυτή εκδηλωνόταν για χρόνια με το μοναδικό στην ΕΕ εμπορικό ψαλίδι 3,5 εισαγωγές προς 1εξαγωγές που με τη σειρά του προκαλούσε το ιλιγγιώδες έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών=13% του ΑΕΠ. Αυτό το έκλεινε κυρίως το κράτος με ευνοϊκό (λόγω Ευρώ) κρατικό δανεισμό. Όταν στην κρίση το έλλειμμα φούσκωσε πολύ δεν υπήρξε αρκετός όγκος συσσωρευμένου κεφαλαίου γενικότερα στην οικονομία για να εμφανιστεί σαν εγγύηση στους πιστωτές. Η χώρα ήταν κούφια. Αυτό το έδειξε η ακαθάριστη εθνική αποταμίευση που ήταν 7% του ΑΕΠ την ώρα που ο μέσος όρος της ΕΕ ήταν 20%! (Η Ιρλανδία είχε 19% γιατί έχει ισχυρή βιομηχανία. Αυτήν την χρεωκόπησε η τυχοδιωκτική υπερεπένδυση και όχι η υποεπένδυση). Για την παραγωγική καταβύθιση της χώρας ευθύνεται η πολιτική, συγκεκριμένα ένα πολιτικό ρεύμα που δουλεύει εισοδιστικά ταυτόχρονα σε πολλά κόμματά και διαθέτει μέσα σε αυτά ηγετικά στελέχη. Αυτό είναι το ρεύμα των ρωσόδουλων. Αυτοί ανάλογα με το κόμμα ή τη στιγμή παριστάνουνε τους εθνικιστές ( Α. Παπανδρέου, Καρατζαφέρης), τους ευρωπαιόφιλους (Σημίτης, Καραμανλής ο Β), τους αμερικανόφιλους (Γ. Παπανδρέου, Σαμαράς), και, κυρίως τους αριστερούς (Παπαρήγα, Τσίπρας, Αλαβάνος, Κουβέλης). Οι ρωσόδουλοι εμποδίζουν συστηματικά εδώ και 30 χρόνια εκατοντάδες δισεκατομμύρια κεφαλαίων ιδιωτικών ή κρατικών να επενδυθούν στην μεγάλη σύγχρονη παραγωγή σε κάθε τομέα, ιδιαίτερα στη βιομηχανία, στη σύγχρονη γεωργία και στην εφαρμοσμένη έρευνα. Τις μόνες επενδύσεις που επιτρέπουν είναι τις ρώσικες, τις κινέζικες, και εκείνες των Μπόμπολα, Κόκκαλη, Γερμανού, Μυτιληναίου, Βγενόπουλου και μερικών άλλων που τους δημιούργησε το διακομματικό πολιτικό πλέγμα των ρωσόδουλων παραδίνοντάς τους δημόσιο πλούτο με απευθείας αναθέσεις ή με στημένους διαγωνισμούς. Το σαμποτάζ γίνεται «από τα πάνω» όταν οι περιφερειάρχες, δήμαρχοι, δικαστές του ΣτΕ, τα δασαρχεία, οι αρχαιολογικές υπηρεσίες και οι πολεοδομίες παίρνουν εντολή να καταστρέφουν επιλεκτικά επενδύσεις- στόχους. Γίνεται και «από τα κάτω» όταν τα ψευτο ΚΚΕ και ΣΥΝ καθοδηγούν κινήματα βάσης που συντρίβουν τις επενδύσεις με το γενικό επιχείρημα ότι αυτές είναι μηχανές παραγωγής κέρδους. Πράγματι είναι μηχανές παραγωγής κέρδους, δηλαδή μηχανές αφαίμαξης υπεραξίας από τους εργάτες, αλλά είναι ταυτόχρονα και μηχανές που παράγουν το μισθό των εργατών. Χωρίς εργοστάσια δεν υπάρχει ούτε επιβίωση των εργατών σήμερα, ούτε σοσιαλισμός αύριο. Κι όμως οι ψευτοαριστεροί σαμποτέρ αντί να ζητάνε μέτρα αντιρρύπανσης κλείνουν τα εργοστάσια, αντί να διεκδικούν ότι μπορούν περισσότερο σε αμοιβές οδηγούν απεργίες ως το κλείσιμο εργοστασίων, αντί να προστατεύουν την άγρια φύση και τις αρχαιότητες εμποδίζουν τη δόμηση πάνω σε κάθε βιομηχανική και τουριστική γη οπότε σκοτώνουν την σύγχρονη πολιτισμένη ζωή. Η διαφορετική τους στάση απέναντι στους διαφορετικούς καπιταλιστές τους αποκαλύπτει: Ενώ καταγγείλανε τη γερμανική Ζήμενς έβγαλαν κυριολεκτικά «εκτός σκανδάλου» την Ιντρακόμ που έπαιρνε τις δουλειές μαζί με τη Ζήμενς. Με τον Μπόμπολα η αντίθεση είναι πιο χτυπητή. Όταν τα μεταλλεία Κασσάνδρας τα είχε ο Μποδοσάκης τον σκότωσε το δολοφονικό τους απόσπασμα η 17Ν οπότε πήρε τα μεταλλεία η Εθνική Τράπεζα. Μετά η 17Ν σκότωσε και τον διευθυντή της Εθνικής Βρανόπουλο και οι σαμποταριστές τη δώσανε στην καναδέζικη ΤΒΞ. Σύντομα την ταράξανε και αυτήν με τα «περιβαλλοντικά»κινήματα και τελικά μέσω του ΣτΕ την έκλεισαν. Τότε ο Σημίτης την έδωσε 40 φορές φτηνότερη στον Μπόμπολα! Μόλις αυτός την πήρε εξαφανίστηκαν στο λεπτό όλα τα “οικολογικά” κινήματα των ψευτοΚΚΕ-ΣΥΝ. Η ΕΕ ανακάλυψε τη παράνομη παραχώρηση στο Μπόμπολα και ζητάει την ακύρωσή της. Όμως τώρα όλα τα κόμματα είναι μαζί του. Την ίδια στιγμή όλοι εμποδίζουν την καναδική Ελντοράντο να ξεκινήσει τη μεταλλουργία χρυσού στις Σάπες στη Ροδόπης! Ανάλογα κάνουν με τους αυτοκινητοδρόμους. Το κίνημα «δεν πληρώνω» του ΣΥΝ μισοκατάργησε τα διόδια κυρίως της διαδρομής Αφίδνών-Στυλίδας. Αυτά χρηματοδοτούν τους αυτοκινητοδρόμους Ιονία Οδό, και Κεντρική Οδό που τους κατασκευάζουν εταιρείες ανταγωνιστικές προς τον Μπόμπολα (Ισπανικές, ΓΕΚ-Τέρνα.) Αυτές υποχρεώθηκαν να διακόψουν τη δουλειά τους. Αντίθετα δεν ενοχλήθηκε ουσιαστικά από αυτό το κίνημα οπότε αποπερατώθηκε μόνο ο αυτοκινητόδρομος Μορέα των Μπόμπολα-Κόκκαλη. Επίσης το κίνημα «δεν πληρώνω» δεν ενόχλησε ποτέ τα ληστρικά διόδια της Αττικής Οδού του Μπόμπολα που είναι αποδοτικότερα από όλα τα άλλα μαζεμένα , ούτε ενόχλησε και τα πανάκριβα διόδια του Ρίου Αντίρριου του Μπόμπολα. Αν τα παραπανίσια λεφτά της Αττικής πήγαιναν στους χρήστες της Αφιδνών-Στυλίδας το πρόβλημα θα λυνόταν. Οι δυτικοί δανειστές της χώρας κάνουν το έγκλημα να κάνουν δίαιτα σε μια καχεκτική Ελλάδα πιστεύοντας και από την ταξική τους τύφλα ότι χρεωκόπησε βασικά λόγω ψηλών μισθών και συντεχνιακών αμοιβών. Όμως οι απόλυτοι εγκληματίες είναι οι σταυροφόροι κατά της ΕΕ και της Γερμανίας που κύρια δημιούργησαν αυτόν τον άρρωστο και που συνεχίζουν να του ρίχνουν το δηλητήριο τώρα καθώς σφαδάζει στο νεκροκρέβατο:. Μέσα σε ένα χρόνο οι εγκληματίες Παπανδρέου, Μπιρμπίλη, Χρυσοχοίδης, Παπαρήγα, Τσίπρας, Αλαβάνος, Κουβέλης, Σαμαράς, Καρατζαφέρης ακύρωσαν ενεργά ή με την σιωπή τους έργα δεκάδων δις όπως είναι οι οδικοί άξονες στην Αττική και στη Δυτική Ελλάδα, η εκτροπή του Αχελώου, μια σειρά λιγνιτικοί, λιθανθρακικοί σταθμοί και τεράστια πάρκα ανανεώσιμων. Επίσης πάγωσαν το ΕΣΠΑ, μπλοκάρανε τεράστιες εκτάσεις βιομηχανικής και τουριστικής γης καταργώντας τα μεγάλα ρυθμιστικά σχέδια, ματαίωσαν τουριστικά έργα πολλών δις (πχ μονή Τοπλού, Ηλεία), ματαίωσαν τα κεντρικά έργα βιολογικού καθαρισμού για να κλείσουν τις μεγάλες βιομηχανίες των Οινοφύτων, υπερφορόλησαν τις πιο αποδοτικές επιχειρήσεις, δεν επιστρέφουν το ΦΠΑ, συνεχίζουν να δεσμεύουν με γραφειοκρατικά προσχήματα επενδύσεις αξίας 20 δις Ευρώ! Μόνο οι τελευταίες αν ξεμπλοκάρονταν θα αρκούσε για να βγει αμέσως ο λαός από την εφιαλτική ανεργία και η χώρα από την ακήρυχτη χρεωκοπία! Χώρια πόσο θα πρόκοβε η χώρα αν όλοι παίρνανε στο κυνήγι τις μεγάλες βουλιμικές ακρίδες της παραγωγής που λέγονται διεφθαρμένη γραφειοκρατία και που τόσο φανατικά οι άγγελοι της κάθαρσης σαμποταριστές προστατεύουν. Η χώρα μπορεί να ζήσει μόνο αν ο λαός με ένα πατριωτικό και δημοκρατικό κίνημα διώξει τους σαμποταριστές από την πολιτική εξουσία (που σημαίνει και από την συνδικαλιστική εξουσία). Η πρώτη προϋπόθεση για αποτελεσματική συνδικαλιστική οργάνωση ενάντια στο κινέζικο μέλλον που μας ετοιμάζουν είναι το να ξεμπλοκαριστούν οι δουλειές. Όταν δεν υπάρχουν δουλειές υπάρχει πόλεμος μεταξύ των εργατών και τότε η συνδικαλιστική δουλειά θέλει τεράστια προσπάθεια, υπομονή και τίμιους ανθρώπους στην πρώτη γραμμή. Αναγκαστικά αυτά όλα θα γίνουν. Η ανάγκη γεννάει τις λύσεις.

Aθήνα 10/3/2011

http://oakke.blogspot.com/2011/03/1032011_7422.html

To κίνημα «δεν πληρώνω»:εργαλείο στην υπηρεσία των σαμποτέρ και των κρατικοολιγαρχών

To κίνημα «δεν πληρώνω»:εργαλείο στην υπηρεσία των σαμποτέρ και των κρατικοολιγαρχών

Οι αυξήσεις στις τιμές των διοδίων επιβαρύνουν εξαιρετικά τις μετακινήσεις. Μια μετακίνηση, σαν παράδειγμα αξίας 6 ευρώ σε διόδια, με μια αύξηση 30% αυξάνει το κόστος για έναν μετακινούμενο επί 25 ημέρες κατά 45 ευρώ. Το ποσό αυτό για ένα εργαζόμενο με μισθό 1000 ευρώ είναι ίσο με το 4,5% του μισθού του. Οι αυξήσεις επομένως στα διόδια ειδικά σήμερα στις μέρες της πείνας είναι σοβαρό ζήτημα.

Όμως ο λαός είναι σκόπιμα βουτηγμένος στην άγνοια, όπως και οι απλοί πολίτες που δεν πληρώνουν. Κάποιοι δεν θέλουν διόδια στην περιοχή τους, άλλοι δεν θέλουν διόδια στους υπό κατασκευή δρόμους, άλλοι διαφωνούν με την αύξηση του αριθμού των διοδίων κλπ. Όμως γενικά δεν έχουν εικόνα της κατάστασης. Εκείνοι που την έχουν είναι αυτοί που κινούν το «δεν πληρώνω», δηλαδή τα ηγετικά στελέχη του ψευτοΚΚΕ και του ΣΥΝ. Αυτοί ξέρουν πως γίνονται σήμερα οι δρόμοι, κάτω δηλαδή από ποιες οικονομικές σχέσεις και από ποια κεφάλαια και ότι αν δεν γίνουν κάτω από αυτές δεν θα γίνουν καθόλου. Δηλαδή ότι θα χαθούν λίγα από τα μεγάλα κεφάλαια που έχουν μείνει στην Ελλάδα σήμερα και ότι όχι μόνο πολύτιμοι δρόμοι θα χαθούν αλλά θα μείνουν στο δρόμο μερικές ακόμα δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενοι Στην πραγματικότητα ακόμα και όταν οι αυτοκινητόδρομοι κατασκευάζονταν όπως και παλιότερα από κρατικά κεφάλαια ούτε και αυτοί δεν ήταν δωρεάν και γι αυτό έμπαιναν και σε αυτούς τους δρόμους διόδια. Κανείς δεν ζητούσε από τον χρήστη του υπερσύγχρονου δρόμου να πληρώσει όσο και εκείνος που δεν τον χρησιμοποιούσε αλλά ήθελε απλά να πάει από το σημείο 1 στο σημείο 2. Όμως τώρα δα αυτό ακριβώς θέλουν οι επικεφαλής του ουσιαστικά κυβερνητικού αυτού κινήματος. Η εικόνα της κοινωνικής «απαλλοτρίωσης» των δρόμων που δημιουργείται με το σήκωμα της μπάρας στα μυαλά κυρίως των μικροαστών γραφειοκρατών για τους οποίους όλα μπορούν να γίνουν αρκεί να το θέλει το κράτος, δεν είναι όμως παρά «απαλλοτρίωση» του αντιτίμου της χρήσης, γιατί με το σήκωμα της μπάρας οι χρήστες δεν γίνονται ιδιοκτήτες του δρόμου σε κοινωνικό επίπεδο ούτε βέβαια και σε ατομικό. Δωρεάν χρήση των δρόμων, με το σημερινό ιδιοκτησιακό καθεστώς, προϋποθέτει επομένως τη δωρεά μέρους της εργασίας κατασκευής και συντήρησης των δρόμων στον χρήστη. «Δωρεές» εργασίας σε κοινωνικό επίπεδο δεν γίνονται ούτε στις απελευθερωμένες κοινωνίες αφού εκεί η ιδιοκτησία έχει κοινωνικό περιεχόμενο. Αυτές γίνονταν μόνο σε πειρατικές κοινωνίες των λιμανιών-ορμητηρίων, αλλά και στις δουλοκτητικές κοινωνίες, όμως ακόμα και οι δούλοι είχαν κατά κάποιο τρόπο τα έξοδα συντήρησής τους. Αλλά και όταν το κίνημα του «δεν πληρώνω» ταυτίζει το «δωρεάν» δημόσιο αγαθό των δρόμων με την κρατικοποίηση στην κατασκευή και στη λειτουργία τους πάλι κάνει λάθος. Στην περίπτωση αυτή δεν θα πληρώνει ο χρήστης αλλά όλοι οι φορολογούμενοι. Είναι φανερό ότι αυτή η «δωρεάν» χρήση των δρόμων βρίσκεται σε αντίθεση με την πραγματικότητα, αφού δωρεάν χρήσεις δεν μπορεί να υπάρχουν.

Μπορεί το κράτος να χρηματοδοτήσει την κατασκευή του σύγχρονου δικτύου των πέντε αυτοκινητόδρομων;

Οι υπό κατασκευή πέντε αυτοκινητόδρομοι είναι αυτοί που φαίνονται στο χάρτη.

Η οδός της κοινοπραξίας Μορέας Α7 συνδέει την Κόρινθο με Τρίπολη-Καλαμάτα. Η Ολυμπία Οδός (Α8 και τμήμα της Α5) συνδέει την Αττική οδό με την Κόρινθο- Πάτρα και συνεχίζει στο τμήμα Πύργο – Τσακώνα που είναι τμήμα της Ιονίας οδού Α5. Το άλλο κομμάτι της Ιονίας (Α5) ξεκινάει από Αντίρριο και φτάνει στα Ιωάννινα (Ηγουμενίτσα). Η Κεντρική οδός είναι η Α3 (κιτρινη) και συνδέει τα Σκάρφεια (Λαμία) με την Εγνατία, κοντά στα Ιωάννινα. Η οδός Α1 χωρίζεται σε δύο κομμάτια. Από Μεταμόρφωση (Αθήνα) μέχρι Σκάρφεια (Λαμία) και από Μαλιακό μέχρι το Κλειδί Ημαθίας.

Η Ιονία οδός- τμήμα Αντιρρίου-Ιωαννίνων και η Κεντρική οδός (Λαμία-Ιωάννινα) είναι οι υπερσύγχρονες αρτηρίες που καταλήγουν στην Ηγουμενίτσα και συνεχίζουν απέναντι από την Ιταλία στο εσωτερικό της Ευρώπης. Συνδέουν με την Ευρώπη το μεγαλύτερο ποσοστό των βιομηχανιών της χώρας οι οποίες είναι κατανεμημένες στον άξονα Αττικής μέχρι τη Λάρισα και από Αττική προς Πελοπόννησο. Στο Αντίρριο φτάνει η Ολυμπία οδός και στη Λαμία ο γνωστός δρόμος Αθηνών-Θεσσαλονίκης μέχρι Σκάρφεια. Οι δύο αυτοί δρόμοι-Αντίρριο Ηγουμενίτσα και η Κεντρική οδός Α3 ή αλλιώς Ε 65, είναι επομένως οι δρόμοι των συναλλαγών της χώρας με το δυτικοευρωπαϊκό εξωτερικό. Αν γίνουν θα εξασφαλίζουν τη γρήγορη και ασφαλή οδική μεταφορά των περισσοτέρων εμπορευμάτων, αλλά και των προσώπων, και θα μειώνουν ουσιαστικά το κόστος των εισαγομένων και εξαγομένων προϊόντων. Είναι οι δρόμοι που αυξάνουν την ανταγωνιστικότητα των ελληνικών προϊόντων. Οι άλλοι τρεις δρόμοι που συνδέουν όπως και οι προηγούμενοι και τις πυκνοκατοικημένες περιοχές των αστικών κέντρων εκτός από την πτώση του κόστους μεταφοράς των προϊόντων και τη μείωση επίσης του κόστους με την αυξημένη ταχύτητα τροφοδοσίας, την επιτάχυνση δηλαδή της περιστροφής του κεφαλαίου, εξασφαλίζουν και την ασφαλή και γρήγορη μεταφορά εκατομμυρίων προσώπων.

Οι πέντε δρόμοι κατασκευάζονται με το σύστημα των Συμπράξεων Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ). Κατασκευάζονται με αυτόν τον τρόπο γιατί δεν υπάρχουν διαθέσιμα μεγάλα κρατικά κεφάλαια στη χώρα εξ αιτίας του πολύχρονου παραγωγικού σαμποτάζ που μέρος του είναι και η καταστροφική δημόσια διοίκηση. Η δαπάνη για την κατασκευή τους υπολογίζεται στα 8,7 δισ. Όπως ανακοίνωσε ο υφυπουργός Μαγκριώτης ποσό 2,3 δισ. ευρώ είναι η συμβολή του Δημοσίου και της ΕΕ, 2,3 δισ ευρώ προβλέπονται από έσοδα των διοδίων, 3,3 δισ. ευρώ προέρχονται από τραπεζικά δάνεια των κατασκευαστικών εταιριών και 800 εκατ ευρώ από ίδια κεφάλαια. Πρόκειται επομένως για το μεγαλύτερο πρόγραμμα επενδύσεων που γνώρισε ποτέ η χώρα.

Τα έργα όπως βλέπουμε από τα στοιχεία του υφυπουργού, κατασκευάζονται κυρίως από τα τραπεζικά δάνεια που παίρνουν οι κατασκευαστικές εταιρείες. Αυτά τα αποπληρώνουν από το ποσοστό των διοδίων που εισπράττουν οι εταιρείες κατά τη διάρκεια της εκμετάλλευσης των δρόμων που φτάνει μέχρι και τα 30 χρόνια. Ένα άλλο κομμάτι κεφαλαίου το παίρνουν οι κατασκευαστικές εταιρείες από διόδια που εκμεταλλεύονται για 2-5 χρόνια σε άλλους δρόμους από αυτούς που κατασκευάζουν. Για παράδειγμα η Ιονία οδός από Αντίρριο μέχρι Ιωάνινα και η κεντρική οδός κατασκευάζονται εν μέρει και με διόδια που εισπράττει η κατασκευαστική από την εθνική Αθήνας- Στυλίδας (Μεταμόρφωση-Σκάρφεια). Μόλις θα γίνουν οι δρόμοι η εταιρεία θα αρχίσει να παίρνει διόδια από αυτούς και θα χάσει τα διόδια στην Μεταμόρφωση-Σκάρφεια που θα αρχίσει να τα εισπράττει από εκεί και πέρα το κράτος για νέους δρόμους, συντήρηση κλπ..

Οι κρατικές εισπράξεις ξεκινούν από το 50% των ακαθάριστων εισπράξεων επί των διοδίων και φτάνουν μέχρι και το 92% στο τέλος της σύμβασης. Η δικτυακή πύλη για οδηγούς Safe driver.gr σε άρθρο του Απριλίου 2009 δίνει αρκετά στοιχεία για το ζήτημα. Σύμφωνα με αυτό «Κατά μέσον όρο το 50% των εσόδων της 30ετίας θα πάει στα δημόσια ταμεία». Σύμφωνα με την τελευταία συνέντευξη του Σουφλιά το ποσοστό αυτό ανέρχεται στο 60% των ακαθαρίστων εσόδων. Για το ίδιο ζήτημα ο υφυπουργός μεταφορών Μαγκριώτης γράφει σε πρόσφατο άρθρο του. «Μάλιστα, με εκτιμήσεις της προηγούμενης κυβέρνησης, τα έσοδα λειτουργίας και εκμετάλλευσης των πέντε αυτοκινητόδρομων για τα επόμενα τριάντα χρόνια, θα απέδιδαν συνολικά 28-30 δισ. ευρώ περίπου. Από αυτά, τα 20-22 δισ. ευρώ περίπου, θα ήταν μελλοντικά έσοδα του Δημοσίου». Η σημαντική αυτή πηγή εσόδων προγραμματίζεται να χρησιμοποιηθεί για τη συντήρηση των δικτύων αλλά και για τη δημιουργία νέων έργων.

Γιατί τώρα πιο συγκριμένα επιλέχτηκε η μέθοδος ΣΔΙΤ για την κατασκευή των δρόμων και δεν ανέλαβε το κράτος να τους κατασκευάσει; Το προηγούμενο άρθρο που αναφέραμε απαντάει πλήρως στο ζήτημα. Οι λογαριασμοί του αναφέρονται στον κρατικό προϋπολογισμό του 2008 αλλά τα συμπεράσματα δεν αλλάζουν αν αυτοί οι λογαριασμοί γίνουν και με τους νεώτερους κρατικούς προϋπολογισμούς.

«Όλοι οι νέοι αυτοκινητόδρομοι μαζί θα κοστίσουν περίπου 6 Δις €. Πού θα βρεθούν αυτά τα λεφτά; Η λογική σκέψη όλων είναι: ο Προϋπολογισμός! Και επειδή μιλάμε για δρόμους, είναι τα διόδια. Ας τα δούμε λοιπόν και τα δύο αυτά, αναλυτικά. Στον κρατικό Προϋπολογισμό, προβλέπονται συνολικά περίπου 7 δις € για το σύνολο των έργων που κατασκευάζονται στην χώρα (ΠΔΕ) και από αυτά, για όλα τα έργα υποδομής μεταφορών 2,5 δις €. Για την χρηματοδότηση των αυτοκινητόδρομων μόνον από τον Προϋπολογισμό, θα έπρεπε, για 3 - 4 χρόνια, ή να δίνονταν το 20% του ΠΔΕ, ή να σταματήσει κάθε άλλο έργο μεταφορών, και να φτιάχνονται μόνον οι αυτοκινητόδρομοι. Εύκολα καταλαβαίνει κανείς ότι, ούτε το ένα, ούτε το άλλο, γίνεται και ότι μια τέτοια προσπάθεια, με τις διάφορες πιέσεις, γρήγορα θα εκφυλιζόταν σε αυτό που συνέβαινε τα τελευταία 30 χρόνια. Αποσπασματικά έργα που δεν τελειώνουν ποτέ και έχουν απροσδιόριστο έως άγνωστο τελικό συνολικό κόστος. Τα διόδια τώρα. Τα συνολικά σε όλη την χώρα καθαρά έσοδα του παλαιού ΤΕΟ, (μετά την πληρωμή των μισθών υπαλλήλων κλπ), ήταν περίπου 170 εκατομμύρια € τον χρόνο. Μια απλή διαίρεση δείχνει ότι εάν περιμέναμε να μαζέψουμε τα χρήματα από τα διόδια, οι νέοι δρόμοι θα άρχιζαν να κατασκευάζονται μετά από 6,000/150 = 40 χρόνια, ή με πιο μεγάλη ακρίβεια, (επειδή τα μαζεμένα λεφτά εν τω μεταξύ θα τα τοκίζαμε στην Τράπεζα) σε 25 με 30 χρόνια από σήμερα, ανάλογα με το επιτόκιο που θα μας δώσουν.

Η λύση της ΣΔΙΤ μπορεί να κοστίζει παραπάνω, επειδή δανειζόμαστε για να κατασκευάσουμε τα έργα, και επομένως πληρώνουμε εκτός από το κόστος του έργου και το κόστος του δανείου, αλλά έτσι έχουμε πολύ πιο γρήγορα για χρήση τους σωστούς δρόμους και όλα τα εξ αυτών οφέλη. Επίσης με την διαδικασία αυτή αντιμετωπίζεται με επιτυχία και το πρακτικό θέμα της σωστής συντήρησης και λειτουργίας του δρόμου μετά την κατασκευή του, καθώς η όλη οργάνωση της εταιρείας λειτουργίας γίνεται με κριτήρια και σε χρόνους ιδιωτικών επιχειρήσεων, χωρίς τις χρόνιες στρεβλώσεις των Δημοσίων Υπηρεσιών».

Σημειώνουμε ότι η σημερινή συνολική αξία των δρόμων είναι ακόμα μεγαλύτερη και ανέρχεται σε 8,7 δις ευρώ γιατί προστέθηκαν και νέα έργα.

Σύμφωνα με το ίδιο άρθρο: “Ο λόγος που αποφασίστηκε αυτή η μέθοδος, για την Ελλάδα τουλάχιστον, είναι αρκετά απλός. Η υποδομή σε υπεραστικούς δρόμους είναι πολύ κακής ποιότητας, με επακόλουθο μεγάλο αριθμό οδικών ατυχημάτων, οι κυκλοφοριακοί φόρτοι αυξάνουν, αλλά η Πολιτεία δεν διαθέτει τα απαιτούμενα κεφάλαια για την κατασκευή νέων δρόμων”. Ο Μαγκριώτης σε άρθρο του το Φεβρουάριο γράφει: «Πριν κατασκευαστεί η Εγνατία, στη διαδρομή Θεσσαλονίκη-Αλεξανδρούπολη θρηνούσαμε 80-90 νεκρούς το χρόνο από τροχαία. Μετά την κατασκευή της Εγνατίας, ο αριθμός αυτός μειώθηκε σε 4-6 νεκρούς το χρόνο. Είναι πολλές οι 6 ζωές, αλλά σαφώς λιγότερες από τις 90».

Το συγκεκριμένο επομένως δίλημμα που μπαίνει στις δοσμένες οικονομικές συνθήκες της χώρας είναι: Με τους δρόμους και την ανάπτυξη της χώρας με Σύμπραξη Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα ή με τις εκατόμβες νεκρών και την υπανάπτυξη χωρίς δρόμους και ΣΔΙΤ; Με τον πολιτισμό δηλαδή του υπερσύγχρονου δρόμου από τον οποίο αποκομίζει αναπόφευκτα το κατασκευαστικό κεφάλαιο το κέρδος του ή με τη βαρβαρότητα χωρίς δρόμους και περισσότερο κέρδος του κεφαλαίου που πάει για τζάμπα βενζίνη, τζάμπα λάστιχα, τζάμπα επισκευές, τζάμπα χρόνο κλπ; Το κίνημα του «δεν πληρώνω» διόδια, το ψευτοΚΚΕ και ο ΣΥΝ καθώς και ο κάθε μεσαιωνιστής τοποθετείται ιδεολογικά με τη βαρβαρότητα. Το ζήτημα είναι να αποκαλυφθεί η σκοπιμότητα αυτής της τοποθέτησης και να αποκαλυφθεί ότι δεν είναι απλά άδολη... βαρβαρότητα αλλά μεθοδική δράση υπέρ του αντίπαλου καπιταλιστή και αντίπαλου ιμπεριαλιστή.

Το επιλεκτικό σήκωμα της μπάρας από το κίνημα «δεν πληρώνω»

Από την εφημερίδα «ΜΕΤΟΧΟΣ ΚΑΙ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ» (Ιανουάριος 2011) παίρνουμε τα παρακάτω στατιστικά στοιχεία που έχουν δώσει οι κατασκευαστικές εταιρείες των πέντε αυτοκινητόδρομων και τα βάζουμε σε ένα πίνακα. Αυτά τα στοιχεία κυκλοφορούν σκόρπια σε πολλές εφημερίδες.

Στην πρώτη στήλη βάζουμε τους υπό κατασκευή δρόμους, στη δεύτερη τις συμμετοχές στα έργα του κρατικοολιγάρχη Μπόμπολα, στην τρίτη βάζουμε το ποσοστό των χαμένων εσόδων των εταιρειών από το σήκωμα της μπάρας στα διόδια και στην τέταρτη στήλη το ποσοστό μείωσης των εισπράξεων από διόδια λόγω της μείωσης της κίνησης εξαιτίας της κρίσης. Να πούμε ξανά ότι τα διόδια στο τμήμα Μεταμόρφωση (Αθήνα)- Σκάρφεια (κοντά στη Λαμία), χρηματοδοτούν την Ιονία από Αντίρριο μέχρι Ιωάννινα και την Κεντρική οδό από Σκάρφεια μέχρι Εγνατία.

Οδοί	Συμμετοχή % Μπόμπολα	σήκωμα μπάρας %	Μείωση λόγω κρίσης %
Μαλλιακός -Κλειδί	17%	10	25
Ολυμπία	17%	2	2
Μορέας	86,67% και Intracom 13,33%	4	1
Ρίο-Αντίρριο	εκμετάλλευση	0	12
Αττική	εκμετάλλευση	0	10
Μεταμόρφωση- Σκάρφεια (Ιονία)	0	9	10-11
Κεντρική	0	Δεν είχε διόδια	10

Η Αττική οδός που εκμεταλλεύεται ο Μπόμπολας είναι ο ακριβότερος δρόμος του κόσμου ανά χιλιόμετρο και τρομερά πυκνής κυκλοφορίας. Περνούν περίπου 300 χιλιάδες οχήματα την ημέρα, αριθμός πολύ πάνω από τις εκτιμήσεις κατά το σχεδιασμό του. Το διόδιο εκεί είναι 2,8 ευρώ για οποιαδήποτε διαδρομή, για μέσες διαδρομές μερικών χιλιομέτρων αφού όσο και να είναι το μήκος της διαδρομής το αντίτιμο είναι το ίδιο, ενώ το μέγιστο μήκος είναι 65 χιλιόμετρα. Δεν είναι όμως μόνο τα πανάκριβα διόδια. Η Αττική οδός είναι ο μοναδικός δρόμος στην Ελλάδα στον οποίο τα έσοδα του επενδυτή και επομένως οι αποσβέσεις του κεφαλαίου του λογαριάζονται επί των καθαρών κερδών και όχι επί των ακαθάριστων. Επομένως όσο μεγαλύτερα είναι τα έξοδα λειτουργίας της Αττικής οδού τόσο μικρότερες θα είναι και οι αποσβέσεις του κεφαλαίου της. Και οι Αττικές διαδρομές που λειτουργούν το δρόμο και που είναι πάλι του Μπόμπολα εμφανίζουν έξοδα λειτουργίας 50 έως 70 εκατ ευρώ το χρόνο σε ένα δρόμο μήκους 65 χιλιομέτρων. Δηλαδή κοντά στο ένα εκατομμύριο ευρώ ανά χιλιόμετρο. Όχι στην κατασκευή αλλά στη λειτουργία!! Η Αττική οδός βρίσκεται στην ημερήσια διάταξη των καταγγελιών του «δεν πληρώνω», καθώς και του ΣΥΝ αλλά μόνο για ξεκάρφωμα. Γιατί αυτοί οι απατεώνες σ’ αυτόν τον πιο ληστρικό δρόμο δεν σηκώνουν μπάρες, όπως φαίνεται στον πίνακα αλλά και όπως γνωρίζει ο καθένας που παρακολουθεί τις εξελίξεις.

Ακριβώς ίδια κατάσταση και με τη γέφυρα Ρίου Αντιρρίου που εκμεταλλεύεται ο Μπόμπολας, όπου τα διόδια είναι τα πιο θηριώδη. Και εκεί δεν σηκώνει το κίνημα τις μπάρες. Στο δρόμο επίσης των ανατολικών κρατικών ολιγαρχών, στην οδό Μορέα του Μπόμπολα και του Κόκκαλη αλλά και ρώσικων και κινέζικων συμμετοχών, το σήκωμα της μπάρας στερεί το 4% των εσόδων και στην Ολυμπία οδό το 2% δηλαδή μικρά ποσοστά σε σχέση με το εξοντωτικό 9% των εσόδων της Ιονίας και της Κεντρικής που χρηματοδοτούνται αποκλειστικά, όπως είπαμε, από τα διόδια του δρόμου Μεταμόρφωση μέχρι Σκάρφεια Λαμίας. Οι συνολικές απώλειες του Μπόμπολα από το σήκωμα της μπάρας είναι συγκριτικά εξαιρετικά μικρές.

Επομένως οι αρχηγοί του κινήματος οργανώνουν την αφαίρεση των εσόδων από τα διόδια από Μεταμόρφωση μέχρι Σκάρφεια Λαμίας για να σαμποτάρουν και να ματαιώσουν τους δύο σημαντικούς δρόμους σύνδεσης της χώρας με την Ευρώπη! Το σχέδιο των επικεφαλής του κινήματος δεν το αντιλαμβάνονται βέβαια τα περισσότερα μέλη του κινήματος αλλά αυτή είναι η πραγματικότητα.

Το σαμποτάρισμα της Κεντρικής (ή αλλιώς Ε 65) και της Ιονίας οδού από Αντίρριο μέχρι Ιωάννινα

Η Safe driver.gr δίνει επίσης απάντηση στο ερώτημα της χρηματοδότηση της Ιονίας οδού και της Κεντρικής οδού από τα διόδια του δρόμου Μεταμόρφωση -Σκάρφεια. «Γιατί όμως να μπούνε διόδια και σε δρόμους που έχουν ήδη κατασκευασθεί με χρήματα από τούς φόρους; Η ερώτηση ακούγεται λογική και η απάντηση είναι απλή και λέγεται μικροί κυκλοφοριακοί φόρτοι σε σχέση με το κόστος του δρόμου. Κατά τους αρχικούς υπολογισμούς για τα στοιχεία παραχώρησης, υπολογίσθηκε ότι, για κάποιους δρόμους (Ιόνια Οδός, Ε65), τα διόδια από την κυκλοφορία του ίδιου του δρόμου, δεν επαρκούσαν για να ξεπληρώσουν το τίμημα μέσα στα 30 χρόνια παραχώρησης. Υπήρξαν διάφορες σκέψεις και τελικά κατέληξαν ως καλύτερη λύση να παραχωρηθούν στις εταιρείες τα διόδια στις υπάρχουσες και ήδη κατασκευασμένες ΕΟ και να τοποθετηθούν και νέα, με παράλληλη υποχρέωση των εταιρειών να αναβαθμίσουν - συντηρούν - λειτουργούν και αυτές».

Το επιχείρημα των «δεν πληρώνω» ότι δεν είναι τάχα σωστό να πληρώνει ο πολίτης διόδια σε ένα δρόμο για να χρηματοδοτείται η κατασκευή άλλων δρόμων αποκαλύπτει το σαμποταριστικό ρόλο της ηγεσίας του κινήματος τους.

Σε ότι αφορά τώρα τη διαφωνία για πληρωμή διοδίων σε δρόμους που δεν έχουν ολοκληρωθεί ο καθένας ξέρει ότι στον άξονα Αθήνας-Θεσσαλονίκης υπάρχουν επί δεκαετίες διόδια ενώ ο δρόμος αυτός ακόμα και σήμερα δεν έχει ολοκληρωθεί. Τα διόδια όμως Μεταμόρφωσης-Σκάρφεια είναι ο στόχος όχι μόνο των μπλόκων του «δεν πληρώνω», αλλά και των νομαρχιακών και δημοτικών συμβουλίων, των καταγγελιών και των προστίμων, των πολεοδομιών και των αστυνομικών του περιβάλλοντος της Μπιρμπίλη, του ΣΥΝ και του ψευτοΚΚΕ.

«Την άμεση κατάργηση των πλευρικών – περιαστικών διοδίων και τον επαναπροσδιορισμό -προς τα κάτω- όλων των αντιτίμων στην Εθνική oδό Αθηνών – Λαμίας», ζήτησαν με ερώτησή τους στη βουλή ο Τσίπρας και ο Παπαδημούλης. Η πολεοδομία Καπανδριτίου κατήγγειλε την εταιρεία Νέα Οδός που κατασκευάζει την Ιονία οδό και την οδό Κεντρικής Ελλάδος με έσοδα, όπως έχουμε πει, από το τμήμα Μεταμόρφωση-Σκάρφεια, γιατί κατασκεύασαν διόδια χωρίς άδειες στις Αφίδνες και στον κόμβο Καπανδριτίου και γιατί δεν είχαν κάνει μελέτη πρασίνου. Το πρόστιμο ήταν 22 εκατ ευρώ και η Αυγή το χαρακτηρίζει νίκη του κινήματος! Η πολεοδομία Καπανδριτίου ζητάει σφράγιση των κτιρίων. Η Μπιρμπίλη έστειλε του λεγόμενους επιθεωρητές περιβάλλοντος και έριξαν πρόστιμα στα ίδια διόδια για την έλλειψη μελετών ρύπανσης. Σύνολο προστίμων και ρητρών 37 εκατ ευρώ! Διάφοροι δήμαρχοι ζητούν ωμά την οικονομική καταστροφή της εταιρείας Νέα Οδός. Ζητούν την επιστροφή 199 εκατ και την κατάργηση των διοδίων, δηλαδή οι δύο δρόμοι, ο εν λόγω Α5 και ο Α3 να ματαιωθούν!!! Από την Ελευθεροτυπία διαβάζουμε ότι: «Στις 22 Οκτωβρίου οι δήμαρχοι Άνοιξης και Αγίου Στεφάνου, οι πρόεδροι των κοινοτήτων Κρυονερίου, Μαλακάσας και Πολυδενδρίου, καθώς και άλλοι πέντε νομαρχιακοί και κοινοτικοί σύμβουλοι, κατέθεσαν στο γραφείο του υπουργού Δημήτρη Ρέππα έγγραφο, που κοινοποιείται στις εισαγγελικές και εποπτικές αρχές, με το οποίο επισημαίνουν ότι η κοινοπραξία δεν έχει εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της, που με βάση τη σύμβαση είναι απαραίτητος όρος για να λάβει την προβλεπόμενη κρατική ενίσχυση». Αυτά γράφει η Ελευθεροτυπία συγκαλύπτοντας ουσιαστικά τις προθέσεις τους. Από την ιστοσελίδα «Υποδομές» διαβάζουμε αναλυτικότερα για το θέμα τα παρακάτω εξαιρετικά αποκαλυπτικά: «Γνωστοποίηση- αίτηση 10 δημάρχων, κοινοταρχών, νομαρχιακών και κοινοτικών συμβούλων περιοχών της Αττικής όπου διέρχεται η Εθνική Οδός Αθηνών- Λαμίας ή Νέα Οδός όπως είναι πλέον η ονομασία της. Αφού αναφέρουν τις παρατυπίες που κατά τη γνώμη τους υπάρχουν στη Νέα Οδό όπως μη υλοποίηση εργασιών και κατασκευών, μη τήρηση περιβαλλοντικών όρων κλπ ζητούν: 1. Να καταγγελθεί από το Ελληνικό Δημόσιο η σύμβαση παραχώρησης αυτοκινητόδρομων ΠΑΘΕ-ΙΟΝΙΑΣ ΟΔΟΥ 2. Να επιβληθούν στην εταιρία ΝΕΑ ΟΔΟΣ οι προβλεπόμενες ποινικές ρήτρες λόγω καθυστέρησης ύψους 24.000.000€ 3. Να επιστραφούν έντοκα στο Δημόσιο οι δύο πρώτες δόσεις χρηματοδοτικής συμβολής που δόθηκαν στη ΝΕΑ ΟΔΟ ύψους 132.000.000€ 4. Να αποδοθούν στο Δημόσιο λόγω παράνομης επιβολής επιπρόσθετα τέλη διοδίων που εισπράχτηκαν από τη ΝΕΑ ΟΔΟ ύψους 43.000.000€ 5. Να καταργηθούν οι σταθμοί διοδίων Αφιδνών, Καπανδριτίου και Μαλακάσας λόγω της παράνομης κατασκευής και λειτουργίας τους. Η γνωστοποίηση αίτηση απεστάλη: στο Υπουργείο ΥΠΟ.ΜΕ.ΔΙ, στον εισαγγελέα Αρείου Πάγου κου Ιωάννη Τέντε, στον Γενικό Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης κου Ρακιντζή και της Ειδικής Υπηρεσίας Επιθεωρητή Περιβάλλοντος».

Στο 1/3 της Κεντρικής οδού ή αλλιώς της Ε65 οι εργασίες δεν ξεκινούν γιατί δήμαρχοι και κοινοτάρχες έχουν προσφύγει στο ΣτΕ και η υπόθεση θα εκδικαστεί το Σεπτέμβριο του 2011. Οι τράπεζες είχαν διακόψει για πρώτη φορά τη χρηματοδότηση στο δρόμο αυτό, πριν την προβοκάτσια του Μαγκριώτη που θα δούμε παρακάτω, επειδή δεν προχωρούσε λόγω καθυστέρησης των απαλλοτριώσεων εγκατάστασης και μεταφοράς των δικτύων, γιατί το κράτος δεν πλήρωνε τη συμμετοχή του ύψους 70 εκατ ευρώ. Η Ισπανική εταιρεία Ferovial αποσύρθηκε από το δρόμο και απέλυσε 500 εργαζόμενους. Αφού καταβλήθηκε η συμμετοχή την τελευταία εβδομάδα του 2011 διακόπηκε η χρηματοδότηση των τραπεζών ξανά πριν λίγες ημέρες όπως και σε όλους τους δρόμους πλην του Μορέα του Μπόμπολα. Το άλλο μεγάλο πρόβλημα που εμποδίζει τα έργα στην Κεντρική οδό είναι ότι δεν προχωράει το τμήμα του δρόμου Σκάρφειας - Ραχών που είναι συνέχεια της Κεντρικής οδού και που κατασκευάζεται ως δημόσιο έργο το οποίο θα έπρεπε να είχε παραδοθεί από το 2009. Τα διόδιά του θα χρηματοδοτούσαν και το δρόμο.

Από το Ριζοσπάστη 10/2 διαβάζουμε για τους δύο αυτούς δρόμους που συνδέουν τη χώρα με την Ευρώπη και που θέλει να ακυρώσει το καθεστώς. «Τα μεγάλα έργα που έγιναν και θα γίνουν - επισημαίνει η ΕΠ Πελοποννήσου του ΚΚΕ - γίνονται για να εξασφαλίζουν τη μεγαλύτερη διασύνδεση της ευρωπαϊκής αγοράς με τη βαλκανική, τη ρωσική και ασιατική για την καλύτερη εξυπηρέτηση του κεφαλαίου».

Με την ρωσική και ασιατική αγορά ελάχιστη σχέση έχουν οι νέοι δρόμοι. Ο δρόμος που οδηγεί από τα ανατολικά είναι έτοιμος, είναι ο αγαπημένος δρόμος που φρόντισε να κατασκευάσει πρώτα απ’ όλους το ρωσόδουλο καθεστώς, είναι η Εγνατία οδός, που κατασκευάστηκε με ίσα έξοδα του κράτους και της ΕΕ. Πρόκειται για ένα δρόμο που μια δουλειά του είναι να συνδέει δηλαδή τη βιομηχανία της βόρειας Ελλάδας με την Ευρώπη. Αλλά αυτή είναι μια δευτερεύουσα δουλειά όσο ακόμα η βιομηχανία της βόρειας Ελλάδας είναι πολύ πιο πίσω από της νότιας. Γι αυτό το λόγο η Εγνατία έχει ακόμα πολύ μικρή κίνηση. Νομίζουμε ότι το καθεστώς έσπρωξε αυτό το δρόμο για να έχει ο άξονας Ρωσίας –ισλαμοφασιστικής Τουρκίας –Ιράν στη διάθεσή του έναν ταχύτατο οδικό δίαυλο για να μεταφέρει στρατό από την Ανατολή προς την Ιταλία. Αντίθετα η Ιονία, η Ολυμπία και κυρίως η Ε65 είναι οι κατ εξοχήν εμπορικοί δρόμοι της χώρας.

Να γιατί αυτοί οι αυτοκινητόδρομοι είναι οι κύριοι στόχοι του κινήματος του «δεν πληρώνω». Πρόκειται για ένα χτύπημα στην καρδιά των οικονομικών και έμμεσα των πολιτικών δεσμών Ελλάδας-ΕΕ, σχέσεις με την Ευρώπη και βέβαια στην καρδιά της ανάπτυξης της ίδιας της Ελλάδας. Πρόκειται για τον πιο ουσιαστικό και συμβολικό τοίχο που υψώνει το Κρεμλίνο με εργαλείο του τους ντόπιους προδότες ανάμεσα στη χώρα μας και την πρόοδο.

Το γενικό σαμποτάρισμα των έργων

Το έγκλημα που γίνεται είναι ασύλληπτο και εντελώς κτηνώδες όταν σκεφτεί κανείς επί πλέον ότι τα έργα αυτά στο διευρυμένο κύκλο των εργασιών τους δίνουν δεκάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας σε συνθήκες μιας χρεοκοπημένης οικονομίας που διψάει από το χρήμα που ρίχνουν στην αγορά οι πελώριες και μοναδικές αυτές επενδύσεις.

Τα έργα όμως δεν σκαλώνουν μόνο στο «δεν πληρώνω» αλλά και σε άλλα εμπόδια. Ο Παπανδρέου, όπως και ο Καραμανλή δεν προχωρά στη διαδικασία των αναγκαστικών απαλλοτριώσεων, όπως έγινε με τα ολυμπιακά έργα και μπορεί να γίνει τώρα με τη διαδικασία fast track που χρησιμοποιείται για το ανατολικό κεφάλαιο. Ακόμα όμως και όταν οι απαλλοτριώσεις προχωρούν τότε εμφανίζεται η αρχαιολογική υπηρεσία ή η αργοπορία στη μετατόπιση των δικτύων κοινής ωφέλειας σαν αιτία μιας νέας αναβολής. Επίσης το κράτος δεν επιστρέφει το ΦΠΑ και καθυστερεί τις πληρωμές του. Η καθυστέρηση των απαλλοτριώσεων και γενικά όλα τα εμπόδια έφεραν τα έργα τρία χρόνια πίσω από το πρόγραμμα και έχουν αυξήσει το κόστος αφού οι κατασκευαστικές εταιρείες δανείστηκαν αρχικά από τις τράπεζες με επιτόκιο 2 % ενώ σήμερα με την ακήρυχτη χρεωκοπία τα επιτόκια έχουν φτάσει στο 6% και στο 7%! Η μείωση του αριθμού των οχημάτων εξαιτίας της κρίσης και η μη πληρωμή των διοδίων επιβαρύνουν επιπλέον τη χρηματοδότηση. Και ο υφυπουργός Μαγκριώτης δεν δέχεται να συνομιλήσει με εταιρείες και τράπεζες παρά μόνο στο τέλος Μαρτίου!!! Σε όλα αυτά προστίθενται και οι διώξεις των επενδύσεων από τις φαιοκόκκινες συμμορίες των δήμων και των κοινοτήτων με προσφυγές στα δικαστήρια καθώς και οι μηνύσεις και τα πρόστιμα από τις πολεοδομίες και την Μπιρμπίλη που δεν μπορεί να απουσιάζει από το σαμποταριστικό όργιο.

Το κίνημα κατάργησης των διοδίων δεν είναι μόνο ένα πολιτικό εργαλείο που αφαιρεί ένα καίριο κομμάτι της χρηματοδότησης των έργων, αλλά εντείνει και το ήδη διαμορφωμένο από το κυβερνητικό σαμποτάζ κλίμα της ανασφάλειας των κατασκευαστικών εταιρειών και των τραπεζών που χρηματοδοτούν το έργο. Η ανασφάλεια αυτή, ύστερα από την προβοκάτσια του υφυπουργού Μαγκριώτη σε συνεργασία με το «δεν πληρώνω», να μειώσει δηλαδή μονομερώς τις τιμές των διοδίων στους υπό κατασκευή δρόμους κατά 50%, ξεχείλισε το ποτήρι της αναξιοπιστίας του κράτους, που είναι εγγυητής της πραγματοποίησης της σύμβασης, και οδήγησε τις τράπεζες να κόψουν τη χρηματοδότηση όλων των δρόμων - εκτός φυσικά από το δρόμο Κόρινθος-Τρίπολη- Καλαμάτα, την γνωστή οδό Μορέα, των Μπόμπολα-Κόκκαλη. Η μείωση του 50% εξαγγέλθηκε μετά το πανελλαδικό σήκωμα της μπάρας στις 6/2 οπότε ο Μαγκριώτης έστειλε το μήνυμα νίκης και ενότητας της κυβέρνησης με το κίνημα των διοδίων. Σήμερα ο Μαγκριώτης επιμένει να ανακοινώνει ότι αποφάσισε τη μείωση των διοδίων στους υπό κατασκευή δρόμους με τη διαφορά ότι αυτή θα την χρηματοδοτήσει το κράτος. Τώρα βέβαια που σταμάτησαν τα έργα το κράτος επανήλθε στη νομιμότητα! Οι εταιρείες με τη διακοπή της χρηματοδότησης απειλούνται με χρεοκοπία και ο υφυπουργός Μαγκριώτης, ο εκπρόσωπος του κράτους που υποτίθεται ότι χρηματοδοτεί τα έργα, αρνείται να τους συναντήσει! Τους είπε να περιμένουν και ότι μέσα στο Μάρτιο θα μιλήσουν!!

Αφήσαμε να εξετάσουμε χωριστά το σημαντικό ζήτημα των παράδρομων. Oι μεγάλοι αυτοκινητόδρομοι δεν φτιάχνονται για να εξυπηρετούν μικρές αποστάσεις αλλά αναπόφευκτα τις χρησιμοποιούν πολλοί εργαζόμενοι αφού οι παράδρομοι που είναι δωρεάν δεν φτιάχνονται από το κράτος που τους έχει αναλάβει. Σύμφωνα με τις συμβάσεις των πέντε δρόμων το κράτος είναι υποχρεωμένο να κατασκευάσει παράδρομους στους κύριους δρόμους χωρίς διόδια. Αυτοί οι παράδρομοι είναι για χρήση των κατοίκων για μικρές διαδρομές. Το κράτος δεν τους κατασκεύασε και έτσι επιβαρύνονται εξαιρετικά οι πολίτες που μετακινούνται καθημερινά για τις δουλειές τους από τους μεγάλους δρόμους. Όταν οι εταιρείες προσφέρθηκαν να κατασκευάσουν τους παράδρομους ο Μαγκριώτης ούτε που τους απάντησε!! Στην εκπομπή του Σκάι στις 7/3 είπε ότι καθυστερούσαν οι περιβαλλοντικές μελέτες γι’ αυτό και οι παράδρομοι δεν προχώρησαν! Έτσι με σχέδιο η κυβέρνηση των σαμποταριστών γδέρνει στα διόδια τους εργαζόμενους αυξάνει την αγανάκτηση και τροφοδοτεί με νέους υποστηρικτές το κίνημα του δεν πληρώνω. Ισχυρίζεται το κίνημα ότι δεν μπορούν να κινούνται οι πολίτες στους παράδρομους γιατί κυκλοφορούν νταλίκες. Να απαγορεύσουν τις νταλίκες στους παράδρομους.

Τι πρέπει να κάνουμε

Όλοι οι κάτοικοι της χώρας, ιδιαίτερα εκείνοι των περιοχών από τις οποίες περνούν οι δρόμοι θα πρέπει να ενωθούν, να οργανωθούν και να υπερασπίσουν τα έργα από το μέτωπο της κυβέρνησης – των ψευτοΚΚΕ-ΣΥΝ -του κινήματος «δεν πληρώνω» και του κρατικοναζιστικού κεφάλαιου. Ειδικά πρέπει να απαιτήσουν την εφαρμογή των αναγκαστικών απαλλοτριώσεων σε όλα τα έργα και ειδικά στην Ιονία και στην Κεντρική οδό, καθώς και την άμεση κατασκευή του δρόμου στο τέλος της Κεντρικής οδού, που σαμποτάρει αποκλειστικά ο Παπανδρέου, και να μπουν εκεί τα προβλεπόμενα διόδια χρηματοδότησης. Για να υπάρξει πλατύ μέτωπο ενάντια στους σαμποταριστές θα πρέπει να μιλήσουμε αποδεικτικά στους ανθρώπους του λαού που δεν πληρώνουν, αλλά πρέπει να προβάλουμε παράλληλα μια πολιτική πρόταση χαμηλότερων διοδίων, ιδιαίτερα για τους εργαζόμενους που μετακινούνται μέσω διοδίων. Η καλύτερη και πιο δίκαιη λύση είναι η εξής: ένα μεγάλο μέρος από τα τεράστια ληστρικά και παράνομα διόδια της Αττικής Οδού να πηγαίνει στους δρόμους Ιονία και Ε65 και έτσι να μειωθεί η τιμή των διοδίων της Μεταμόρφωσης-Σκάρφειας που τους συγχρηματοδοτούν. Τα διόδια στην Αττική οδό είναι άδικα και ληστρικά γιατί η αρχική σύμβαση πρόβλεπε να υπάρχουν διόδια στην έξοδο της Αττικής οπότε οι τιμές των διοδίων για τις μικρές διαδρομές θα ήταν ελάχιστες και η εταιρεία θα πλήρωνε πολλά λεφτά σε υπαλλήλους. Αυτή η ρύθμιση μπορεί να γίνει μετά από δύο χρόνια και ως τότε τα παραπανίσια λεφτά που κερδίζει ο Μπόμπολας να πηγαίνουν στον Μεταμόρφωση-Σκάρφεια χωρίς ν αισθανθούν οι χρήστες της Αττικής οδού μεγαλύτερη πίεση από τη σημερινή. Οι πλευρικοί δρόμοι που δεν έχουν διόδια και που είναι υποχρεωμένο το κράτος να κάνει να προχωρήσουν άμεσα και ειδικά αυτοί στις πυκνοκατοικημένες περιοχές για να ανασάνουν η φτωχολογιά και οι άνεργοι. Σε όλο το μήκος της Εγνατίας πρέπει να επιβληθούν άμεσα διόδια ανάλογα με το μήκος της διαδρομής για τη χρηματοδότηση των έργων από τη Θράκη και Μακεδονία. Οι απώλειες στη χρηματοδότηση των κατασκευαστικών εταιρειών από το σαμποτάρισμα της κυβέρνησης και του κινήματος, από την πτώση των εσόδων λόγω κρίσης και από την αύξηση των επιτοκίων πρέπει να καλυφθούν με δάνεια και με εγγύηση τα μελλοντικά έσοδα από τα διόδια. Αυτά τα δάνεια είναι στην ουσία δανεισμός του κράτους με χαμηλότερα επιτόκια από αυτά που δίνουν οι τραπεζικές αγορές και αυτοί που πετάξανε σε τέτοιες ώρες τέτοια χαμηλότοκα δάνεια είναι τουλάχιστον εγκληματίες.

Σε κάθε περίπτωση ο λαός πρέπει να τσακίσει τους σαμποταριστές, να απαιτήσει την γρήγορη αποπεράτωση των έργων σε χρόνο ρεκόρ για να αυξηθούν κατά πολλές χιλιάδες οι θέσεις εργασίας και για να πέσουν οι τιμές των τόσο ακριβών ακόμα εξαγόμενων προϊόντων της χώρας μας ώστε να αναπτυχθεί η βιομηχανία που βομβάρδισαν οι προδότες. Οι πιο αντικομμουνιστές και οι πιο εχθροί κάθε προόδου ανάμεσα στους εχθρούς του λαού, δηλαδή οι κνιτοσυνασπισμικοί και οι τροτσικιστές, μας κατηγορούν ότι λέγοντας αυτά βάζουμε την ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων πάνω και πριν από την ανατροπή των παραγωγικών σχέσεων, δηλαδή ότι δεν νοιαζόμαστε για την επανάσταση αλλά για την ανάπτυξη του καπιταλισμού. Όμως όταν καλούμε το λαό να τσακίσει τους σαμποταριστές δεν τον καλούμε πρώτα και πάνω απ’ όλα να αναπτύξει τις παραγωγικές δυνάμεις, αλλά να ανατρέψει τις συγκεκριμένες παραγωγικές σχέσεις που εμποδίζουν την ανάπτυξη των συγκεκριμένων παραγωγικών δυνάμεων ή ακόμα χειρότερα που καταστρέφουν και τις υπάρχουσες παραγωγικές δυνάμεις. Συγκεκριμένα τον καλούμε να ανατρέψει τις πιο επαχθείς, τις πιο υποδουλωτικές, τις πιο καταστροφικές παραγωγικές σχέσεις της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης και κυρίως να συντρίψει το πολιτικό φασιστικό εποικοδόμημα που στηρίζεται πάνω σε αυτές τις σχέσεις. Το να λες σήμερα στην Ελλάδα: Να χτιστεί αυτό το γεφύρι ή να μην γκρεμιστεί τούτο δεν είναι κύρια ένα κάλεσμα σε υλικοτεχνική συνεργασία αλλά ένα κάλεσμα σε πολιτικό επαναστατικό αγώνα με δημοκρατική εναιομετωπική μορφή, ένα κάλεσμα για αγώνα υλικής, πολιτικής και πολιτιστικής επιβίωσης του λαού μας και των λαών της Ευρώπης απέναντι στον μεγαλύτερο κανιβαλισμό που γνώρισε η ανθρωπότητα.

http://oakke.blogspot.com/2011/03/to_09.html